منابع تحقیق درمورد استان آذربایجان شرقی و ابزارهای اندازه گیری

دانلود پایان نامه

پل ویانک (1975 به نقل از جنکینسون، 1997) متوجه شد که بیش از دانش آموزان دارای کمبود شنوایی حسی- عصبی خفیف تا متوسط در طبقه شکست خورده جای گرفتند. بس (1986 به نقل از راس، 1991) اظهار می کند کودکانی که افت شنوایی آنها در گوش آسیب دیده شدید تا عمیق بودند احتمال شکست بیشتری در یک سطح داشتند و از کودکانی که شنوایی بهتری داشتند هوش کلامی پایین تری نشان دادندو 35% آنها حداقل در کلاس اول مردود شده اند. گیرز و موگ (1989 به نقل از راس، 1991) عملکرد خواندن و نوشتن یک گروه 100 نفری از دانش آموزان تلفیقی مبتلا به کمبود شنوایی را که به طور شفاهی آموزش دیده بودند خوب گزارش می کند().


هانت و مارشال (1999) ابراز می دارند که دانش آموزان نابینا با وجود مدیریت صحیح آموزشی می توانند همچون سایر افراد عادی در کلاس ها شرکت کنند و پا به پای آن ها رقابت نمایند. برخی از تحقیقات در زمینه آموزش تلفیقی بر تعاملات تجربی، اجتماعی و زبانی تأکید کرده و نتیجه گرفته اند که محیط های آموزشی باید از محیط صرف کودکان ویژه به محیط افراد عادی کشانده شود و سیستم آموزش تلفیقی را منوط به ارائه سیستم تعدیلی در آموزش می دانند که شامل مدل های آموزش مشورتی، تیم آموزشی، معلم رابط، وسایل و مطالب مورد نیاز دانش آموزان می باشد(استین بک و همکاران، 1996).
بنابر عقیده عده ای از محققان تعاملات محیطی دانش آموزان با یکدیگر باعث رشد فکری، زبانی و عملی آنان می گردد، در حالی که محیط های آموزشی همواره این مشکلات را در آموزش بر دوش دارند(ککلیس ، 1992).
رشد سیستم تلفیقی در اثر رشد دموکراسی و قوانین شهری و انسان دوستانه است زیرا در این سیستم تبعیض زدوده شده و انزوای اجتماعی یک گروه در جامعه از بین می رود و براساس پژوهش ها، مراکز آموزش ویژه نمی توانند پاسخگوی تمام نیازهای عملی و اجتماعی افراد باشند و سیستم آموزش تلفیقی ضمن رفع این مشکلات باعث تقویت عزت نفس و باورهای فردی در تعاملات اجتماعی و رقابت با دیگران می گردد(لیدبتر و لیدبتر ، 1993).
2- 25 جمع بندی و نتیجه گیری
فصلی که از نظر گذشت، حاوی چکیده ای از مطالعات و تحقیقات نظری و پژوهشی پیرامون موضوع مورد پژوهش است که به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با موضوع آموزش تلفیقی و چالش های فراروی آن ارتباط می یافت. در راستا نگاهی تفصیلی به پایه های نظری آموزش تلفیقی، ریشه های تاریخی و فلسفه وجودی آن و جنبش ها و حرکت های شکل دهنده آن انداخته شد. سپس دیدگاه های مخالفان و موافقان این نوع از آموزش را مطرح نموده و ارتباط مؤثر آن بر اختلالات رفتاری، کفایت اجتماعی و خودکار آمدی تحصیلی دانش آموزان دارای نیازهای ویژه مورد بررسی قرار گرفت. نهایتاً به تحقیقات پژوهشی انجام یافته پیرامون آموزش تلفیقی پرداخته شد. هر چند، عده ای از تحقیقات انجام یافته ارتباط اندکی با موضوع این پژوهش داشت اما به طور غیر مستقیم در ارتباط با آموزش تلفیقی و چالش ها و چشم اندازهای فراروی آن بود.
فعالیت های کشورها در جهت به حداقل رساندن محدودیت های محیط آموزشی کودکان دارای نیازهای ویژه در قالب برنامه هایی چون عادی سازی، هدایت در مسیر اصلی، تلفیق(یکپارچه سازی) و در نهایت فراگیرسازی صورت می گیرد و در واقع آموزش تلفیقی، امروزه به عنوان یکی از راهبردهای آموزش فراگیر مطرح می باشد. برنامه های تلفیق به نوعی، پاسخ برای جایگزینی های نامطلوب و جبران تبعات سوء آن تلقی می گردد. هر چند، غایت اجرای طرح آموزش تلفیقی، در بر گرفتن و تحت پوشش قرار دادن تمامی گروه های دانش آموزان دارای نیازهای ویژه در کنار دانش آموزان عادی هست اما در حال حاضر در اکثر کشورها به دلیل برخی محدودیت ها و موانع، صرفاً دانش آموزانی با حداقل نیازهای ویژه شامل این طرح می شوند.
آنچه که امروز نوید بخش می باشد توسعه و گسترش سریع این نوع آموزش در جوامع و آمارهای موجود در مورد افزایش متوسط عملکرد گروه تلفیقی نسبت به دانش آموزان جداسازی شده است. یکی از موانع عمده در تصمیم آموزش تلفیقی، آماده سازی گروه های ذینفع(دانش آموزان، والدین و معلمان) و افکار عمومی برای توجیه این نوع آموزش می باشد.
با عنایت بر این که در آموزش تلفیقی تعامل و پویایی به حداکثر می رسد، اقداماتی چون بازسازی تمامی برنامه مدرسه و ارزیابی مداوم تجربیات و نتایج ضروری می باشد. برای اثر بخش بودن برنامه تلفیق، رعایت برخی موارد همچون معلمان مشاور، تلفیق معکوس، تیم های ارجاعی و فعالیت های تغییر نگرش الزامی می باشد.

