بسیاری از زنان بعد از تشخیص سرطان دچار افکار و احساساتی می شوند که به گونه ای غیرطبیعی است و در جستجوی راه مناسبی برای این مسأله هستند. واقعیت این است که شیوه نگرش روانی و احساسی مشخص ومعینی برای بیماران وجود ندارد. عکس العمل افراد نسبت به تشخیص سرطان در خود، گستره وسیعی از احساسات انسانی نظیر دل نگرانی، عدم اطمینان، نا امیدی، افسردگی، تنهایی و مواردی دیگر حتی گناه را در بر می گیرد، گناه اینکه من خود  باعث سرطان شده ام و یا کاش زودتر به پزشک مراجعه می‎کردم. نفی وجود سرطان و امتناع از قبول کردن آن یک عکس العمل طبیعی درباره اشخاص طبیعی درباره  اشخاص سرطانی محسوب می گردد. این عکس العمل تا حدی لازم است تا بیمار بتواند موجودیت جسمی و روانی خود را حفظ و در فعالیت روزانه زندگی شرکت نماید. ولی اگر این وضعیت مانع از پیگیری مداوا و شرکت فعالانه در آن باشد، دیگر از حدومرز طبیعی گذشته است (اولیوتو و همکاران، 1998، ترجمه احمدزاده فر، 1381).

 

2-2-1-7 کنار آمدن با سرطان

روشهای  مختلفی برای کنار آمدن با  سرطان  وجود  دارد. کسب  اطلاعات  بیشتر درباره آن، رجوع  به خویشاوندان و دوستان، فراگیری روش های کنترل ترس و نگرانی و مهم تر از همه امیدوار بودن است. به هر حال هرشخص به فراخور حال و وضعیت مختص به خود با توسل به استراتژی های مختلف می تواند با سرطان کنار بیاید. امید و امیدوار بودن یکی از عوامل مهم در کنار آمدن با سرطان است. به هرحال بیمار مبتلا به سرطان آرزو می کند که ای کاش دچار این مرض نگردیده بود. سپس امیدوار است که  سرطان وی قابل درمان باشد و آنگاه این امید است که پروردگار، زمان بیشتری را برای زندگی در اختیار او بگذارد. امید محکم ترین سنگر در مقابل سرطان است و در واقع هر زمان که امید را از دست بدهیم، یعنی تسلیم شده ایم و این از خصوصیات یک انسان پرقدرت به شمار نمی رود(اولیوتو و همکاران، 1998، احمدزاده فر، 1391).

 

2-2-1-8 مداخلات روانی اجتماعی برای سرطان

 برای افزایش سازگاری فرد با بیماری وارتقای کیفیت زندگی، چندین گونه مداخلات روانی اجتماعی با موفقیت  مورد استفاده قرار گرفته است(میر ومارک[1]، 1995). تمرکز این روش ها  کمک به کاهش تهوع فرد از شیمی درمانی بوده است(کری وبوریش، 1988). دو روشی که بیشتر به بیمار کمک می کند عبارتند از: آموزش آرامش و حساسیت زدایی منظم. سایر مداخله های درمانی روی طیف گسترده ای از مسایل متمرکز بوده و نشان  داده اند که روش های روانی اجتماعی نه تنها بر سازگاری افراد می افزاید، بلکه  امکان دارد بقای آنان را نیز افزایش دهد(سارافینو، 2002، ترجمه گروهی از مترجمان، 1387).

 

2-2-1-9 عوامل ایجاد کننده سرطان

عوامل ایجاد کننده سرطان عبارتند از:

الف) عوامل خارجی موثر در تکامل سرطان: ویروس ها، عوامل فیزیکی، عوامل شیمیایی، داروها، هورمونها، عوامل تغذیه ای.

ب) عوامل داخلی موثر در تکامل سرطان: علاوه بر تماس مشخص با آنکوژنها، سایر عوامل داخلی که در تکامل سرطان موثرند  شامل عملکرد سیستم ایمنی، سن و استعداد ژنتیکی هستند.

عملکرد سیستم ایمنی: سلول های کشنده طبیعی و سلول های T کمک کننده که برای حفاظت ایمنی بسیار مهم هستند در سرطان کاهش می یابند.

سن: عموماً میزان ابتلا به سرطان با افزایش سن، افزایش پیدا می کند بیشترین مرگ و میر ناشی از سرطان در سنین 55 تا 75 سالگی روی می دهد. این میزان به همراه کاهش پایه جمعیتی، بعد از سن 75 سالگی کاهش می یابد.

استعداد ژنتیکی: در حال حاضر شواهد نشان دهنده این است که برای انواع زیادی از سرطان ها، از جمله شایع ترین اشکال، نه تنها تاثیرات محیطی وجود دارد، بلکه حساسیت های وراثتی هم نقش بازی می کنند (کومار و فاستو، 2008، قیاسوند، 1387).

 

2-2-1-10درمان سرطان

انتخاب درمان در سرطان، بر اساس دو هدف قابل دسترسی و عملی بودن برای هر نوع سرطان انجام می‎گیرد. طیف اهداف می تواند شامل ریشه کن کردن کامل بیماری (بهبودی) طولانی کردن عمر و زنده نگه داشتن بیمار علیرغم وجود بیماری (کنترل) یا تسکین و همراه با پیشرفت فرآیند بیماری (تسکین) باشد. در اغلب موارد از درمانهای مختلفی در سرطان استفاده می شود که عبارتند از:

1- جراحی: در حال حاضر روش ایده آل و رایج در ریشه کن کردن تومور سرطان عمل جراحی است اهداف متفاوتی در انجام عمل جراحی وجود دارد. اعمال جراحی تشخیص با هدف تشخیص تمایز سلولی و انتخاب نوع درمان صورت گیرد. ممکن است جراحی با هدف درمان کامل، پیشگیرنده، تسکینی یا ترمیمی انجام شود.

2- پرتو درمانی: در پرتو درمانی برای ممانعت از رشد سلولی از اشعه یونیزه استفاده می شود. بیش از نیمی از بیماران مبتلا به سرطان در طول دوره درمان، شکلی از پرتو درمانی را در بعضی نقاط بدن دریافت می‎نمایند.

[1]. Meyer & Mark

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد رشت

دانشکده علوم انسانی

گروه آموزشی روانشناسی

پایان نامه کارشناسی ارشد رشته

رشته: روانشناسی    گرایش: عمومی

عنوان:

مقایسه ی چشم انداز زمان، کیفیت زندگی، تصویر بدنی در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم

زمستان 1393

مقایسه ی چشم انداز زمان، کیفیت زندگی، تصویر بدنی در زنان مبتلا به سرطان پستان و زنان سالم