شکل های جور واجور جرم در روانشناسی

شکل های جور واجور جرم

تقسیم بندیای متنوعی واسه شکل های جور واجور جرم هست، سیگل (2000)، جرم رو در چار گروه کلی قرار میده:

  1. جرایم خشن: شامل قتل، سرقت مصلحانه، ضرب و زخم شدید.
  2. جرایم مالی: شامل اعمالیه که برخلاف قانون جنایی بوده و مبتنی بر کسب سود و یا اضرار به مال جز، بدون توسل به زوره، مثل سرقت، خیانت در امانت، ارسال چک بلامحل.
  3. جرایم یقه سفید و سازمان یافته: جرایم یقه سفید شامل فعالیت های غیرقانونی افرادیه که در بخش های مرفه تر جامعه هستن و جرایم سازمان یافته به فعالیت های هماهنگ یافته ای گفته می شه که بسیاری از ویژگ یهای سوداگری معمولی رو دارن اما غیرقانونی حساب می شن مثل رشوه، اختلاس، کلاه برداری های مالیاتی.
  4. جرایم بر نظم عمومی و اخلاق: شامل اون دسته از اعمال غیرقانونی می شه که بهبودی عمومی جامعه رو تهدید می کند و اصول اخلاقی پذیرفته شده رو به رقابت می کشند، مثل همجنس بازی، فحشاء یا روسپی گری و به کار گیری موادمخدر.

ستوده و همکاران (1381) هم جرم رو به چار دسته تقسیم کردن: جرمای جانی، جرمای مالی، جرمای بدون قربونی، جرمای دولتمندان و قدرتمندان.

جرمای جانی:

جرمای جانی عبارته هر گونه جرمی که در اون مجرم به طرف مقابل خود آسیبی مثل مرگ یا زخمی شدن و امثال اون وارد کنه و بیشتر خشونت و رفتارای ضد اجتماعی در این گروه مشاهده می شه.

جرمای مالی:

جرمای مالی یعنی جرمایی که در اونا مجرم یا گناهکار چیزی رو که واسه شخص دیگه ایه می رباید یا آسیب می زنه. جرم مالی تنها زمانی رخ میده که وسیله موضوع جرم، بدون آگاهی و بر خلاف میل صاحب اون از تصرف دارنده قانونی اون به تصرف عامل جرم در بیاد؛ لازمه اون، گرفتن، برداشت و کش رفتنه. این جرما بسیار شایع تر از جرمای جانیه.

جرمای بدون قربونی:

جرمای بدون قربونی به فعالیتایی می گن که معمولا هیچکی به طور مستقیم، شاید به جز خود مجرم، کسی از اونا آزار نمی بینه؛ مثل: قماربازی، روسپیگری، ولگردی، به کار گیری مواد مخدر و … .

جرمای دولتمندان و قدرتمندان:

یکی از اشکال جرمای دولتمندان و ثروتمندان، جرایمیه که جرایم یقه سفید معروف شده. این اصطلاح واسه اولین بار تسط ادوین ساتر لند به کار برده شد. اون عقیده داره، جرم یقه سفیدان جرمیه که به وسیله شخصی صاحب مقام، احترام و منزلت در مورد شغلی انجام می شه. اما این روزا جرم شناسا، جرم یقه سفیدان رو نه فقط واسه جرایمی که در مورد شغلی و تجاری، بلکه واسه جرایمی مثل سوء به کار گیری جاه و مقام و اختلاس که   به وسیله افراد دارای مقام و کارمندان بلند پایه دولتی جهت کسب منافع شخصی انجام می شه، هم به کار گیری می کنن