دانلود پایان نامه : نقش بازاریابی الکترونیکی در گسترش فرهنگ بیمه مطالعه موردی در دفاترنمایندگی بیمه ایران در شهرستان رشت -فروش فایل

بازاریابی الکترونیکی شامل فرآیند خرید، فروش، انتقال یا مبادله کالا، خدمات و اطلاعات از طریق شبکه های رایانه ای و اینترنت می شود (درخشید،1391: 31).

2-3- تعریف فناوری اطلاعات

فناوری اطلاعات عبارت است از روش هایی که سازمان با آن به جمع داده ها، ذخیره سازی، مدیریت و انتقال اطلاعات می پردازد و باعث کاهش هزینه ها شده و یا ارزش و کیفیت محصولات و خدمات را ارتقا می دهد (کامینگز و کریستونر، 2006).

2-4- تعریف بیمه الکترونیکی

بیمه الکـترونیکی‌ بـه‌ مـعنای بـهره‌گیری‌ از فناوری‌های اطلاعاتی و ارتباطی برای ایجاد فرایند جدیدی از بیمه است که با جامعه اطلاعات و شبکه‌ای همخوان‌ باشد.از این رو،بیمه الکترونیکی شامل توسعه و بکار گرفتن زیرساخت‌های اطلاعاتی و همچنین‌ تـهیه‌ و تدوین و اجرای‌ سیاست‌ها،قوانین و مقررات لازم برای عملکرد جامعه اطلاعاتی با دیجیتالی در صنعت بیمه است (سهامیان،1386: 59).

بیمه الکترونیکی ‌‌به‌ معنای عام به کاربرد اینترنت و فناوری ارتباطات الکترونیکی در تولید و توزیع خدمات‌ بیمه‌ای‌ اطلاق‌ می‌شود‌ و در معنای خاص تامین پوشش بیمه‌ای از طـریق‌ بیمه‌نامه‌ای اسـت که به صورت ارتباط مستقیم‌ الکترونیکی(آن لاین) درخواست،پیشنهاد،مذاکره و قرارداد آن منعقد می‌شود.(همتی،1387: 78).

دانلود متن کامل از لینک زیر :

نقش بازاریابی الکترونیکی در گسترش فرهنگ بیمه مطالعه موردی در دفاترنمایندگی بیمه  ایران در شهرستان رشت

 2-5-تاریخچه ی بیمه در ایران و جهان

2-5-1-بیمه در جهان

در عهد عتیق بیمه شناخته نبود ( قرن چهارم تا هفتم میلادی ) در رم باستان صاحبان کشتی و متصدیان حمل و نقل دریائی متعهد می شدند که خسارات ناشی از عملیات جنگی دشمن و طوفان را بپردازند . به لحاظ خطرات اساسی که متوجه مال التجاره های دریائی بود ، بیمه دریائی به عنوان نخستین نوع بیمه ایجاد گردید . این بیمه در حال حاضر نیز پر اهمیت ترین نوع بیمه است . بدین ترتیب ایجاد بیمه دریائی مربوط به قرون وسطی و انواع دیگر بیمه مربوط به قرن نوزدهم است . این مطلب که در کدام کشور برای اولین با بیمه بوجود آمده است ، محل اختلاف است . عده ای معتقدند که بیمه برای اولین بار در فلاندر (ناحیه ای در شمال کشور بلژیک ) پدید آمد و به سال 1310 میلادی شخصی بنام کنت دوبتون بنا به درخواست اهالی شهر بروژ دفتر بیمه تاًسیس نمود . به نظرعده ای نیز بیمه از ابداعات ایتالیائی ها و اسپانیولی ها در قرن 24 میلادی بوده است . بهرحال میدانیم که اولین بیمه نامه بدست آمده در سالهای 1247و1370 میلادی در شهرهای ((ژن )) و ((بروگ )) تنظیم شده است بیمه های  غیرزندگی ، پیشینه  بلند مدتی  دارند. نوعی  از بیمه های  دریایی  حدود 3000 سال  قبل  مورد استفاده  قرار گرفت . بیمه های  زندگی  نیز سابقه  زیادی  دارند.این  نوع  بیمه ها نخستین بار هنگامی  پدید آمد که  سربازان  رومی  قسمتی  از دستمزدخود را در صندوقی  جمع آوری  کردند تا چنانچه  در جنگ  کشته  شدند، آن  پول  به خانواده هایشان  پرداخت  شود (ابراهیمی،1389: 59).

در قرون وسطى میان یونانى ها و رومى ها معمول بود که بازرگانان با وثیقه گرفتن کشتى و کالا وامی، با بهره زیاد، به دریانوردان و حمل و نقل کنندگان کالا مى دادند. شرط بازپرداخت اصل و بهره وام مذکور فروش کالاها و مراجعت کشتى از سفر بود و چنانچه کشتى در امواج دریا و طوفان غرق مى شد وام دهنده حق مطالبه وام خود را نداشت و طلب او سوخت مى شد. برعکس، چنانچه کشتى و کالا سالم به مقصد مى رسیدند و اجناس به فروش مى رفت وام دهنده نه تنها اصل وام خود را دریافت مى کرد بلکه، براى جبران ریسکى که به عهده گرفته بود، سهم و بهره جالبى نصیب او مى شد. حداقل این بهره ۱۵ درصد و حداکثر آن ۴۰ درصد بود. هرچند این عمل را مقدمه بیمه باربرى دانسته اند ولى در واقع این عمل نوعى صرافى بوده است و با بیمه خیلى فرق دارد. زیرا در فن بیمه، حق بیمه قبل از تحقق و شروع خطر بین دوطرف تعیین و توافق مى شود در حالى که طبق این رسم، حق تضمین و هزینه قبول ریسک (بهره) بعد از پایان خطر وصول مى شد و چه بسا به علت غرق کشتى یکسره وصول نمى شد مضاف بر اینکه مبلغ دریافتى بابت تضمین خطر هم تناسبى با ریسک قبول شده نداشت (تیموری،1390: 43).

