استان آذربایجان شرقی، عملکرد شغلی کارکنان، راهکارهای سازمانی

دانلود پایان نامه

2-2- پیشینه پژوهش:
2-2-1- پژوهش های خارجی:
میرزا و همکاران (2000) در پژوهش خود نشان دادند که زنان و مردان در ادراک عوامل استرس زا با یکدیگر متفاوتند و مردان رویدادهای زندگی را کمتر استرسزا ادراک کرده‌اند و به استرس‌های تحصیلی به شکل مثبت تری واکنش نشان میدهند
اسملترز (1987) با مطالعهای تحت عنوان “رابطه ارتباطات و استرس” به این نتیجه رسید که ارتباطهای فردی و گروهی ارتباط بسیار قوی با استرس شغلی دارند
کالیگن هیگینس (2006) در بررسی خود با عنوان “استرس شغلی، ریشهیابی و پیامدها” عوامل مؤثر در ایجاد استرس شغلی را محیط ناسالم کار، بارشغلی، انزوا، ساعات کاری، ابهام نقش، تعارض نقش، فقدان استقلال کاری، موانع توسعه شغلی، مشکل در برقراری روابط با مدیران و همکاران، تحکم مدیریتی، آزار و اذیت، جو سازمانی برشمردند.
روسل و همکاران (1987) به نقش تعداد وقایع استرسزای شغلی و حمایت اجتماعی در پیشبینی عملکرد معلمان پی برند؛ آنها همچنین شواهدی را در خصوص نقش تعدیلگر حمایت اجتماعی در کاهش استرس شغلی یافتند.
مطالعه لی و کراکت در سال (1994) تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی قاطعیت بر کاهش استرس شغلی را نشان داد (رضایی و همکاران، 1385)
(کلایر و واترز، 2002 ) در تحقیقی با عنوان “نقش تمرینات نیروی انسانی در کاهش استرس و فشار شغلی” با بررسی تأثیر تمرینات نیروی انسانی بر 109 نفر از کارمندان دفتری در سنگاپور به این نتیجه رسیدند که تمرینات نیروی انسانی منابع استرس شغلی را در محیط کار کاهش نداد. اما در هر حال رابطه مستقیم منفی بین تمرینات نیروی انسانی و فشار روانی فردی وجود داشت. به ویژه اینکه تمرینات دوستی – خویشاوندی، فشار شغلی بینفردی را کاهش داد. همچنین، اینطور نتیجهگیری شد که تمرینات SMIs تمرینات شغلی و نیروی انسانی ممکن است که به عنوان بخشی از یک رویکرد نشانه محور نسبت به مداخلات استرس شغلی تأثیرگذار باشد.
در تحقیقی با عنوان ” تاثیر کارگاه آموزشی روشهای مواجهه با استرس بر کارکنان” که توسط مک کیو ج. د و ساچز سی.ال 3 انجام شد، آنها به این نتیجه رسیدند که یک کارگاه آموزشی معتدل و با هزینه کم نتایج مثبتی را به همراه داشت و توانست منجر به بهبود کوتاه و موقت در کنترل میزان استرس و تحلیل رفتگی کارکنان شود.
ب.ا ادی مانسیا، ب. ان راسلی و ال. داینگ )2008) با بررسی تأثیر دوره تمرینی کوتاه مدت مدیریت استرس بر میزان افسردگی ادراک شده، اضطراب و استرس در کارکنان بخش مونتاژ اتومبیل به این نتیجه رسیدند که پس از انجام این تمرین میزان افسردگی و اضطراب در گروه آزمایش به میزان زیادی نسبت به گروه کنترل کاهش پیدا کرد. تأثیر مشابه در میزان استرس دیده نشد. اما در هر حال میانگین نتایج برای خرده مقیاسهای افسردگی، اضطراب و استرس تأثیر زیادی را نشان داد. در کل یافتههای این تحقیق نشان داد که تمرینات کوتاهمدت مدیریت استرس در کاهش برخی از جنبههای افسردگی ادراکشده، اضطراب و استرس در مردان شاغل در بخش مونتاژ خودرو مؤثر است.