3-1 روش تحقیق
روش پژوهش در این تحقیق از نوع علی- مقایسه‌ای است. بدین علت که متغیر مستقل (آموزش تلفیقی) قبلاً اجرا گردیده است و محقق دخالتی بر اعمال این متغیر نداشته است. به این ترتیب دانش‌آموزان دارای نیازهای ویژه‌ی پایه‌های چهارم و پنجم ابتدایی در سه گروه کم بینا، کم شنوا، ناتوانی های جسمی و حرکتی که سیستم آموزش تلفیقی را تجربه می‌کردند، با دانش‌آموزان دارای نیازهای ویژه‌ی همان مقاطع که از آموزش تلفیقی برخوردار نبوده و از آموزش استثنایی و آموزش عادی استفاده می‌کردند مورد مقایسه قرار گرفته اند.
3-2 جامعه آماری پژوهش
جامعه آماری این پژوهش را کلیه دانش‌آموزان دارای نیازهای ویژه ثبت نام شده در طرح‌های سه گانه‌ی آموزش تلفیقی، آموزش استثنائی و آموزش عادی پایه‌های چهارم و پنجم ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی 89-88 تشکیل می‌دهند.طبق آمار و اطلاعات دریافتی از سازمان آموزش و پرورش استان آذربایجان شرقی و مدیریت آموزش و پرورش استثنایی استان، آمار این دانش آموزان به قرار زیر است:
دانش آموزان ثبت نام شده در سیستم آموزش تلفیقی: 87 نفر
دانش آموزان ثبت نام شده درسیستم آموزش استثنایی:30 نفر
دانش آموزان ثبت نام شده درسیستم آموزش عادی: آمار مشخص و دقیقی از این دانش آموزان در دست نیست.
3-3 حجم نمونه و روش های نمونه گیری
برای انتخاب حجم نمونه از جامعه آماری ثبت نام شده در گروه های سه گانه ی کم بینا، کم شنوا و ناتوانی های جسمی – حرکتی که 87 نفر بودند 67 نفر به عنوان نمونه با استفاده از روش تصادفی ساده انتخاب گردید.
در آموزش استثنایی به دلیل کمبود تعداد دانش آموز حجم نمونه برابر با حجم جامعه انتخاب گردید و از آموزش عادی به دلیل عدم وجود آمار مشخص دانش آموزان، از نمونه های در دسترس به تعداد 67 نفر انتخاب گردید تا با نمونه دانش آموزان ثبت نام شده در آموزش تلفیقی همتا سازی شوند.
3-4 ابزارهای اندازه گیری
3-4-1 پرسشنامه اندازه گیری کفایت اجتماعی (SCRQ)
این آزمون توسط لیدل و نیتل (2006) در دانشگاه نیوکاسل ساخته شد. آزمون درمجموع 14 آیتم دارد که توسط معلم در مورد دانش‌آموزان تکمیل شده و به صورت مثبت و منفی نمره‌گذاری می‌شوند. این محققان همبستگی درونی سئوالات را با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ(91/0) گزارش نموده اند و در این راستا همبستگی این آزمون با نمرات آزمون تئوری ذهن (TOM) (49/0r=)گزارش شده است. علاوه بر این جهت بررسی پایایی درونی، این آزمون بر روی 30 نفر از دانش آموزان دارای نیازهای ویژه اجرا و نتایج بر آمده از آزمون الفای کرونباخ، نشان داد که سئوالات این آزمون با 89/0=α دارای پایایی درونی مناسبی می باشد
3-4-2 پرسشنامه خود کار آمدی تحصیلی(MJSES)