ژیلدهاى آنگلوساکسون صندوقى تشکیل داده بودند که از محل وجوه ثابت پرداختى اعضاء اداره مى شد و در صورت بروز آتش سوزی، دزدی، سیل، مرگ و میر حیوانات و سایر حوادث، از محل وجوه صندوق مذکور، به اعضاءِ خود کمک مى کردند. کلیسا، که کمک و معاضدت را وظیفه اى دینى و اخلاقى مى دانست، تشکیل این مجامع را ترغیب مى کرد. حتى پاپ الکساندر سوم در سال ۱۱۰۰ میلادى تشکیل مجامعى را با هدف حمایت از اموال کلیسا و روحانیان و نظامیان و کسبه و… در مقابل سرقت اجبارى کرد و جمعیت هاى مذهبى و نیکوکار به پیروى از این فکر، براى حمایت از اعضاءِ خود و کمک به آنها در اتفاق هاى ناگوار، مجامعى تشکیل دادند (همان،55).

بنابراین ملاحظه مى شود که ایده یا تفکر بیمه در قرون وسطى شکل گرفته است. در واقع توسعهٔ زندگى اقتصادی، به ویژه رونق تجارت در اروپا، بازرگانان و بانکداران را به جست و جوى وسیلهٔ تأمین براى حفظ و حمایت سرمایه هاى خود ترغیب کرده است. البته آنچه بین بازرگانان و بانکداران معمول و مرسوم بود بیمه به صورت امروزى نبود بلکه قراردادها و نوشته هائى بود که از طریق تضمین و تعهد، تسکین و آرامش خاطرى به بازرگانان و بانکداران و دریانوردان آن زمان مى داد. به موجب این قراردادها و نوشته ها ابتداء فروشنده کالا قبول ریسک مى کرد و در ازاءِ دریافت بهره سنگینى متعهد مى شد که کالا را صحیح و سالم در مقصد تحویل دهد. بعدها تحویل گیرنده کالا یا خریدار که در مبداء جنس را تحویل مى گرفت و بهاءِ کالا مى پرداخت، خسارت وارد به کالا را خود آن به عهده مى گرفت. در واقع، بعد از منع و تحریم وام روى کشتى و کالا (وام دریائی) بازرگانان به این فکر افتادند که قبل از حرکت کشتی، فروشنده مبلغ مقطوعى به خریدار بدهد و بدین ترتیب خریدار خود خسارت را به عهده مى گرفت و به صورت بیمه کننده یا بیمه گر در مى آمد. بدین منوال بیمه  دریائى به صورت، اولین رشته بیمه در اروپا، به وجود آمد و به تدریج طى قرن ها رشد و رونق پیدا کرد و مقررات و ترتیب هائى براى تنظیم این پدیده وضع شد. اولین قرارداد بیمه دریائى که در آرشیو شهر ژن در ایتالیا پیداشده به تاریخ ۱۳۴۷ میلادى است (رضائی،1389: 75).

در سال ۱۴۳۵ در اسپانیا، به موجب فرمان بارسلن، مقرراتى در خصوص قرارداد بیمه دریائى وضع شد که بعدها این مقررات در ایتالیا و هلند و انگلستان مورد استفاده و عمل قرار گرفت. در فرانسه کلبرت، صدراعظم فرانسه، در سال ۱۶۸۱ مقررات بیمه دریائى را تنظیم و تدوین کرد که بعدها این مقررات در سال ۱۸۰۷ در قانون تجارت ناپلئون گنجانده شد و به صورت منشور بیمه دریائى فرانسه درآمد. اولین شرکت بیمه دریائى در سال ۱۴۲۴ در شهر ژن ایتالیا به وجود آمد و چند سال بعد در انگلستان مجمعى مرکب از بازرگانان فعال در بیمه دریائى به وجود آمد. اولین کنفرانسى که براى تدوین قوانین بیمه هاى دریائى تشکیل شد در سال ۱۸۸۷ در بندر آنورس بدر بلژیک بود و چون در عمل بیمه گران نارسائى ها و کاستى هائى را در این مقررات و قانون ها مشاهده کردند ناگزیر در سال ۱۸۹۸ در استکهلم کنفرانس دیگرى مرکب از کارشناسان و متخصصان فن تشکیل و مقرراتى تدوین شد که اکثر آنها هنوز قابل اجراء است. بیمه هاى حمل و نقل خشکى خیلى دیرتر در قرن هیجدهم با پیدایش ماشین و وسایل حمل و نقل موتورى به وجود آمد. غیر از بیمه ردیائى رشته هاى دیگر بیمه اى به تدریج به وجود آمدند (فلاحتی،1384: 82)