منابع و ماخذ تحقیق حقوق بشر

پرورش باید در جهت تحقق شرایط صلحآمیز و انسانیتر گام بردارد.

” اگر گذرگاه اصلی صلح اندیشه انسانها باشد، بنابراین منطقی است که آموزش صلح از اهمیت برجستهای برخوردار باشد. صلح قابل آموزش است و عرصه اصلی آن آموزش و پرورش میباشد و آموزش و پرورش چهارراهی است که کس را از آن گریز نیست” (ذکاوتی قراگزلو، 1385).
آموزش میتواند از طریق گوناگون در جهت توسعه فرهنگ صلح همکاری نماید. آموزش از آنرو که متوجه افراد جوان و پرشور است. و از آنرو که با کارشناسان و مدیران تخصصی اجتماعی سروکار دارد. تا در سطوح گوناگون، هم در قلمرو عمل و هم در قلمرو نظر منشا اثر باشد. پس نکته مهم این است که بذر صلح باید با بهره گرفتن از بستر مناسبی که آموزش و پرورش صلح ایجاد میکند افشانده شود. تا از این طریق آرزوی جهانی برای صلح با پرورش شهروند صلحطلب و صلحجو تحقیق یابد. این آرزو، زمانی تحقق پیدا میکند که آموزش صلح، در زمره غایات بنیادی نظامهای آموزشی قرار گیرد.
از آنجایی که کتابهای درسی در نظام آموزش و پرورش ایران محور اصلی تعلیم و تربیت است و همچنین با توجه به اهمیت آموزش صلح در تربیت شهروند جهانی، محتوای کتابها باید بر اساس اهداف مندرج در اسناد ملی کشور باشد، لذا اهداف باید در راستای صلح و مؤلفه های آن باشد.
تحولات اجتماعی، صنعتی، سیاسی و علمی همواره آموزش را تحت تأثیر خود قرار داده است. از این رو به بررسی تأثیراتی که تحولات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و تحقیقات صلح براساس دیدگاه و شناخت آموزش صلح در اوایل دههی 1950 تا 1990 گذشته است، پرداخته میشود. این بررسی در چهار دورهی زمانی مختلف انجام گرفته است.
الف) دورهی خلع سلاح اتمی: از اوایل دههی 1950 تا اواسط دههی 1960ادامه داشته است، زمانی که توجه اکثریت به جنگ سرد منعطف شده بود و مطالعات صلح بر محور موضوعات خلع سلاح قرار گرفته بود.
دورهی عدالت اقتصادی و اجتماعی: از اواسط دههی 1960تا اواسط دههی 1970 ادامه داشت. زمانی که مفهوم صلح بیانگر تغییر از خشونت مستقیمبه خشونت غیرمستقیم (ساختاری) بود و توجه اکثریت بر قبول داشتن عدالت اقتصادی و اجتماعی و تأکید بر درگیریهای بدون خشونت بود و بر وجود کشورهایی با برخورداری از صلح مثبت، تأکید میشد.
در این راستا یونسکو از اواسط دههی 1970 تلاشهایی را برای ارتقاء عدالت اجتماعی و اقتصاد در آموزش به کار گرفت و در این رابطه، پیشنهاد پیرامون « آموزش شناخت بینالمللی، همکاری و صلح» را مطرح نمود و موارد اساسی را که تمام دانشآموزان باید آنها را مطالعه کنند، در موارد زیر خلاصه نمود:
تساوی حقوق انسانها
مطمئن کردن مردم از وجود حقوق بشر
حفظ صلح و خلع سلاح
رشد اقتصادی و تحول اجتماعی
محافظت از میراث فرهنگی انسانها
محافظت از منابع طبیعی
نقش سازمان ملل در حل چنین مشکلات ( هیکس، 1983)
ب) دورهی آموزش خلع سلاح: ایندوره از اواسط دههی 1970 تا اواسط دههی 1980 به طول انجامید و محور اصلی آن بر تربیت نیروهای بومی آموزش خلع سلاح قرار گرفت. در این دوره نگرانی پیرامون مسائل زیستمحیطی آغاز شده بود.
