دانلود مقاله آیه شریفه و سوره کهف

دانلود پایان نامه

– جامع یا وجه شبه : تقویت کردن.
شرح استعاره ی آیه به اعتبار گوناگون:
3 – 25 – 1 . به اعتبار ذکر طرفین ( مصرّحه ، مکنیّه ) :
درآیه شریفه مستعارٌله« قویّنا » به مستعارٌمنه « ربطنا » یعنی بستیم تشبیه شده ومستعارٌله در آیه ذکرنشده بلکه مستعارٌمنه به صراحت ذکرشده ، به همین خاطر بدان استعاره مصرحّه یا تصریحیّه گویند .
3 – 25 – 2 . به اعتبار واقع درماده ی طرفین (تحقیقیّه،تخییلیّه):
دراین آیه مستعارٌله « قویّنا» موضوعی خیالی و وهمی نیست بلکه امری معقول می باشد به همین بدان استعاره ی تحقیقیّه یا محقّقه گویند.
3 – 25 – 3 . به اعتبار لفظ مستعار ( اصلیّه ، تبعیّه ) :
لفظ مستعار در این آیه « ربطنا » فعل است پس به اعتبار فعل بودن ، بدان استعاره ی تبعیّه گویند.
3 – 25 – 4 . به اعتبار جامع یا وجه شبه ( عامیّه ، خاصیّه ) :
مستعارٌله « قویّنا» یعنی تقویت کردیم و مستعارٌمنه « ربطنا » یعنی بستیم وجامع آن دو ( تقویت کردن ) ، موضوعی است که می توان به راحتی آن را تشخیص داد و نیاز به تفکر و اندیشیدن ندارد ، به همین خاطر بدان استعاره عامیّه گویند.
3 – 25 – 5 . استعاره ی مصرّحه به اعتبار طرفین ( عنادیّه و وفاقیّه ) :
مستعارٌله « قویّنا » یعنی تقویت کردیم یک امر معنوی است اما مستعارٌمنه « ربطنا » یعنی بستیم ، موضوعی است حسّی که با هم در یک جا جمع نمی شوند به همین خاطر بدان ، استعاره ی عنادیّه گویند.
3 – 25 – 6 . استعاره به اعتبار ملائمات ( مطلقه ، مرشّحه ، مجرّده ) :
« قلوبهم » از ملائمات مستعارٌله « قویّنا » یعنی تقویت کردیم است به همین خاطر بدان استعاره ی مجرّده گویند.
* پس نتیجه می گیریم که در آیه ی 14 سوره ی کهف استعاره ی مصرّحه ، محقّقه ، تبعیّه ، عامیّه ، عنادیّه و مجرّده وجود دارد.
3-26- سوره کهف آیه 21 و 22
وَکَذَلِکَ أَعْثَرْنَا عَلَیْهِمْ لِیَعْلَمُوا أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَهَ لَا رَیْبَ فِیهَا إِذْ یَتَنَازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوا عَلَیْهِم بُنْیَانًا رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قَالَ الَّذِینَ غَلَبُوا عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَیْهِم مَّسْجِدًا (21) سَیَقُولُونَ ثَلَا ثَهٌ رَّابِعُهُم کَلبُهُم وَ یَقُولُونَ خَمسَهٌ سَادِسُهُم کَلبُهُم رَجمَا بِالغَیبِ وَ یَقُولُونَ سَبعَهٌ وَ ثَامِنُهُم کَلبُهُم قُل رَّبِّی أَعَلَمُ بِعِدَّتِهِم مَّا یَعلَمُهُم إِلَّا قَلِیلٌ فَلَاتُمَارِتُمَارِفِیهِم إِلَّا مِرَاءً ظَهِرًا وَ لَا تَستَفتِ فِیهِم مِّنهُم أَحَدًا ( 22 )
و بدین گونه [مردم آن دیار را] بر حالشان آگاه ساختیم تا بدانند که وعده خدا راست است و [در فرا رسیدن] قیامت هیچ شکى نیست هنگامى که میان خود در کارشان با یکدیگر نزاع مى‏کردند پس [عده‏اى] گفتند:« بر روى آنها ساختمانى بنا کنید پروردگارشان به [حال] آنان داناتر است». [سرانجام] کسانى که بر کارشان غلبه یافتند گفتند: « حتما بر ایشان معبدى بنا خواهیم کرد».
در کلام خداوند متعال که فرموده یَتَنَازَعُونَ بَیْنَهُمْ أَمْرَهُمْ استعاره مکنیه مطرح است چون خدا تشبیه نموده امر آنها را به چیزی که پیرامون آن نزاع زیاد واقع میشود سپس آن چیز حذف شد و عاریه گرفته شد. نزاع واقع پیرامونش به جای آن یعنی لفظ شیٌ را حذف نمودند و نزاع را جایگزین آن نمودند.