جرم شناختی سرقت در فضای سایبری-رشته حقوق

عوامل مختلفى در بروز جرم مى­تواند تأثیرگذار باشد که تعداد یا میزان اهمیت هر یک از این عوامل در جوامع گوناگون به دلیل وجود تفاوت­هاى فرهنگى، اقتصادى و سیاسى متفاوت است. این عوامل را در یک تقسیم کلى، مى­توان به سه دسته تقسیم نمود:

الف. عوامل فردى یا زیستى از قبیل جنس، سن و اندام;
ب. عوامل روانى از قبیل بدبینى، پرخاشگرى، زودباورى وترس;
ج. عوامل اجتماعى از قبیل خانواده نابسامان، ناسازگارى والدین گروه مرجع، مهاجرت و مطبوعات.

متن کامل:

جرم شناختی سرقت در فضای سایبری-پایان نامه حقوق

2-1-5- تعریف فضای سایبر[1]

سایبر در فرهنگ هاى مختلف، از لحاظ لغوى به معناى مجازى و غیرملموس است و در برخى فرهنگ­هاى کامپیوترى به یک گروه از کامپیوترهاى بسیار بزرگ یا ابر کامپیوتر که به دست شرکت کنترل دیتا (سى ـ دى ـ سى) ساخته شده، مانند کامپیوتر سایبر 70 (Cyber 70)[2] اطلاق شده­است. اصطلاح «فضاى سایبر» که براى اولین بار در سال 1982 و در یک داستان علمى ـ تخیلى به کار برده شد، داراى تعاریف ذیل است:

  1. «سایبر سپیس» مجموعه به هم پیوسته موجودات زنده از طریق کامپیوتر و ارتباطات راه دور بدون در نظر گرفتن جغرافیاى عینى است.
  2. «سایبر سپیس» به تمام محیط هایى مانند اینترنت اطلاق مى­شود که در آن اشخاص به وسیله کامپیوترهاى به هم پیوسته با یکدیگر تبادل دارند.
  3. «سایبر سپیس» اثر فضا و اجتماع شکل گرفته توسط کامپیوتر، شبکه­هاى کامپیوترى و کاربران است. به عبارتى، دنیاى مجازى که کاربران اینترنت وقتى online هستند، موجودیت مى یابند.[3]

4 . «سایبر سپیس» توهم و تصور باطل توافقى است که انسان ها خلق کرده­اند.[4]

  1. «سایبر سپیس» یک ناحیه «واقعى» است که فعالیت هایى در این فضا اتفاق مى­افتد، از جمله تبادل و تجمیع اطلاعات.[5]

به طور کلى، براى وارد شدن به فضاى مجازى ابزارى لازم است، از جمله کامپیوتر، مودِم[6] اتصال به شبکه بین المللى اینترنت، شبیه سازى و مجازى سازى. از مصادیق شبیه سازى مى­توان به کسب شخصیت یا موفقیت موهوم و خیالى یا مشابه یک شخصیت مهم توسط کاربر اشاره کرد. تمام اطلاعاتى که در اینترنت و شبکه­هاى بین المللى وجود دارد یا خلق مى­شود (اعم از واقعى و غیرواقعى) به صورت فیزیکى و ملموس وجود ندارند و در واقع آنچه در صفحه مانیتور مشاهده مى­شود، موضوعات مجازى مى­باشد که به صورت دیجیتالى وارد شبکه شده­اند. براى آنکه شخص (کاربر) وارد فضاى سایبر از طریق شبکه اینترنت شود باید پس از فراهم آوردن تجهیزات اولیّه (کامپیوتر، مودِم و خطوط مخابراتى) به شبکه وصل شده و پس از آن آدرس و سایت مورد نظر خود را انتخاب کرده و با توجه به نوع، موضوع و هدف خود به بررسى و یا اقداماتى در آن بپردازد.[7]

با توجه به این توضیحات و تعاریف ارایه شده مى­توان گفت که فضاى سایبر محیطى است مجازى و غیر ملموس که در فضاى شبکه هاى بین المللى (که از طریق اینترنت به هم وصل مى شوند) وجود دارد. در این محیط، تمام اطلاعات مربوط به روابط افراد، ملت ها، فرهنگ ها، کشورها، به صورت ملموس و فیزیکى (به صورت نوشته، تصویر، صوت و اسناد) در یک فضاى مجازى و به شکل دیجیتالى وجود داشته و قابل استفاده و در دسترس استفاده کنندگان و کاربران مى­باشد; کاربرانى که از طریق کامپیوتر، اجزاى آن و شبکه هاى بین المللى به هم مرتبط اند.[8]

محیط سایبر داراى ویژگى­هایى است، از قبیل:

  1. دست یابى کاربران به هر گونه خدمات و اطلاعات الکترونیکى بدون در نظر گرفتن اینکه این اطلاعات و خدمات در کدام نقطه از دنیا واقع شده است;
  2. ارتباط کاربر با کاربران دیگر و استفاده از خدمات آنها;
  3. انجام دادن معاملات تجارى در سطح بین المللى بدون دخالت فرد و… .

ویژگى هاى مذکور، امنیّت ناکافى تکنولوژى و طبیعت مجازى آن،  فرصت بسیار مناسبى را در اختیار افراد شرور قرار مى دهد تا جرایمى همچون سرقت هویّت فرد و ورود به حساب بانکى دیگرى را به راحتى مرتکب شوند. براى مثال، در دنیاى واقعى سرقت از بانک کاملاً مشخص است، چرا که دیگر بعد از سرقت، در خزانه بانک پولى موجود نیست; ولى در تکنولوژى جدید، یک خزانه بدون هیچ علامتى خالى مى­شود.

 

[1]Cyber Space

.[2]  آریا ن، فرهنگ و اصطلاحات کامپیوتر و شبکه­های کامپیوتری، 1372، تهران:سازمان حسابرسی، ص 267.

[3] Search web services. Techtarget. Comldifinitio(به نقل از: برومند باستانى،همان،ص 55)

.[4]  آریا ن، همان، ص 268.

[5] www.otis.org  (به نقل از: برومند باستانى، همان، ص55)

[6] modem

.[7] باستانی ب، همان، ص 56.

[8] . باستانی ب، همان ، ص 58.