ج) دورهی وابستگی متقابل جهانی و سیارهای: این دوره شامل اواسط دههی 1980 تا عصر کنونی میباشد و توجه عمده یآن پیرامون وابستگی متقابل جهانی و سیارهای است و تأکید فراوان بر مسائل محیطی در جهت دستیابی به زندگی بهتر، بدون تباهی محیط زیست دارد.
اقدامات یونسکو در زمینه فرهنگ صلح در سطوح ملی، منطقهای و بینالمللی
– چاپ و انتشار داده های آموزشی و مرجع به زبانهای مختلف در زمینه ترویج حقوق بشر، تساوی اجتماعی، دموکراسی و تفاهمبینفرهنگی

– توجه به نقش کتابهای درسی و داده های تربیتی درمورد فرهنگ صلح
– ترویج تفاهمهای بینفرهنگی از طریق تهیه و انتشار کتابهای تاریخی چندجلدی به منظور ترویج فرهنگ صلح
– همکاری در اجرای طرحهای ویژه در مورد آموزش حقوق بشر و دموکراسی در آمریکای مرکزی و آفریقای جنوبی
– ترویج فرهنگ صلح در شبکه مدارس وابسته(ASP)
– حمایت از آموزش چندزبانی از طریق شبکه های دانشگاهیLINGUAPAY
– کرسیهای یونسکو در زبانشناسی در بلژیک و مرکز یونسکو در LINGUAUNI CATULUNYA (اسپانیا)
– تشویق گفتوگوی بینفرهنگی از طریق اجرای طرحها و انتشار داده های اطلاعات درمورد منشا تاریخی پیوند فرهنگها و تمدنها؛ طرحهای جاده ابریشم، جاده بردگان، جادههای آهن و… (کمسیون ملی یونسکو در ایران، 1378).
برخی از اقدامات یونسکو در سطوح ملی و منطقهای
مساعدت به دول عضو در اجرای برنامهها و اقدامات ملی فرهنگ صلح به ویژه در السا لوادر، بروندی، موزاییک و سومالی
همکاری در تهیه برنامههای رادیویی، در مورد حقوق زنان و ارتقای آگاهی زنان فقیر
برگزاری جشنوارههای سالانه فرهنگ صلح در السا لوادر
همکاری در برگزاری کنفرانس بینالمللی” از کلیشههای جنگ به ایدهآلهای صلح از طریق فرهنگ و آموزش” در دسامبر 1997 در مسکو
اجرای طرحهای تحقیقاتی و همکاری در تشکیل گردهماییهای مربوط به ترویج فرهنگ صلح در اروپای شرقی،مرکزی و آسیای میانه…(کمسیون ملی یونسکو در ایران،1378).
یونسکو و فرهنگ صلح
ایده فرهنگ صلح در برنامههای یونسکو برای اولینبار در سال1989 در کنگره بینالمللی” صلح در اذهان انسانها” در شهر یاماسوخر و در ساحل عاج مطرح شد. پس از آن آقای فدریکومایور مدیرکل یونسکو، در نخستین گردهمایی بینالمللی فرهنگ صلح که در شهر سالوادر تشکیل شد، رسما مباحثه بینالمللی درمورد برقراری حق صلح را آغاز کرد که مطالب آن در اعلامیه وین درج شد.
یونسکو به منظور تقویت برنامههای مرتبط با صلح و هماهنگ کردن فعالیتهای وابسته در این حوزه از سال 1995، یک طرح فرارشتهای تحت عنوان” به سوی فرهنگ صلح” در راهبرد میان مدت سوم خود اختصاص داد. در این سند که برنامه کار یونسکو برای دوره ششساله 2000-1994 است، فرهنگ صلح چنین تعریف شده است:
مجموعه ارزشها ، دیدگاه ها ، شکلهای رفتاری ، شیوه های زندگی و فعالیتی که احترام به زندگی، به انسانها و کرامت و حقوق آنها را منعکس میسازد و از آنها الهام میگیرد، نفی برخوردها از جمله تروریسم در همه اشکال آن، التزام به اصول آزادی، عدالت، همبستگی، دگرپذیری، تفاهم میان مردم و میان گروه ها و افراد.
