مقاله با موضوع بهداشت عمومی و بهره بردار

دانلود پایان نامه

1) کاهش مقدارBOD5 فاضلاب در روش شیمیایی در مقایسه با تصفیه زیستی، کمتر است. یعنی بازده تصفیه زیستی بهتر از بازده تصفیه شیمیایی است.
2) مواد لجنی در این روش به صورت انباشته در آمده و عمل جمع آوری و تخلیه را مشکل می سازند.
2-8- حوض های ته نشینی
حوض های ته نشینی به منظور ته نشین ساختن مواد جامد ریزدانه به قطرهای کمتر از 0.2 میلیمتر و تخلیه آن ها ساخته می شوند. از نظر ماهیت کار، حوض ته نشینی یکی از مهمترین واحدهای تصفیه خانه فاضلاب می باشد، زیرا با مهار نمودن مواد جامد و امکان خروج آن ها، حجم عملیات لازم را در واحد های بعدی کاهش داده و از مخارج هنگفت اضافی جلوگیری می کند. بعلاوه فاضلاب خروجی تصفیه شده دارای مواد معلق کمتر و زلالتر خواهد بود. بدین ترتیب فاضلاب خروجی از نظر مصارف زراعتی کاملا بدون اشکال می باشد.
2-9- انواع حوض های ته نشینی
حوض های ته نشینی را می توان بر حسب موارد زیر تقسیم بندی نمود: الف) ماهیت کار ب) طرز ته نشینی و تخلیه لجن جمع آوری شده ج) شکل ظاهری د) ادواتی که برای لجن روبی به کار می روند.
از نظر ماهیت کار، حوض های ته نشینی را می توان به دو گروه تقسیم کرد:
– حوض های ته نشینی، که در واقع به عنوان یک واحد تصفیه کامل محسوب می شوند. از این دسته سپتیک تانک (Septic Tank) و حوض های ته نشینی دو طبقه) (Two Story tankرا که به نام ابداع کننده آن حوض ایمهاف (Imhoff Tank)نامیده می شود، میتوان نام برد.
– حوض های ته نشینی نخستین(Primary Sedimentation Tank)، میانی(Intermediate Sedimentation Tank )، ثانوی یا نهایی) Sedimentation Tank ( Final.
حوض های ته نشینی نخستین برای جمع آوری و تخلیه مواد جامد معلق و قابل ته نشین، در فاضلاب خام به کار می رود. در حالیکه حوض های ته نشینی میانی و نهایی برای ته نشین ساختن موادیکه در تصفیه زیستی اکسید شده و قابل ته نشین شدن گردیده اند و حاوی باکتری های هوازی و اکسیژن فراوان می باشند، ساخته می شوند. استفاده از حوض های ته نشینی میانی در حالات خاصی لازم می گردد و معمولا در تصفیه خانه های جدید تعبیه نمی شود(خلدانی،1356).
2-9-1- حوض های ته نشینی نخستین (Primary Sedimentation Tanks)
حوض های ته نشینی، بیشترین قسمت تصفیه مکانیکی را در یک تصفیه خانه فاضلاب به عهده داشته و در بازده تمام تصفیه خانه نیز تاثیر چشم گیری دارند. محل حوض های ته نشینی نخستین در تصفیه خانه پیش از یکان های تصفیه زیستی است، در حالی که استخرهای ته نشینی نهایی پس از یکان های نامبرده قرار می گیرند.در حوض های ته نشینی نخستین، معمولا ذرات معلق نسبتا درشت ته نشین می شوند. این مواد که غالبا منشا آلی دارند برخلاف آن چه در حوض های دانه گیر از فاضلاب جدا می شوند، سبک وزن و دارای سطحی نسبتا زیاد بوده، دارای سرعت ته نشینی کمی هستند. لجنی که از حوض های ته نشینی نخستین به دست می آید برخلاف حوض های ته نشینی نهایی، از موادی درشت تر و هضم نشده و کاملا ناپایدار و فسادپذیر تشکیل می شود. تفاوت اصلی در طراحی حوض های ته نشینی نخستین و نهایی در مقدار بار سطحی و مدت زمان توقف فاضلاب نمودار می گردد(خلدانی،1356).
