منابع و ماخذ پایان نامه رضایت از زندگی

دانلود پایان نامه

مرگ با سطح پایین تمامیت خود، مشکلات جسمانی بیشتر و مشکلات روانشناختی بیشتر و احتمالاً بستری شدن در بیمارستان ارتباط دارد ( رابرت فورتنر،1999 به نقل از زمان شعار، 1391).
پژوهش های انجام شده در داخل کشور
* در پژوهش توکلی و همکاران (1393)، به بررسی اثربخشی آموزش گروهی سبک زندگی سالم بر افسردهخوی و اضطرب پرداختند، نتایج حاکی از اثر بخشی، این مداخلات بر میزان افسرده خویی و اضطراب در گروه آزمایش بوده است.
*قربانعلی پور و همکاران (1389)، به پژوهشی در خصوص تأثیر اضطراب مرگ بر سن و رفتارهای ارتقاء بخش سلامتی پرداختند. نتایج حاکی از آن بود که اضطراب مرگ با رفتارهای ارتقاء بخش سلامتی رابطه داشت.
*در پژوهشی که جعفری (1388) در خصوص اثر بخشی سبک زندگی سالم بر میزان بر میزان استرس، اضطراب و افسردگی پرستاران انجام داد، نتایج نشان داد آموزش سبک زندگی سالم به شیوه بحث گروهی سبب کاهش میزان استرس، اضطراب و افسردگی شده است.
*در پژوهش بهدانی(1387)، در خصوص ارتباط بین سبک زندگی با افسردگی و اضطراب، نتایج نشان داد هر چه سبک زندگی مطلوبتر باشد، میزان افسردگی و اضطراب کاهش مییابد.
*در پژوهش صمیمی و همکاران (1385)، در خصوص ارتباط بین سبک زندگی و سلامت روان ، نتایج نشان داد که سلامت عمومی با ابعاد سبک زندگی ارتباط معناداری دارد
* پژوهش بهدانی(1379) نشان داد هر چه سبک زندگی سالم تر باشد میزان اضطراب و افسردگی کمتر است.

2-16-2- سبک زندگی سالم (ابعاد چهارگانهی آن) و رضایت از زندگی
پژوهشهای انجام شده در خارج از کشور
* در پژوهش کلارک و همکاران (2012)، در خصوص اثر بخشی مداخلات مبتنی بر بهبود سبک زندگی بر افزایش سلامت عمومی و رضایت از زندگی در سالمندان انجام دادند . نتایج نشان داد که گروه آزمایشی که در خصوص آنها مداخله صورت گرفته بود، نسبت به گروه کنترل تغییرات مطلوبتری در شاخص های سلامت روان، عملکرد اجتماعی و رضایت از زندگی نشان دادند .
* در پژوهشی که توسط دی یانگ و همکاران ( 2012 ) در خصوص سالمندان ایتالیایی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد عواملی مثل سلامت جسمی، سلامت روانی و اجتماعی که از ابعاد سبک زندگی سالم هستند در رضایت از زندگی سالمندان بیشتر از سایر عوامل مؤثر شناخته شده اند.
* در پژوهشی که در آلمان در سال (2010)، توسط ونک و آلفونس با موضوع سالمندی، بهداشت و درمان و رضایت از زندگی ، به منظور بررسی اثر پیری و سلامتی در دوران بر رضایت از زندگی انجام شد . نتایج نشان داد با کاهش میزان سلامتی میزان رضایت از زندگی نیز کاهش مییابد. بنابراین، آموزش رفتارهای سالم و اصلاح الگوی زندگی، میتواند راهی مفید جهت افزایش سلامت و رضایت از زندگی در دوران پیری باشد.
* در پژوهشی که( راس موسن و بیرمز ، 2010)، بر روی 194 آزمودنی در استانبول به منظور بررسی رابطهی بین اضطراب مرگ و سلامت روانی – اجتماعی انجام داد ، نتایج نشان داد که سلامت روانی و اجتماعی موجب کاهش سطح اضطراب مرگ میشود.
*بررسی کلارک (2009) نشان داد که بسیاری از سبک های گوناگون زندگی، از جمله افزایش فعالیت فیزیکی، تحریک روانی فکری، پرهیز از مصرف سیگار و جنبه های مختلف رژیم غذایی با سالمندی سالم و کیفیت زندگی بالا همراه هستند.
* در پژوهش ساراپ اینال و همکاران (2007)، با عنوان رابطه ی بین سبک زندگی ارتقاء بخش سلامتی با رضایت از زندگی در سالمندان، با دامنهی سنی (90-60) سال انجام دادند، نتایج تحلیل دادهها نشان داد که افرادی که سبک زندگی سالم داشتند (فعالیت بدنی منظم، مشارکت در فعالیت ها، . . ) نمرات قابل توجهی در مقیاس رضایت از زندگی کسب کردند.
* ویت هد (2004)، در پژوهشی نشان داد که اجزای حفاظت کننده سلامت، احتمال مواجهه فرد را با بیماری یا آسیب کاهش میدهند و اجزای ارتقاء دهنده سلامت الگویی در راستای حفظ یا افزایش سطح خودشکوفایی، رفاه و رضایتمندی افراد عمل میکنند.
*در پژوهشی که در شهر هنگ گنگ در خصوص مؤلفههای مهم سبک زندگی و اثر آن ها بر سلامت در دوران سالمندی بر روی سالمندان 70 ساله و بالاتر این شهر توسط وو، هو و یا (2002)، انجام شد، نتایج پژوهش نشان داد که در کل سلامت عمومی و رضایت مندی از ندگی حتی در دوران سالمندی به نحوه چشمگیری تحت تأثیر رفتارها و سبک زندگی سالم قرار دارد.