راهبردهای مشارکت در ایجاد فرهنگ صلح به شرح زیر است:
– تشویق آموزش صلح، حقوق بشر، دموکراسی، دگرپذیری و تفاهم بینالمللی
– ترویج حقوق بشر و مبارزه با تبعیض
– حمایت از تحکیم روندهای دموکراتیک
– تشویق کثرتگرایی فرهنگی و گفتوگوی بین فرهنگها
– مشارکت در پیشگیری از مناقشات و تحکیم صلح پس از درگیری
اهمیت آموزش و پرورش دوره ابتدایی
مهمترین دوره تحصیلی در تمام نظامهای آموزش و پرورش جهان ، دوره ابتدایی است، زیرا شکلگیری شخصیت و رشد همهجانبه فرد در این دوره، بیشتر انجام میشود. دوره ابتدایی، در رشد مفاهیم و معانی اموری که کودک در زندگی روزمره با آنها مواجه است، نقش مهمی برعهده دارد این دوره تداوم بخش تکوین شناختی، زیستی و اجتماعی کودک، که در خانواده پیریزی شده است. همچنین دورهای است که در آن فرصت و موقعیت مناسبی برای تحصیل، تربیت و یادگیری شیوه ارتباط صحیح با دیگران برای کودک فراهم میگردد و استعدادهای هر کودک بتدریج شکوفا میشود. در اعلامیه حقوق بشر آمده است: هرکس حق دارد از آموزش و پرورش بهرهمند شد. آموزش و پرورش لااقل تا حدودی که مربوط به تعلیمات دوره ابتدایی و اساسی است باید رایگان باشد. همچنین آموزش و پرورش اجباری است آموزش حرفهای باید عمومیت پیدا کند و آموزش عالی باید با شرایط عادی و کامل در دسترس قرار گیرد، تا همه بنابر استعداد خود از آن بهرهمند شوند. از آنجا که شرط ورود به دوره های تحصیلی بعدی دوره ابتدایی است، سرمایهگذاری برای این دوره و توجه به بهبود کمی و کیفی آن، زمینه را برای توفیق دانشآموزان در دوره های تحصیلی بعد فراهم کرده و آفت تحصیلی و تربیتی آنان را در این دوره کاهش میدهد(صافی،1390).
برنامه درسی دوره ابتدایی
یکی از ارکان مهم تعلیم و تربیت برنامه ریزی درسی است. بدون برنامه ریزی، در هیچ دورهای نمیتوان کاری را انجام داد. فرایند تحصیلی در هر دوره تحصیلی با عوامل مختلفی ارتباط دارد. نقش معلم ، ارتباط متقابل دانشآموزان ، وسایل کمک آموزشی، فضای یادگیری ، تواناییهای یادگیرنده و محتوای برنامهدرسی از جمله عواملی هستند که هرکدام بهگونهای خاص در یادگیرنده موثرند.
برنامه درسی مجموعه قواعد و ضوابطی است که به مجموعه عناصر مرتبط با یادگیری منطق و سازمان میدهد. در آموزش و پرورش دوره ابتدایی برای دانشآموزان باید تعلیمات شایستهای جهت زندگی اثربخش آنها درنظر گرفته شود. از اینرو باید برنامههای این دوره با توجه به اصول ذیل تهیه و اجرا شود:
با مراحل آموزش و پرورش این دوره هماهنگ باشد.
با مراحل رشد کودکان این دوره هماهنگ باشد.
با مدت تحصیل تناسب داشته باشد.
با پیشرفت علوم و فنون هماهنگی داشته باشد.
با امکانات اجرائی قابل حصول هماهنگی داشته باشد.
بهگونهای تنظیم شود که علایق کودکان را به خود جلب کند.
با روش های آموزشی این دوره هماهنگ باشد.
متناسب با نیازهای زندگی کودک و جامعه باشد.
بین محتوای مواد درسی هر پایه و نیز بین محتوای هر درس در پایه های مختلف، ارتباط منطقی برقرار باشد (صافی،1379، ص54).