کومپیر، کوپر و گئورتز(2000 )، پس از چندین مطالعه موردی 5 راهکار سازمانی عمده برای کنترل استرس شغلی چنین بیان کردند 1- داشتن رویکرد و تفکر سیستماتیک برای حل مشکلات؛ 2- شناسایی درست مسئله؛ 3- داشتن بسته منسجم تئوریکی در زمینه اقدامات مداخلهای4- مشارکت مدیریت و کارکنان در انجام این ).( مداخلات؛ 5) تعهد و حمایت کافی از طرف مدیران بالاتر.
( بیر و اُدریسکول،2002) در تحقیقات خود شش حوزه عمده در زمینه راهکارهای سازمانی مدیریت استرس شغلی عنوان کردند. این شش حوزه عبارتند از1- مشارکت در تصمیم‌گیری2- تغییرات ساختاری 3-رویکرد ارگونومیک 4- داخلات نقشمحور 5- حمایت اجتماعی 6- فراهم کردن اطلاعات
مک کرا (1982) در تحقیقی تحت عنوان تفاوت سنی در استفاده ازروش های مقابله با استرس به بررسی تفاوت سنی در استفاده از 28 روش مقابله با استرس در نمونه ای از مردان و زنان پرداخت. وی دریافت که بعد از کنترل نوع استرس، افراد پیر و جوان به طور عمومی از روش‌های مشابهی برای مقابله با استرس استفاده می‌کنند. اما تفاوت زیادی در عملکرد دو گروه سنی در مواجهه با انواع مختلف استرس وجود دارد .
ان. ا. گیلسپای، ام. والش، ا. اچ. وینفیلد و ج. دوا () با بررسی استرس شغلی در دانشگاهها، ادراک کارکنان از علل، نتایج و تعدیل کننده های استرس بر روی کارکنان 15 دانشگاه استرالیا، به این نتیجه رسیدند که مهمترین عوامل استرس‌زای شغلی کارکنان دانشگاهها در استرالیا 5 عامل: منابع و پشتوانه مالی ضعیف،گرانباری نقش، مدیریت ضعیف، عدم امنیت شغلی و پاداش ناکافی میباشند
2-2-2- پژوهش های داخلی:
مربی (1376) در پژوهش خود بیان می دارد که عوامل استرس زا در بین دانشجویان مقاطع و رشته‌های مختلف تحصیلی یکسان بوده است
نور محمدی (1381) و پتاک و دیگران (1992) در پژوهش‌های خود بیان داشتند که از نظر میزان ادراک استرس بین زنان و مردان تفاوت معنی داری وجود ندارد.
میقانی (1380) در مطالعهای به این نتیجه دست یافت که بین فشار روانی مدیران و عملکرد آنان رابطه وجود دارد.
بیکزاده (1376) ضمن بررسی عوامل استرسزای سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان سازمانهای دولتی استان آذربایجان شرقی به این نتیجه دست یافت که عوامل سازمانی استرس زا با کاهش عملکرد کارکنان رابطه معنادار دارد.
سلیمی و قضاوی (1379) عوامل موثر بر استرس شغلی را بررسی نمودند و تأثیر عامل استرسزای روابط نامناسب کاری را 28 درصد برآورد نمودند.
رضایی و همکاران (1385) در یک بررسی آزمایشی، تأثیر آموزش مهارتهای ارتباطی بر کاهش استرس شغلی پرستاران را تأیید نمودند
رمضانینژاد (1379 ) با بررسی عوامل استرسزای شغلی در بین مربیان تربیت بدنی و ورزش دانشگاههای دولتی کشور نتیجه گرفت قدرت استرسزایی ابهامنقش، تضادنقش، پذیرش مسئولیت دیگران، تکنولوژی شغل و پیشرفت شغلی، به ترتیب از کم به زیاد است، در صورتی که عامل کیفیت و حساسیت کار، کمیت و حجم کار و فشار زمان بیشترین استرس را به مربیان تربیت بدنی وارد میکند