2-9-2- حوض های ته نشینی نهائی (Final Sedimentation Tanks)
حوض ته نشینی نهائی پس از تاسیسات تصفیه زیستی ساخته می شود. هدف از ساختمان آن، ته نشین نمودن مواد بسیار ریزی است، که در فاضلاب به صورت معلق وجود دارند. برخلاف حوض ته نشینی نخستین وجود حوض ته نشینی نهائی همیشه ضروری است. در روش کاربرد لجن فعال علاوه بر وظیفه نامبرده، حوض ته نشینی نهائی وسیله ایست، که با کمک آن لجن فعال را از فاضلاب جدا ساخته و قسمتی از آن را به استخر هوادهی برگشت می دهد(منزوی،1360). از آنجا که لجن ته نشین شده باید به سرعت و به صورت تازه به حوض هوارسانی برگردانده شود، باید توجهی خاص به طرح حوضچه لجن گیر و به ویژه برگرداندن لجن به حوض هوارسانی مبذول داشت، چون اکسیژن موجود در مایع مخلوط در موقع ته نشینی به سرعت مصرف می گردد. هر چند وقت یکبار لجن اضافی را که در حوض ته نشینی نهایی جمع می گردد، باید تخلیه نمود. معمولا این لجن را با لجن خام ته نشین شده در حوض ته نشینی نخستین تواما تخلیه و به مخازن هاضم وارد می نمایند. در بعضی تصفیه خانه های مدرن لجن فعال شده اضافی را مستقیما از حوض ته نشین نهایی وارد مخازن تغلیظ لجن می کنند، تا از مقدار آب آن تا حدودی کاسته شده و بدین ترتیب حجم مخازن هاضم کم گردد. این عمل هم از نظر اقتصادی و هم از نظر بهره برداری کاملا پسندیده است(خلدانی،1356).
2-10- کلر زنی
به منظور تامین مقاصد زیر، از ترکیبات شیمیایی کلردار، در تصفیه خانه های فاضلاب استفاده می کنند: الف) گندزدایی فاضلاب خروجی ب) کاهش مقدار (بی- او- دی) ج) جلوگیری از بو د) جلوگیری از خورده شدن بتن و ادوات مکانیکی توسط مواد اسیدی تولید شده در جریان تصفیه ه) جلوگیری از رشد و نمو، مگس و حشرات در صافیهای چکنده و) شکستن کفاب تولیدی در حوض های ایمهاف.
کلر به صورت آهک کلردار، در سال 1854، برای اولین بار برای بوگیری فاضلاب شهر لندن مصرف شد. از تاریخ 1914 که کلر مایع به مقدار کافی به بازار عرضه شد، مصرف کلر در رفع پاره ای از مشکلات اساسی تصفیه خانه های فاضلاب متداولتر گردید. گر چه در حال حاضر در کشورهای اروپایی به خصوص انگلستان و آلمان از کلر برای گندزدایی فاضلاب تصفیه شده خروجی به هیچ وجه استفاده نمی گردد، ولی در آمریکا بیش از60 درصد از کل تصفیه خانه های بزرگ و30 درصد تصفیه خانه های کوچک مجهز به وسایل کلرزنی می باشند. در ایران نیز که سطح بهداشت عمومی بالا نیست، از ترکیبات شیمیایی کلردار، به منظور ضدعفونی فاضلاب خروجی استفاده می شود(خلدانی،1356).
2-11- حوض کلر زنی
پس از ته نشین شدن فاضلاب در استخر ته نشینی نهایی و پیش از وارد نمودن آن به منبع های طبیعی آب باید فاضلاب گندزدایی شود. متداولترین روش گندزدایی فاضلاب کاربردکلر است. کلر لازم است با آب آمیخته شده و سپس آب کلر به نسبت کافی به فاضلاب افزوده شود. کلر باید حداقل 15 دقیقه، در حالت حداکثر جریان، در تماس با فاضلاب، باقی بماند (K.Imhoff and Metcalf and Eddy,1979). برای اینکه مدت زمان نامبرده تامین گردد و با توجه به اینکه فاضلاب تصفیه شده ای که وارد حوض کلر زنی می شود، فاقد مواد معلق درشتی است، که در مدت کوتاهی ته نشین می شوند، سرعت جریان را در حوض کلر زنی کم و در حدود 7.5 تا 10 سانتیمتر در ثانیه انتخاب می کنند (Metcalf and Eddy and Steel and McGhee,1979). ولی این سرعت هیچ گاه نباید از 2.5 تا 3.3 سانتیمتر در ثانیه کمتر گردد. از سوی دیگر به علت اینکه قسمتی از مواد محلول در فاضلاب با کلر اکسید شده و تبدیل به مواد نامحلول گشته و ته نشین می شود، لازم است مانند (شکل2-14)، کف حوض کلر زنی شیب بسیار کمی داشته و در انتهای آن چاهکی برای جمع آوری و بیرون آوردن لجن، پیش بینی شده باشد(منزوی،1375).