اصول آموزش و پرورش ابتدایی

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

از موارد مهمی که در فرایند آموزش و پرورش ابتدایی باید موردتوجه مدیران و معلمان قرار گیرد، آگاهی از اصول آموزش و پرورش این دوره است. در گزارش مصوبه 1373 کمیسیون دوره پیشدبستانی و دبستانی، اصول ذیل برای این دوره اعلام شده است.
باید به علاقه کودک به یادگیری توجه کرد و راه یادگرفتن را به وی آموخت.
باید به تقویت کنجکاوی در کودک پرداخت.
باید مقدمات شناخت علمی محیط طبیعی و اجتماعی را فراهم کرد.
باید آموزش مفاهیم اساسی(مکان، عدد ، زمان، علت) موردتوجه قرار گرفته و از این طریق به پرورش تفکر کودک پرداخت(منظور تفکری که بر واقعیتهای عینی و محسوس استوار باشد و کودک شخصا آنها را تجربه کرده باشد.
باید زمینه را برای شکوفایی علایق و استعدادهای کودک فراهم ساخت.
باید به پرورش استعداد و ذوق هنری کودکان توجه نمود.
باید کودک را با مقدمات زبان و ادبیات فارسی آشنا کرد.
نظر به این که در این دوره کودک به تقلید آگاهانه میپردازد و مربیان خود را الگوی خویش قرار میدهد، باید مربیان واجد فضایل اخلاقی باشند.
در سالهای پایانی این دوره که آثار بلوغ بتدریج ظاهر میگردد باید کودک را با تحول جسمانی و روانی که شرف وقوع است در حد امکان آشنا ساخت.
باید به تربیت و ایجاد بهداشتی پرداخت و نکات بهداشتی و ایمنی را به کودک آموخت.
باید از راه شرکت دادن کودک در اداره مدرسه و سپردن وظایف مناسب به او به پرورش اجتماعی کودک پرداخت و بتدریج این اصل را به فعالیتهای بیرون از مدرسه تسری داد.
نظر به این که آموزش و پرورش این دوره به وسیله آموزشگاه و خانواده متفقا صورت میگیرد، لازم است میان این دو نهاد همکاری و هماهنگی لازم برقرار گردد (جوادی،1377).
اهداف دوره ابتدایی (مصوب ششصدوچهل و هفتمین جلسه شورای عالی آموزش و پرورش)
در راستای رسالت و ماموریت آموزش و پرورش و جهتدهی به رشد همهجانبه دانشآموزان بر پایه تعالیم و دستورات دین مبین اسلام، اهداف دوره ابتدایی به شرح زیر تعیین میشود. مدیران، برنامهریزان و همه افرادی که در تعلیم و تربیت دانشآموزان نقشی برعهده دارند. مکلفند در برنامه ریزی امور، سازماندهی فعالیتها و انجام وظایف مربوط بهگونهای اقدام نمایند که تا پایان دوره تحصیلی دستیابی دانشآموزان به اهداف تعیین شده ممکن باشد (1-رعایت اصول 12 و 13 قانون اساسی برای اقلیتهای دینی الزامیاست).
اهداف اعتقادی
اصول دین را میداند و به آن معتقد است.
خداوند را دوست دارد و او را بهترین یاور و کمک میکند.
با زندگی انبیا اولوالعزم به ویژه نبیاکرم(ص) و معصومین تا حدودی آشناست و آنان را دوست دارد.
با معنای معاد آشناست و میداند که انسان در کارهایی که انجام میدهد نزد خداوند پاسخگو است.
به اولیا دین، بزرگان و شخصیتهای اسلامی احترام میگذارد.
معنای تولی و تبری را میداند.
قرآن را از رو میخواند و یا ترجمه برخی از سورهها آشنایی داشته و از حفظ میخواند.
ترجمه بعضی از احادیث ساده را میداند.
نماز را به درستی میخواند و با احکام ضروری مربوط به نماز و روزه آشنا است.
نمازهای وجب را با رغبت میخواند.(برای دختران)
افراد محرم و نامحرم را تشخیص میدهد و احکام مربوط را رعایت میکند.
با مسائل مربوط به سن تکلیف و تقلید آشنا است و احکام را در ضرورت میداند و به آن عمل میکند(برای دختران)
با حلال و حرام است و احکام مربوط را در حد ضرورت رعایت میکند.