پژوهشهای انجام شده در داخل کشور
* در پژوهشی که حکمت پو، شمسی و زمانی(1392)، در خصوص آموزش شیوه زندگی سالم بر کیفیت زندگی سالمندان انجام دادند، نتایج نشان داد که قبل و بعد از آموزش بین نمره های کیفیت زندگی اختلاف معناداری وجود دارد.
* در پژوهش یوسفی و همکاران (1391) در خصوص اتباط فعالیت جسمانی با کیفیت زندگی و رضایت از زندگی انجام داد نتایج نشان داد که فعالیت جسمی به طور غیر مستقیم از طریق سلامت جسمانی و روانی بر رضایت از زندگی اثر می گذارد.
* در مطالعه ای که کاوه و همکاران (1391) در خصوص اثر بخشی آموزش سبک زندگی سالم بر رضایت از زندگی سالمندان شهر شیراز انجام دادند، یافته های این پژوهش نشان داد که نمرات در دو گروه آزمایش و گواه بعد و قبل از آموزش تفاوت معناداری داشتند.
* نتایج پژوهش عصاررودی و همکاران(1391)، تحت عنوان ارتباط سلامت معنوی و رضایت از زندگی، نشان داد که سلامت معنوی و رضایت از زندگی با یکدیگر ارتباط دارند.
* در پژوهش سیفی قرابقلو (1391) نتایج نشان داد که آموزش سبک زندگی سالم به سالمندان میتواند منجر به بهبود کیفیت زندگی آنها شود.
* قهرمانی و همکاران (1388)، در پژوهش خود نشان دادند که مداخله آموزشی در خصوص آموزش فعالیت جسمانی و اتخاذ یک شیوه زندگی سالم توانسته همهی ابعاد کیفیت زندگی سالمندان گروه مداخله را نسبت به گروه شاهد نشان را تحت تأثیر قرار دهد.
* بررسی حبیبی سولا ، نیکپور، سیدالشهدایی و همکاران (1385)، نشان داد که کیفیت زندگی در دوران سالمندی میتواند به راحتی مورد تهدید قرار گیرد، لذا در نظر داشتن رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت در سالمندان از اهمیت بالقوهای برخوردار است.
* پژوهشهای متعمدی شلمزاری و همکاران(1381)، نشان دادند که حمایت اجتماعی تأثیر معناداری بر احساس تنهایی، سلامت عمومی، شادی و افسردگی و رضایتمندی سالمندان از زندگی دارد.

