منابع و ماخذ تحقیق برنامه ریزی درسی

و نوجوانان را در معرض خطر قرار داده است.
از این رو، بایر و استانلی (2003)، بیان میدارند که جامعهی آموزشی باید از نقش و مسئولیتهای خود در قبال هدایت نسل جدید برای حل مشکلات جهان پر از خشونت آگاه گردند.
وقتی در جامعهای مدرسه و علم از رونق بیفتند راه برای شیوع ناهنجاریها و انحرافات اجتماعی گشوده میشود. زیرا ارزشها و آرمانهای جامعه و علم آموزی که برای مردم مقدس بوده است دیگر جزو معیارها و اهداف جامعه محسوب نمیشود و جایگزینهای دیگری پدیدار می شوند. ارتباط نهاد آموزش و پرورش که عملاً تمامی ساختار آموزشی یک جامعه از ابتدایی ترین سطوح تا مقاطع عالی را ممکن است در بر بگیرد با انحرافات اجتماعی همانند نهاد خانواده از دو دیدگاه می تواند مورد شناخت قرار گیرد. از یک سو مؤسسات آموزشی به علت شرایط محیطی و کارکردی میتوانند عامل ایجاد انحراف در جامعه باشند و از روی دیگر ساختار آموزشی میتواند خود ماهیتی انحرافی داشته باشد و یک مساله به شمار رود؛ با وجود این، عکس این قضیه نیز کاملاً صادق است.
بر این اساس در ادامه حرکت و روند جهانی شدن پارادایمها، الزامات و مطلوبیتهای جدیدی را در حوزهی برنامهی درسی ایجاد کرده است (ویلیامز، 2008). امروزه مدارس و برنامههای درسی از مهمترین کانونهای ایجاد صلح و ترویج آن میباشد. برنامهی درسی صلحمحور به معنای تلاش در جهت بالا بردن سطح آگاهی فراگیران از حقوق بشر، محیط زیست و ضرورت ایجاد یک جامعهی صلح آمیز جهانی است. در این برنامه هدف ایجاد تعهد در فراگیران به منظور ایجاد ساختارهای صلح محور در آینده میباشد که در آن همهی افراد نژاد بشر میتوانند آزادیهای شخصی خود را اعمال کنند و از نظر قانونی از خشونت، ظلم و هتک حرمت در امان باشند (یوسوف، 2011). طبق نظر کایرن (2005) دلیل موجه جهت گیری جوامع بین المللی در توسعه و گسترش آموزش صلح دو مورد عمده است: یکی تحقق امنیت محیط زیست و دیگری ایجاد آیندهای مبتنی بر صلح.
آموزش و نظام آموزشی به عنوان یکی از ارکان اساسی ترویج صلح از طریق آموزشهای اصولی و برنامه ریزی شده میتواند به توانمندسازی جامعه و افراد آن، برای نیل به امنیت کمک کند و به مرور، جریان درونیشدن فرهنگ سیاسی و مشارکتی را در افراد جامعه تثبیت و تقویت کند. با توجه به مدت نسبتا طولانی تحصیلات پایه، دانشآموزان تاثیرات عمیقی از مجموعه شرایط محیطی مدارس از جمله نحوه رفتار معلمان، تعاملات بین گروه های دوستان و همسالان، فعالیتهای فوق برنامه، نحوه آموزش مطالب درسی و محتوای کتابهای درسی دریافت میکنند که در شخصیت و نگرشهای آینده آنها اثرات ماندگاری را به جا میگذارد.
آموزش صلح میتواند به برقراری نظم و امنیت در جامعه کمک کند. بیسوادی ریشه بسیاری از انحرافات است و در دامنزدن به به انحراف و ناامنی نقش اساسی دارد. میان سطح آموزش و آمادگی در ارتکاب جرم نسبت عکس وجود دارد، به طوریکه اغلب، بیشترین گروه از منحرفان جامعه را بیسوادان تشکیل میدهند (عباسی و هاشمی، 1389).