معنای امر به معروف و نهی از منکر را میداند.
به مجاهدین در راه خدا و شهدا احترام میگذارد.
زمانها و مکانهای مقدس و مهم را میشناسد.
به حضور در مسجد علاقه نشان میدهد و آداب آن را میداند.
اهداف اخلاقی
راستگو و امین باشد.
مودب و مهربان است.
به عهد خود پایبند است.
مظاهر حیا و عفت در او آشکار است.
احترام به بزرگترها را وظیفه خود میداند و به نظرات آنها توجه میکند.
از والدین اطاعت میکند.
شجاع و صبور است.
تمیز است و پاکیزگی را دوست دارد.
تکالیف شخصی روزانه خود را شخصا انجام میدهد.
برای رسیدن به موفقیت پشتکار دارد و تلاش میکند.
پوشش اسلامی را دوست دارد و آن را رعایت میکند.
اوقات فراغت خود را با فعالیتها و بازیهای مناسب پر میکند.
امیدوار و بانشاط است و از مواجهه با مشکلات نمیهراسد.
ظاهری آراسته دارد.
خطا و اشتباه دیگران از کلمات محبتآمیز و دوستانه استفاده میکند.
برای رفتارهای خود با دیگران دلیل دارد.
در ارتباط با دیگران از کلمات محبتآمیز و دوستانه استفاده میکند.
برای انجام کارهای خود و دوستانش را به زحمت نمیاندازد.
به همکلاسان و همسالان خود در انجام وظایف یادگیری کمک میکند.
در برابر رفتارهای ناپسند خود پوزش خواسته و رفتار خود را اصلاح میکند.
نظم و انضباط را در خانه، مدرسه و اجتماع رعایت میکند.
اهداف علمی و آموزشی
نسبت به شناخت پدیده ها کنجکاو است.
در فکر کردن، شنیدن، گفتن و بیان مقصود، خواندن و نوشتن و حساب کردن مهارت کافی دارد.
با زبان فارسی آشنایی دارد و میتواند از کتاب و روزنامه استفاده کند.
به اهمیت و ارزش اطلاعات و اطلاعرسانی در زندگی آگاه است.
ارزش علم را در انجام درست کارها تا حدی میداند.
مهارتهای اولیه برای زندگی در جامعه را کسب کرده است.
با نحوه یادگیری خود تا حدودی آشناست.
به مطالعه کتاب علاقمند است.
اهداف فرهنگی هنری
به زیباییهای طبیعت توجه دارد و هماهنگی آن را دوست دارد.
در زمینه های هنری از زیبایی در پدیده های طبیعی الگو میگیرد.
از مشاهده آثار هنری لذت میبرد.
ذوق و خلاقیت هنری خود را در انجام فعالیتها نشان میدهد.
سنتها، پدیدیهها و آثار موزون را دوست دارد.
با برخی از آثار معروف هنری آشنا است.
به خواندن اشعار و قصههای مناسب علاقهمند است.
برخی از آداب فرهنگی و اجتماعی اسلامی ایرانی را میداند و برای آنها ارزش قائل است.
اهداف اجتماعی
وظایف خود را در مقابل خانواده، دوستان و همسایگان میداند.
اعضای خانواده خود را دوست میدارد و در انجام کارها به آنها کمک میکند.
به معلمین و اولیای مدرسه احترام میگذارد.
به حق خود قانع است و حقوق دیگران را رعایت میکند.
برای بدست آوردن حق خود از راه های درست تلاش میکند.
همکلاسیهای خود را دوست دارد و به آنها کمک میکند.
همکاری با دیگران را دوست دارد.
در بازیها و فعالیتهای گروهی شرکت میکند.
مقررات مدرسه را میداند و به آنها عمل میکند.
به رعایت مقررات اجتماعی علاقه نشان میدهد.
به انجام وظایف و مسئولیتهایی که برعهده او میگذارند، پایبند است.
نظرات اصلاحی دیگران را مورد خود میپذیرد.
اشتباهات دیگران را با رعایت احترام

دیدگاهتان را بنویسید