1-3-طرح پژوهش

با توجه به داوطلبانه بودن شرکت افراد در گروههای درمانی و از طرف دیگر تصادفی گمارده شدن آنها در گروههای آزمایشی و کنترل؛ روش استفاده شده در این پژوهش نیمه آزمایشی است. پیش از اجرای جلسات مداخله از افراد گروه نمونه پیشآزمون گرفته شد. همچنین، بعد از انتساب آزمودنی ها در دوگروه آزمایشی و کنترل آموزش سبک زندگی سالم در قالب 12 جلسهی 45 دقیقهای در خصوص گروه آزمایشی اجرا شد. بعد از اتمام جلسات آموزشی بلافاصله پسآزمون اجرا شد و نتایج پیشآزمون و پسآزمون در دو گروه آزمایشی و کنترل مقایسه شدند. مجدداً، بعد از گذشت سه ماه از انجام جلسات آموزشی؛ به منظور پیگیری اثر بخشی جلسات پرسشنامههای پژوهش در خصوص گروه آزمایشی اجرا گردیدند.

جدول 1-3: دیاگرام تحقیق
گروه انتخاب تصادفی پیش آزمون متغیر مستقل پس آزمون پیگیری
آزمایشی R X
کنترل R – –

2-3-جامعه آماری

جامعه این پژوهش شامل کلیه سالمندان ساکن در آسایشگاههای شبانه روزی، مراکز توانبخشی سالمندان و نهادهای تحت حمایت سازمان بهزیستی شهر ایلام در سال 1392 میباشد.

3-3-روش نمونه گیری و تعداد نمونه

روش نمونه گیری استفاده شده در این پژوهش تصادفی چند مرحلهای است. به این صورت که بعد از تهیه ی لیست مراکز بالا به صورت تصادفی مرکز جامع توانبخشی سالمندان به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردید. بعد از اجرای پرسشنامههای پژوهش تعداد 30 نفر از اعضای مرکز جامع توانبخشی سالمندان؛ را که در پرسشنامهی اضطراب مرگ نمره ی بالا تر از 7 و در پرسشنامه رضایت از زندگی نمره پایین کسب کردند، به عنوان نمونهی این پژوهش انتخاب شدند. سپس افراد به صورت تصادفی (قرعه کشی بدون جایگزین ) در دو گروه آزمایشی (15 نفر) وکنترل (15 نفر) قرار گرفتند.

5-3-ابزارهای پژوهش

ابزارهای استفاده شده در این پژوهش شامل پرسشنامهی اضطراب مرگ تمپلر و پرسشنامهی رضایت از زندگی دینر می باشد.
1-5-3 پرسشنامه اضطراب مرگ (DAS)
این مقیاس توسط تمپلر (1970) ساخت و اعتباریابی شده است . این پرسشنامه یکی از پرکاربردترین پرسشنامهها به شمار میآید (لتو و استین، 2009).
مقیاس اضطراب مرگ تمپلر توسط رجبی و بحرانی(1380) به فارسی ترجمه شد این مقیاس یک پرسشنامه خود اجرایی متشکل از 15 سوال صحیح – غلط میباشد، که نگرش آزمودنی نسبت به مرگ را مورد پرسش قرار میدهد. پاسخ بله نشانه وجود عامل اضطرابزا در فرد است. بنابراین نمرات این مقیاس میتوان بین 0 تا 15 متغیر باشد، که نمره بالا نشانگر اضطراب مرگ در افراد است (رجبی و بحرانی، 1380).
9 آیتم از 15 سؤال به پاسخ صحیح امتیاز یک و در 6 مورد به انتخاب گزینه نادرست امتیاز یک تعلق می گیرد. در تحقیق حاضر نمره 7 به عنوان نمره برش و حداقل نمره لازم برای شرکت در تحقیق در نظر گرفته شده است.
نتایج تحقیقات بی شای و نبولی (2001) نشان داده است که ترجمه ی این پرسشنامه به 26 زبان دنیا دارای اعتبار بالایی است. خود تمپلر (1970) در مقاله ای که به معرفی آمون پرداخت ضریب بازآزمایی مقیاس (DAS) را 83/. به دست آورد.
در مطالعات تحلیلعاملی، وارن و کوبرا (1979 ) این مقیاس را روی دانشجویان استرالیا اجرا کردند آنها به سه عامل دست یافتند که 38/. از کل واریانس را تبیین می کرد؛ اضطراب مرگ صرف، عامل عمومی، ترس از درد. ساچینو و کلاین ( 1996 ) ضریب آلفای کرونباخ را برای عاملهای سه گانهای که با روش تحلیل عوامل به ترتیب عبارتند از 68/. ، 49/.، 60/. گزارش کردند. کونتی، وینر و پلاچیک (1982) اعتبار تنصیف مقیاس اضطراب مرگ را 76/. و همبستگی هر سوال با نمرهی کل را از 30/. تا 74/. با میانگین 51/. برای افراد سالخورده و 44/. برای گروه دانشجویان گزارش کردهاند. همچنین، عبدالخالق و احمد ( 1991 )، ضرایب اعتبار تنصیف مقیاس برای فرم عربی آن را برای مردان 57/. و برای زنان 78/. بدست آوردهاند. کلی و کوریویو (1995) اعتبار بازآزمایی مقیاس اضطراب مرگ را 85/. و ضریب همسانی درنی آن را 73/. گزارش کردهاند (به نقل از علی اکبری دهکردی، اورکی و برقی ایرانی، 1390).
نتایج حاصل از تحلیل عاملی پرسشنامه اضطراب مرگ تمپلر توسط رجبی و بحرانی (1380) ضریب اعتبار تنصیف مقیاس اضطراب مرگ را 62/. وضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه معادل 73/. گزارش شده است.
در پژوهش رفیعی اردستانی (1391) در خصوص اثر بخشی معنی درمانی بر اضطراب مرگ بیماران سرطانی پایایی این ابزار با استفاده از آلفای کرونباخ برابر 625/. به دست آمد که نشان از پیوستگی درونی نسبی این مقیاس است .