تحقیقات نشان میدهد؛ آموزش صلح نمیتواند تنها بر توقف خشونت فیزیکی در مدرسه و جامعه متمرکز باشد بلکه آمادهسازی بچهها برای زندگی صلحآمیز مستلزم تعلیم و تربیتی همه جانبه است که آگاهی آنان را از خود، اجتماع، فرهنگ و محیط زیست افزایش دهد و این امر نه تنها باید از طریق اجرای برنامههای آموزش صلح بلکه باید در قالب فعالیتهای تربیتی، تدوین و اجرای قوانین، روش های آموزشی و فضا و تعاملات موجود در سطح مدرسه (به ویژه در سطح مدارس ابتدایی که بچهها از آمادگی بیشتری برای جامعه پذیری برخوردارند) دنبال شود (مک فارلند،1999). جوامعی که برنامههای آموزشهای خود را طوری تنظیم می کنند که افراد قادر باشند زندگی در دنیای جدید را به آسانی تجربه نمایند و دانش ها، ارزش ها، دیدگاه ها و توانایی های لازم را در این عرصه فراگیرند قادر خواهند بود گامهای مؤثری را در زمینهی عدالت اجتماعی و برقراری صلح در جهان بردارند ( یونسکو، 2010). بنابراین اتخاذ تدابیری که بتواند ایجاد صلح پایدار نماید اهمیت و ضرورت اساسی دارد و در این رهگذر نظام آموزش و پرورش میبایست نقش خطیر خود را در این زمینه به خوبی ایفا نماید. از این رو ضرورت دارد برنامههای درسی به خصوص در پایینترین سطوح یعنی آموزش ابتدایی مورد بررسی و بازنگری قرار گیرد.
اهداف تحقیق
الف) هدف کلی
بررسی ویژگیها و مؤلفه های آموزش صلح در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان
ب) اهداف جزیی
میزان توجه به مؤلفهی آگاهی از صلح و روش های حصول به آن در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
میزان توجه به مؤلفهی مشارکت، همکاری و تشریک مساعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
میزان توجه به مؤلفهی مسئولیت پذیری برای اعمال شخصی و اجتماعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
میزان توجه به مؤلفهی حل مسالمت آمیز تعارضات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
میزان توجه به مؤلفهی احترام قائل شدن به تمامی اشکال زندگی و حیات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
میزان توجه به مؤلفهی احساس همدردی با دیگران در سطوح مختلف در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان.
مقایسه دیدگاه معلمان و کارشناسان در ارتباط با ویژگیها و مؤلفه های صلح در برنامه درسی دوره ابتدایی
سؤالات تحقیق
الف) سؤال کلی
میزان توجه به ویژگیها و مؤلفه های آموزش صلح در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چگونه است؟
ب) سؤالات جزیی
میزان توجه به مؤلفهی آگاهی از صلح و روش های حصول به آن در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
میزان توجه به مؤلفهی مشارکت، همکاری و تشریک مساعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
میزان توجه به مؤلفهی مسئولیت پذیری برای اعمال شخصی و اجتماعی در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
میزان توجه به مؤلفهی حل مسالمت آمیز تعارضات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
میزان توجه به مؤلفهی احترام قائل شدن به تمامی اشکال زندگی و حیات در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
میزان توجه به مؤلفهی احساس همدردی با دیگران در سطوح مختلف در برنامه درسی دوره ابتدایی از دیدگاه معلمان و کارشناسان چقدر است؟
دیدگاه های معلمان و کارشناسان در محور ویژگیهای آموزش صلح چه تشابه و تفاوتی با یکدیگر دارند؟
متغیر های تحقیق
تعاریف نظری
برنامه درسی: برنامه درسی یک مدرسه، محتوا و فرایند رسمی و غیررسمی است که تحت نظارت مدرسه، دانش فراگیرن را افزایش و مهارتهای آنان را گسترش میدهد و نگرشها، قدرشناسیها و ارزشهای آنان را اصلاح میکند (ملکی، 1367).
