مقاله درباره استاندارد و سیستم‌ها

دانلود پایان نامه

در رابطه فوق، S, Z به ترتیب مدول‌های خمیری و ارتجاعی بوده و ضریب اضافه تنش مجاز به هنگام اثر نیروهای زلزله است و نسبت Z/S (ضریب شکل) برای مقاطع بال پهن در حدود 15/1 است. ضریب بار 4/1 برای بارگذاری لرزه‌ای در ACI318 نیز در واقع مشابه y در رابطه فوق است.
– فرمول بندی ضریب رفتار
با توجه به تعریف‌های ارائه شده و شکل (2-3) می‌توان رابطه‌های زیر را به دست آورد [6] (برای حالت‌هایی مانند آیین‌نامه‌های NEHRP-2000, IBC-2000,UBC-1997):
(2-8)
برای حالت طراحی با تنش‌های مجاز [6] (مانند آیین‌نامه‌های UBC-1994,UBC-1988 و استاندارد 2800 ایران):
(2-9)
با توجه به شکل 2-3:
(2-10)
(2-11)
و برای ضریب تشدید تغییرمکان جانبی (ضریبی که تغییرمکان واقعی را از تغییرمکان ارتجاعی برآورد می‌کند):
(2-12)
در صورتی که ضریب افزایش تغییر مکان جانبی متناظر با حد مجاز تنش‌ها مدنظر باشد (استاندارد 2800 ایران)[10]:
(2-13)
از رابطه‌های (2-8) تا (2-13) چنین بر می آید که:
– مقادیر و همگی تابعی از شکل پذیری سازه ( یا ) ضریب مقاومت افزون () و نسبت میرایی (که اثر آن در منعکس است) می‌باشند [43].
– به طور کلی نادرست است که ضرایب کاهش R یا را ضرایب کاهش بر اثر شکل پذیری (یا ضرایب شکل پذیری) نامید، زیرا آثار مقاومت افزون () می‌تواند در حد ضریب کاهش بر اثر شکل پذیری ( ) عمل نماید. [43]
-همچنین در آیین نامه‌های UBC-1994, UBC-1988 و استاندارد 2800 ایران، ضریب تنش مجاز (Y) که حدود 5/1 است دارای اثر قابل توجهی است. از این رو بهتر است این ضرایب را ضرایب رفتار در حالت تنش‌های حد تسلیم یا ضرایب رفتار در حالت تنش‌های حد مجاز نامید[6].
-به نظر می‌رسد، ضریب رفتار R در استاندارد 2800 ایران با ضریب رفتار در آیین‌نامه UBC-1994, UBC-1988 مشابه است، نه با ضریب R براساس آیین‌نامه NEHRP-1988 ، NEHRP-2000 یا q بر اساس آیین‌نامه اروپایی EC8، از این رو مقادیر ضریب رفتار و یا ضریب تشدید تغییر مکان جانبی در استاندارد ایران را باید از رابطه‌های (2-9) و (2-13) به دست آورد نه رابطه‌های (2-8) و (2-12) [6].
– باتوجه به رابطه‌های (2-8) تا (2-13) برای تعیین مقادیر لازم است موارد زیر برای سازه‌های با سیستم‌ها و شکل پذیری‌های متفاوت تعیین شود:
الف) مقدار ضریب مقاومت افزون ()
ب) مقدار ضریب شکل پذیری کلی سازه () یا ضریب کاهش بر اثر شکل پذیری ()
ج) رابطه بین ضریب شکل پذیری () و ضریب کاهش بر اثر شکل پذیری () و زمان تناوب (T) سیستم
2-3-2- روش‌های اروپایی
در سال‌های اخیر، پژوهشگران اروپایی نیز همگام با محققان آمریکایی به تحقیق در مورد برآورد ضرایب رفتار سازه‌ها پرداخته‌اند. عمدتاً روش‌هایی که توسط اروپایی‌ها مورد استفاده قرار گرفته به دو گروه تقسیم می‌شود: روش‌های متکی بر تئوری ضریب شکل پذیری و روش‌های انرژی. در ادامه‌این روش‌ها به اختصار معرفی می‌شوند.
2-3-2-1- روش تئوری شکل پذیری
این روش که بر مبنای تئوری شکل پذیری استوار است اولین بار توسط کاسنزا و همکاران در سال 1986 معرفی شده است در این روش، ضریب رفتار (q) با توجه به شکل (2-4) از رابطه (2-14) به دست می آید:
(2-14)