راه های ارتقای تاب بیاری

واسه رسیدن به این مقصود روشای زیر مدنظره :

الف) احساس با ارزشی: قبول کردن خود به عنوان فردی مهم،‌ و احترام قایل شدن واسه خود و توانایی هاشون بی قید و شرط دوست داشتن و تلاش در شناخت نقاط مثبت خود و پرورش دادن اونا و از طرف دیگه شناخت نقاط ضعف خود و کتمان نکردن اونا. علاوه بر اون تلاش می کنن که این نارساییا رو با واقع بینی بر طرف کرده و وگرنه با این ویژگیا کنار میان.

ب) مهارت در حل مسئله: افراد تاب آور ذهنیتی تحلیلی- انتقادی نسبت به تواناییای خود و شرایط موجود دارن، در مقابل شرایط جور واجور انعطاف پذیرند و توانایی عجیبی درباره پیدا کردن راه حلهای جور واجور درباره یه موقعیت یا موضوع خاص دارن. هم اینکه توانایی ویژه ای در جدا سازی و بررسی واقعی مشکلات شخصی و پیدا کردن راه حلای فوری و راهبردهای دراز مدت واسه حل و فصل مشکلاتی که به آسونی و سریع حل نمی شن رو دارن.

ج) کفایت اجتماعی: این دسته از افراد مهارتای رابطه با بقیه رو عالی یاد گرفتن.اونا می تونن در شرایط سخت هم شوخ طبعی خودشون رو حفظ کنن، می تونن با بقیه صمیمی شن و در مواقع بحرانی از ساپورت اجتماعی بقیه بهره ببرن؛ علاوه بر اینکه این جور آدما می تونن سنگ صبور خوبی باشن، وقتی براشون حرف می زنید می تونن خوب گوش میدن و خودشون رو جای شما می ذارن. در علاوه بر اونا طیف بزرگی از مهارت ها و راهبردهای اجتماعی شامل مهارتهای گفتگو، جراتمندی و گوش دادن، آمادگی واسه گوش دادن به بقیه واحترام گذاشتن به احساسات و عقاید بقیه که در تعاملات اجتماعی خیلی با اهمیته رو دارن.

د) خوش بینی: باور راسخ به اینکه آینده می تونه بهتر باشه ،‌ احساس امید و هدفمندی و باور به اینکه می تونن زندگی و آینده خود رو کنترل کنن و مشکلات احتمالی نمی توند اونا رو متوقف سازه.

ه) همدلی: تاب آورها دارای توانایی ایجاد رابطه همراه با احترام دوطرفه با بقیه هستن که موجب به هم ترتیب اجتماعی یعنی احساس تعلق به افراد، گروه ها و نهادهای اجتماعی می شه (حسینی،1391).

 

 

 

 

نقش محیط در تاب بیاری

علاوه بر ویژگیای فردی که در مورد تاب بیاری بیان شد، ذکر این مطلب مهم انگار بعضی از عامل های محیطی در رشد و پرورش افراد تاب آور موثر هستن. این ویژگیا عبارتند از:

1- روابط ساپورت گر و همراه با توجه و وجود شبکه ای از آدما که از یکدیگر ساپورت می کنن؛

این مطلب مشابه را هم بخوانید :   عوامل مؤثر در تشدید فشار روانی

2- معیارها و انتظارات بالا اما مناسب خونواده و جامعه در مورد رفتار فرد؛

خانواده

3- ایجاد فرصت مشارکت در فعالیتهای اجتماعی به وسیله والدین واسه فرزندان (بهبهانی،1391).

در آخر ذکر این مطلب نیاز به نظر میرسه که تاب بیاری فقط داشتن فهرستی از ویژگیا نیس بلکه یه فراینده که در زندگی واقعی تاب آفرینی نامیده می شه. همه آدما دارای توانایی ذاتی واسه تاب بیاری هستن اما رفتار تاب آورانه رفتاری اکتسابی و یادگیرانهه. بعضی از ویژگیا تاب بیاری درونیه و آدم اون رو داره یا می تونه به دست بیاره اما یه سری های دیگه فقط با پرورش اونا در محیطی تاب آفرین ( مثل خونه و مدرسه ) به دست میاد پس به شما خواننده عزیز پیشنهاد می شه که واسه بهبود سطح کیفی بهداشت روانی خود به این موارد که در رویارویی با عوامل نا آرومی زا به نقاط قوت افراد، خونواده ، مدرسه ، محیط و جامعه توجه شه یعنی در برابر موقعیتهای مختلفی که واسه شما پیش میاد به جای اینکه به نقاط ضعف و ناتواناییای خود تمرکز داشته باشین به پروسه حل مسئله بدین یعنی به تعریف دقیق مشکل یا مشکلات پرداخته تا دقیقاً بدونین مشکلات فعلی شما چه چیزایی هستن و بتونین هر کدوم رو تو یه سطر توضیح بدید. بعد به اولویت بندی مشکلات پرداخته و بدونین کدوم مشکلات مهم تر یا فوری تر هستن و باید تا دیر نشده فکری به حالش بکنین و کدوم مشکلات طولانی تر یا بی اهمیت تر هستن. بعد واسه حل مشکل فکر کنین و هر راه حلی رو به ذهنتون می رسه یادداشت کنین. از آسونترین و خنده دارترین گرفته تا مناسب ترین راه حلا، همه رافهرست کنین و در مرحله بعد به اولویت بندی راه حلا بدین و به راه حلایی که در اختیار دارین امتیاز مثبت و منفی بدین و اونا رو طبق بیشترین نمره ای که می گیرن، اولویت بندی کنین. روانشناسا می گن که «تاب آور»ها در هر شرایط آسیب زایی هم که قرار بگیرن، باز روانشان آسیبی نمی بینه اما این چیجوری ممکنه؟تاب بیاری به زبون خیلی ساده یعنی اینکه آدم تو یه محیط پر از آسیب زندگی کنه اما از بیشتر اونا سربلند و سالم بیرون بیاد. اما منظور ما این نیس که تاب بیاری فقط مربوط به دوره کودکیه. هر کسی در طول زندگی اش  حتی تا سالمندی  می تونه تاب بیاری رو از تجربه هاش بیاموزد و حتی دوز تاب بیاری اش بالا و پایین بره (خزائلی پارسا،1388).

کودکی-نام-تصویر