برنامه ریزی درسی: عبارت است از پیش بینی کلیه فعالیتهایی که دانشآموزان تحت رهبری و هدایت معلم و گاهی خارج از آن برای رسیدن به هدف های معین باید انجام دهند (پورظهیر، 1387).
برنامه درسی صلح: محتوا و فرایند رسمی و غیررسمی که از طریق آن، فراگیرندگان تجربیات یادگیری اعم از صلح گرم و سرد (دانش صلح، مهارت صلح، نگرش صلح)را با نظارت مدرسه فرا میگیرند (رونالد دال، 1982).
آموزش صلح: آموزش صلح به عنوان سازوکاری به منظور ایجاد تعهد و تشویق به صلح، بالا بردن اعتماد به نفس به عنوان یک عامل فردی صلح، آگاهی دادن فراگیران به عواقب جنگ و بی عدالتی اجتماعی، آموزش در جهت ایجاد ساختارهای اجتماعی صلح آمیز و عادلانه و تشویق فراگیر به عشق و دوستی با جهان به منظور ایجاد آیندهای صلح آمیز مورد استفاده قرار میگیرد (کستر، 2012).
دوره ابتدایی: به نخستین مرحله آموزش رسمی و همگانی اطلاق می شود و پرجمعیت ترین مقطع تحصیلی به شمار می رود (آقازاده، 1382).
کارشناسان: افرادی که در زمینه‌ای خاصّ تخصصّ و تجربه کافی دارند و از آنها برای دادن شهادت و اظهارنظر در زمینه‌های تخصصّی استفاده می‌شود.
تعاریف عملیاتی

برنامهی درسی: منظور از برنامه درسی در پژوهش حاضر یک برنامه مدون است که از سوی نهادهای مرتبط با امر برنامه ریزی درسی در کشور ایران جهت ابلاغ در مدارس ابلاغ می شود.
برنامه ریزی درسی: برنامه ریزی درسی در این پژوهش عبارت است از کلیه فعالیت هایی که از جانب نهادهای تصمیم گیرنده در قالبهای طراحی مواد کمک آموزشی، تدوین کتاب، مواد آموزشی و… در ایران صورت می گیرد.
برنامهی درسی صلح محور: برنامه درسی که بر طبق داده های جمعآوری از طریق پرسشنامه محقق ساخته مشخص میشود.
دورهی ابتدایی: منظور از آموزش ابتدایی مقطعی است که در ایران 6 تا 12 سالگی را در بر میگیرد.
کارشناسان: در این پژوهش منظور از کارشناسان، متخصصان و صاحبنظران حوزهی آموزش ابتدایی شاغل در دانشکدهی علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی و اداره کل آموزش و پرورش استان تهران میباشد.
فصل دوم
مبانی نظری و پیشینهی پژوهش
مقدمه
فصل دوم تحقیق در رابطه با ادبیات و پیشینهی تحقیق می باشد. در واقع محقق در این فصل مبانی نظری و عملیاتی پژوهش را مورد بررسی قرار می دهد تا در این رهگذر با آگاهی کامل از مبانی علمی پژوهش و آن چه در این باره انجام شده است تمامی جوانب موضوع را مطالعه نماید. از این رو در این فصل ابتدا مباحثی در رابطه با متغیرهای پژوهش یعنی صلح و مفهوم آن، آموزش صلح، برنامه درسی و برنامه درسی صلحمحور و مفاهیم مرتبط با آنها مورد بحث و بررسی قرار می گیرد و در نهایت پژوهش های پیشین مرتبط با موضوع پژوهش بیان می شود.