1-1-5-3-پایایی به دست آمده از این پژوهش
در پژوهش پیش رو آلفای کرونباخ برای 15 سؤال پرسشنامه اضطراب مرگ برابر با 67/. به دست آمد.
2-5-3- پرسشنامه رضایت از زندگی دینر (SWLS)

مقیاس 5 سؤالی رضایت از زندگی، خلاصه شده یک مقیاس 48 سؤالی در این مورد است. که مطالعات تحلیل عاملی نشان داد که مقیاس مذکور از سه عامل تشکیل شده بود که 10 سوال آن به رضایت از زندگی مربوط بود. این مقیاس پس از بررسی های متعدد نهایت به 5 سؤال کاهش یافت (بیانی، 1386).
این مقیاس شامل 5 سؤال است که به طور متوسط یک دقیقه زمان برای پاسخ گویی آن وقت لازم است. این آزمون برای سنجش رضامندی زندگی به طور کلی درست شده است که فرد در آن کیفیت زندگی خود را براساس یک سری از معیارهای مربوط به خودش ارزیابی میکند. برای هر سؤال 7 گزینه از کاملاً مخالفم، تقریباً مخالفم، نه موافق و نه مخالف، تقریباً موافقم، کاملاً موافقم وجود دارد. کاملاً مخالف معادل نمرۀ 1 و گزینه کاملاً موافق معادل نمرۀ 7 است. نمرهی کلی هر فرد حاصل از جمع نمرات پنج گزینه به دست میآید که میتواند بین 5 تا 35 باشد، نمرههای بالا نشان دهندهی رضایت بیشتر و نمره پایین نشان دهندهی رضایت کمتر است. این مقیاس با شاخص های دیگر احساس بهزیستی مثل اعتماد به نفس و خوش بینی همبسته بوده است (اوکاس و داینر و سو ، 1996 به نقل از شریعتمدار، 1390).
در پژوهش جوکار و نصیری (1385) روایی مقیاس به شیوه تحلیل عاملی به مؤلفههای اصلی با چرخش واریماکس به دست آوردند. شاخص KMO برابر با 86/. و ضریب کرویت بارتلت برابر 23/854 بود که در سطح 0001/. معنی دار بود که نشان دهندهی کفایت نمونهگیری گزینهها و ماتریکس همبستگی آنها بود.
داینر و همکارانش(1985) پایایی و آلفای کرونباخ برابر 85/. را برای این ابزار گزارش کردند. استگر و فرزیر (2005) نیز در تحقیق خود ضریب آلفای 84/. را برای این مقیاس گزارش کردند.
در پژوهش شریعتمداری (1390) اعتبار این مقیاس به شیوه ی بازآزمایی 69/. به دست آمده است.
حاجی زاده میمندی و برغمدی (1389) میزان آلفای کرونباخ برای مقیاس رضایت از زندگی در یک گروه 30 نفری از سالمندان معادل 78/. گزارش کردهاند.
بیانی و همکاران (1386) نیز بر روی نمونه ای از 109 دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزاد شهر اعتبار مقیاس را با روش آلفای کرونباخ 83/. به دست آوردند که ضرایب داینر و همکاران بسیار نزدیک است.

