استرس و عملکرد کاری کارکنان و معلمان

سطوحی از استرس ممکنه به بهتر شدن کارکرد کاری کمک کنن. وقتی استرس وجود نداشته باشه کارکنان دچار تنبلی و مریضی می شن. اون طور که استرس زیاد شه کارکرد به سمت بهبود می رود و کارکنان آمادگی ذهنی و روانی بالایی واسه رویایی با چالشها پیدا می کنن. اگه مقدار استرس از سطح بهینه بالاتر رود، تقاضاها از توانایی کارکنان بیشتر و در نتیجه سطح کارکرد افت می یابد (پرداختچی، ۱۳۸۸ ،ص۵۹).
استرس

نمودار ۲-۱: منحنی استرس و کارکرد

 

کاهش استرس شغلی کارکنان و معلمان

آموزش مدیریت استرس ممکنه به سرعت نشونه های استرس رو کم کنه مانند مشکلات اضطراب و مشکل درخواب؛ هم اینکه مزیت به صرفه بودن و سهولت اجرا رو دارن. هرچند، برنامه های مدیریت استرس دو ضرر مهم هم دارن: اثرات به درد بخور این آموزشها کوتاه مدت هستن، هم اینکه این آموزشها بیشتر اهمیت دلایل ریشه ای استرس رو رد می کنن چون بر کارمند متمرکز هستن نه بر محیط.یکی از راه های کاهش استرس شغلی دعوت از مشاوران و کارشناسان جهت مشاوره در مورد راه های پیشنهاد شده در بهبود شرایط کاری می باشه. این نگاه مستقیم ترین راه واسه کاهش استرس در کاره که شامل شناسایی جنبه های موفق کار و طراحی روش هدف دار واسه کاهش یا حذف عوامل استرس زا می باشه. مزیت نگاه اینه که مستقیما با دلایل ریشه ای استرس در کار سر و کار داره. هرچند، مدیران بعضی وقتا با این نگاه موافق نیستن چون باعث تغییرات در کارای عادی یا برنامه های تولیدی، یا تغییراتی در ساختار سازمانی می شه.به عنوان یه قانون کلی، فعالیتهایی که واسه کاهش استرس شغلی در محل کار انجام می گیرند باید اولویت رو به تغییرات سازمانی واسه بهبود شرایط کاری بذارن. ترکیبی از تغییرات سازمانی و مدیریت استرس مفیدترین روش واسه پیشگیری از استرس در محیط کار می باشه(مرادی،۱۳۹۱،ص۱۰).

مشکلات

پیشگیری از استرس شغلی

ارائه یه راه حل کلی و کامل واسه پیشگیری از استرس ممکن نیس اما می توان دستورالعملهایی واسه پیشگیری از اون گفت. در تموم موقعیتها، فرایندی واسه برنامه های پیشگیری استرس شامل سه مرحله جدا می شه: تعیین مشکل، دخالت، و آزمایش.

راه حل

دست کم آمادگی واسه جلوگیری از استرس شامل موارد زیر می باشه:

  • ایجاد آگاهی عمومی درباره استرس شغلی
  • اطمینان از پشتیبانی مدیران مافوق از برنامه
  • مشارکت کارمندان در مراحل پیشگیری

مشارکت کارمندان به همراه مدیران با هم تو یه گروه حل مشکل می تونه یه نگاه خاص و به درد بخور واسه پیشرفت برنامه پیشگیری استرس باشه.

 مراحل پیشگیری از استرس 

  1. شناسایی مشکلواسه شناسایی مشکلات موجود در سازمان در اول باید به اندازه سازمان و منابع در دسترس اون توجه کرد. بدون توجه به روش به کار رفته واسه جمع بیاری اطلاعات، داده ها باید شامل درک کارمندان از شرایط کاری آنهاباشد و سطوح استرس، سلامت، و رضایت رو در برگیرد. فهرست شرایط کاری که ممکنه منجر به استرس شه، علائم اخطار دهنده و اثرات استرس نقاط شروع خوبی رو واسه تصمیم گیری در مورد اطلاعات جمع بیاری شده، جفت و جور می کنه. معیارهای عینی مانند غیبت، مریضی و اندازه جابجایی کارکنان، یا مشکلات عملکردی می تونن دلایلی واسه حضور استرس شغلی باشن. هرچند، این معیارها تنها نشون دهنده های غیر دقیق استرس شغلی هستن (پرداختچی، ۱۳۸۸، ص۷۸).
  2. طراحی و اجرای دخالت ها: از اونجا که منابع استرس در کار تعیین شده ان و جنبه های اینمساله درک می شه، این مرحله واسه طرح و اجرای روش هدف دار دخالت تنظیم می شه. در سازمانهای کوچیک، مباحث غیررسمی که به شناسایی مشکلات استرس کمک می کنه، ممکنه عقاید مفید نتیجه ای رو هم واسه پیشگیری به وجود آورد. در سازمانهای بزرگ یه روند رسمی ممکنه نیاز باشه. بعضی دخالت ها ممکنه به سرعت اجرا شن (به طور مثال بهبود ارتباطات، آموزش مدیریت استرس)، اما بقیه ممکنه احتیاج به زمان اضافه واسه اجرا داشته باشن به طور مثال طراحی دوباره شغل.
  3. دخالت ها رو آزمایش کنین: آزمایش یه مرحله لازم در روند مداخله س. آزمایش واسه تعیین این که دخالت اثرات مطلوب رو به وجود می آورد یا نه، و تغییرات در راه لازمه یا نه لازمه. روند پیشگیری استرس شغلی با آزمایش پایان نمی یابد. عوضش، پیشگیری استرس شغلی باید مانند یه روند دائمی نگریسته شه که اطلاعات آزمایش رو واسه اصلاح یا تغییر راه روش هدف دار دخالت، استفاده می کنه(مرادی،۱۳۹۱، ص۱۹).