تعاریف و مفاهیم صلح
تعیین چهارچوبی برای صلح
ارائه یک تعریف کامل و جهان شمول از برخی پدیده های اجتماعی مثل صلح ،که در همهی مکانها قابل قبول باشد، امکانپذیر نیست، به عبارت دیگر صلح به عنوان یک پدیدهی اجتماعی در هر جامعهای از نظام ارزش و ویژگی های فرهنگی، اجتماعی و تربیتی جامعه تبعیت میکند ، زیرا این گروه از پدیده مستقیماً بوسیلهی یک جامعه بوجود آمده و نتایج و عواقب آنها نیز بوسیله همان جامعه احساس می شود . مطالعه و بررسی منابع مختلف در این زمینه نشانگر آن است که تعاریف متعدد و متنوعی دربارهی جنگ از فقها و فلاسفه و حقوق دانان پیشنهاد شده است اما به معنی واقعی کلمه نشانی از تعریف در دست نیست . بعلاوه تعریف توصیفی از صلح دیده نمیشود که بتواند تعیین چهارچوب عرضه آن را به نحو مفروض میسر کند و اجازه دهد تا با دقتی کافی پیرامون موضوع آن تحقیق کنیم (فرخجسته، 1371:79).
مفهوم صلح با توجه به معلومات بی واسطه
اگر سعی کنیم تا به معلومات بی واسطهی معرفت رجوع کنیم نخستین برداشت چنین خواهد بود که به نظر میرسد انسانها بدون آنها به صلح فکر کنند، در صلح زندگی میکنند، و آن را درست مانند موضوعی کاملا طبیعی و قائم با لذات میکنند. در حالی که نمی توان در جنگ زیست یا از آن گذشت و اثرات آزاردهندهی آن را احساس نکرد، در اولین موضوعی که خود را قابل قبول نشان میدهد نظر کسانی است که صلح را با تندرستی و جنگ را با یک پریشان احوالی و یک بیماری، همانند تصور می کنند. زیرا یکی از معیارهای تندرستی این است که همانند صلح که ماشینی و ناخودآگاه عمل میکند نا مشهود است. حتی برای نوجوانی که تنها در دورهی صلح زیسته اند ، عموما و همواره به منزلهی یک تعهد بالقوه وجود دارد . وقتی جنگی رخ می دهد توجه مردم را به خود جلب کرده و در همه جا نهضتهای فکری ایجاد می کند . معلومات بی واسطهی دیگری که گویی در شعور ناخودآگاه ما ثبت شده است اندیشهی توالی جنگها و صلح هاست ، این اندیشه از سنتها و معرفتها از تاریخ نشات می گیرد . اما این اندیشه اگر به رفتارهای صلح طلبانه و جنگ طلبانه متناوب حشرات اجتماعی ، گلههای گرگ و مهاجرتهای وسیع برخی پستانداران که همزمان هم پرخاشگرانه و هم مرگ آور است ، توجه کنیم ، به ریشه های بیولوژیک بستگی دارد . تعریفهایی که از وارونه کردن تعریفهای جنگ به دست آمده است به علت احساس عمیق این توالی (صلح پس از جنگ میآید وجنگ پس از صلح) است . وسیعترین بخش از تعریفهای صلح پا به عرصه وجود می گذارند ، تعریفهایی که غالبا مبهم و ناروشن هستند این تعریفها یک رابطه
منفی و متضاد را توضیح میدهد.(فرخجسته،1371:81).
بررسی ادبیات آموزش صلح بیانگر این مطلب است که علاوه بر مشتق واژه هایی که برای صلح به کاربرده شده است ، برداشتهای مختلفی هم از طرف محققان این امر از این واژه به عمل آمده است . مثلا گالتونگ تحقیقات جامع و کامل در این مورد انجام داده است که برخلاف تحقیقات دیگران که بر مفهوم و معنای جنگ متمرکز بوده است ، بر معنا و مفهوم صلح تاکید نموده است و در این طبقه بندی که معطوف بر صلح است ارائه داده است ، در این زمینه بندی دو برداشت متفاوت از صلح شده است ، یکی صلح منفی و دیگری صلح مثبت. منظور از صلح منفی : فقدان خشونت سازمان یافته بین گروه های بزرگ انسانی ، و منظور از صلح مثبت : الگوی همکلامی و همبستگی بین گروه های بزرگ انسانی است، فقدان خشونت نباید با فقدان تعارضی اشتباه شود . خشونت بدون تعارض مادی به وقوع می پیوندد(گالتونگ،1976: 11-10).