1-2-5-3-پایایی به دست آمده از این پژوهش
در پژوهش پیشرو آلفای کرونباخ برای پرسشنامه رضایت از زندگی برابر92/. به دست آمد.

6-3- ملاک ورد و خروج از پژوهش

ملاکهای ورد به گروه نمونه عبارت است از، کسب نمره بالاتر از 7 درمقیاس اضطراب مرگ، نمره پایین در پرسشنامه رضایت از زندگی، داشتن حداقل سن 60 سال به بالا معیارهای خروج شامل ابتلای فرد سالمند به بیماریهای ناتوان کننده شدید، نظیر نقص های نورولوژیک (سکته مغزی، پارکینسون، ) اختلالات شدید قلبی ـ عروقی، بیماری های مزمن ناپایدار (دیابت و بدخیمی)، نقص‌های مادرزادی شدید و اختلالات عضلانی ـ اسکلتی محدودکننده (وجود یا عدم وجود این بیماری‌ها با پرسش از خود فرد سنجیده شد) و اینکه فرد سالمند در کمتر از 4/3 کلاسهای آموزشی شرکت نماید.

7-3 – روش پژوهش و شیوهی اجرای آن

قبل از اجرای پژوهش مجوزهای لازم جهت ورود به جامعه مورد مطالعه از دانشگاه علامه طباطبایی و سازمان بهزیستی استان ایلام کسب گردید. بعد از تهیه لیست مراکز مربوطه و بررسی وضعیت سالمندان تحت حمایت این مراکز، با استفاده از روش تصادفی چند مرحلهای ضمن در نظر گرفتن عواملی که مانع از شرکت افراد در گروه شود، بعد از اجرای پرسشنامههای پژوهش تعداد 30 نفر از اعضای مرکز جامع توانبخشی سالمندان؛ را که در پرسشنامهی اضطراب مرگ نمره ی بالا تر از 7 و در پرسشنامه رضایت از زندگی نمره پایین کسب کردند، به عنوان نمونهی این پژوهش انتخاب شدند. سپس، افراد به صورت تصادفی (قرعه کشی بدون جایگزین ) در دو گروه آزمایشی(15 نفر) وکنترل (15 نفر) قرار گرفتند.
اهداف مطالعه برای نمونه های پژوهش توضیح داده شد و در صورت موافقت آنان برای مشارکت، پرسشنامه های پژوهش تکمیل گردید. بعد از اجرای پرسشنامه ها و انتخاب گروه آزمایشی و کنترل ، به گروه آزمایشی توضیحات لازم در خصوص زمان و مکان برگزاری جلسات آموزشی سبک زندگی سالم داده شد. سپس، اجرای جلسات آموزشی سبک زندگی سالم در خصوص گروه آزمایشی انجام گرفت. بلافاصله پس از اتمام کلاس های آموزشی، اجرای پس آزمون از هر دو گروه آزمایشی و کنترل به عمل آمد، و سه ماه بعد از اجرای پس آزمون، مجدداً پرسشنامه های مذکور توسط گروه آزمایشی جهت انجام پیگیری اثر بخشی مداخلات تکمیل گردید.

1-7-3 – ساختار جلسات

جلسات آموزشی سبک زندگی سالم در بر گیرنده 4 مؤلفه ی سلامت جسمانی، سلامت روانی، سلامت اجتماعی و سلامت مذهبی میباشد. که این مولفه ها در قالب 7 جلسه ی 90 دقیقه ای آموزش

دیدگاهتان را بنویسید