“ریردون”هم صلح منفی را به معنای عدم وجود جنگ یا برخورد و خشونت فیزیکی یا مثبت تعریف نمیکند و معتقد است که به حفظ صلح و جلوگیری از کشمکش از طریق اجرای برنامه های حل تضاد و میانجیگر امکان پذیر است . والف هم صلح مثبت را تلاش برای ایجاد جامعه ای برابر و عادلانه که در آن کرامت و شان انسانی مورد توجه قرار گیرد و همکاری و مشارکت بین آنها ترویج گردد و افراد نیازهای اجتماعی، فیزیکی، روانشناختی و ذهنی خود را به طور صلح آمیز دنبال نمایند تعریف میکند.
استراگن هم تاکید دارد که باید از طریق احترام به فرهنگهای مختلف صلح مثبت در جامعه پیریزی کرد(استراگن،2001).
برخی از محققین معتقدند که مفهوم صلح جدا از جنبه های عینی و ذهنی و فعلی آن و نیز خارج از متن اجتماعی و تاریخیاش مفهوم انتزاعی است . چنین مفهومی نمیتواند پدیده های موجود را توصیف و مورد توجه قرار دهد، بلکه میتواند امری تصویری ، الگوی اسوهای و سرمشقی را توصیف کند . این همان اختلافی است که کانت بین یک موضوع بالقوه و یک موضوع واقعی و بالفعل قائل است . از طرف دیگر اندیشه صلح از دیدگاه بسیاری صاحبنظران دارای دو جنبه است . یک جنبهی جهانی مستقل از موقعیت جغرافیایی ، تاریخی و از مسائل مهم جهان به شمار میآید و دیگری جنبهای که در قالب فرهنگهای متعارف ومعمول زندگی است و نباید به تخاصم بیانجامد ، چرا که در عرصه زندگی فردی، اجتماعی و جهانی، صلح به طور مستقیم با عواملی چون عدم درک دیگران، ا ختلافات سیاسی، تزلزل اجتماعی، خشونت، احساس مظلومیت، احساس فقر مربوط است و انسانها قادرند بر همه این روندها تأثیر بگذارند. مانته سوری، در تکمیل این بحث عبارت کاملتری دارد، که میگوید، اگر چه آیندهای که از صلح استنباط می شود ، پایان بخشیدن به خشونت و جنگی “صلح منفی “است، اما صلح واقعی، ترویج و اعتلای عدالت و عشق دربین انسانها و ایجاد دنیای بهتر است که در آن هماهنگی ، همسانی و توافق حاکم باشد. (به نقل از فتحی واجارگاه،1382: 28).

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

براک اوتندر یک برداشت وسیع منظور از صلح را عدم خشونت در کلیه اشکال مستقیم و غیر مستقیم آن، و نیز تضمین حقوق اعضای جامعه می داند، به نمونه ای که همهی آنها در قدرت در توزیع منابعی که در حفظ آن نقش دارند مشارکت نمایند . صلح در حقیقت ، فرایندی است در بر گیرنده ، مجموعه ای از مهارتها در راستای برقراری ارتباط و رعایت قواعداخلاقی که هیچکس از آن متضرر نمی شود و از این رو ، هم ایجاد صلح و هم حفظ آن ، با آموزش و پرورش و آمادهسازی کودکان و نوجوانان برای رفتار صلح آمیز در بزرگسالان ارتباط تنگاتنگی دارد (استراگن،2001).
مفهوم برنامهی درسی
اصطلاح برنامه‏ی درس

دیدگاهتان را بنویسید