تحقیق با موضوع مهارت مقابله با استرس و آموزش مهارت های زندگی

دانلود پایان نامه

آلبرتین (2001) به این نتیجه دست سافت که آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش نقش فعالی در زندگی، مسئولیت پذیری در محیط شغلی و برنامه ریزی برای آینده و توانایی تفکر انتقادی می شود.
مطالعه ملک پور وهمکاران(1384) نشان داد که آموزش مهارت های زندگی می تواند روشی مؤثر برای کاهش فشار روانی مادران کودکان کم توان ذهنی محسوب شود.
آقا جانی (1381) در تحقیقی به این نتیجه رسید آموزش مهارت های زندگی موجب افزایش سلامت روان و منبع کنترل نوجوانان می شود.
اعرابی (1380) در تحقیقی بر روی نوجوانان دختر 14-18 ساله شهر اصفهان، تأثیر آموزش مهارت های زندگی را بر افزایش سازگاری اجتماعی این نوجوانان تأیید کرده است.
هود و همکاران (1996) با مرور گسترده ای بر ادبیات پژوهش در زمینه مقابله های مذهبی و سازگاری شخصی و اجتماعی دریافتند که مذهب منبع مهمی برای مقابله با فشارهای روانی و سازگاری افراد است.
در تحقیق امیری برم کوهی(1387) اثر بخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش علایم افسردگی در دانش آموزان دختر سال سوم راهنمایی به اثبات رسیده است.
در فرضیه دوم، مقدار F سازگاری اجتماعی برابر با 2/55 می باشد که این مقدار در سطح (01/0=p) معنی دار می باشد. یعنی بین دو گروه از نظر سازگاری اجتماعی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود داردو میانگین سازگاری اجتماعی در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش کاهش داشته است.این موضوع (کاهش میانگین سازگاری اجتماعی) نشان دهنده ی اثر متغیر مستقل (آموزش خودآگاهی) است. با توجه به آن چه مطرح شد فرضیه پژوهش مبنی بر اثر آموزش خودآگاهی بر سازگاری اجتماعی- تایید می شود.این یافته با یافته های زیر همخوانی دارد.
ویچروسکی (2000) نشان داده است که آموزش مهارت های زندگی، موجب افزایش سازگاری و انعطاف پذیری در مقابل تغییرات شده و نگرش های مثبت در جهت احساس خود کفایتی را ارتقا می بخشد.
هاوکینز(2008) نشان داد که انجام آموزش مهارت های زندگی در دانشجویان باعث کاهش رفتارهای پرخطر در افراد گروه آزمون شده است.
مطالعه بارلو(2008) نیز نشان داد که آموزش ئ برنامه های حمایتی می تواند روشی مؤثر برای پیشرفت سلامت والدین وافزایش خود کار آمدی در مراقبت از کودکانشان گردد.
آگاهی داشتن از احساسات ، افکار، باورها و ارزش ها می تواند در حل تعارضات مؤثر باشد. شناخت نقاط قوت و ضعف ، توانایی ها و مهارت های خود در سازگار شدن فرد در محیط اجتماعی نقش اساسی دارند.
در فرصیه سوم، مقدار F سازگاری اجتماعی برابر با 65/4 می باشد که این مقدار در سطح (3/0=p) معنی دار نمی باشد. یعنی بین دو گروه از نظر سازگاری اجتماعی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود ندارد با توجه به آن چه مطرح شد فرضیه پژوهش مبنی بر اثر آموزش مهارت مقابله با استرس بر سازگاری اجتماعی- رد می شود. این یافته با پژوهش های زیر همخوانی ندارد.
مطالعه جفری(2002) نشان داد آموزش مهارت های زندگی قدرت سازگاری با استرس را افزایش می دهد وافراد بهتر موانع و مشکلات را کنار می زنند.
ارما(1998) بعد از انتخاب افرادی که در معرض استرس های زیادی بودند با آموزش مهارت های زندگی و حل مسله ومدیریت استرس به کاهش میزان استرس و اضطراب و افزایش قاطعیت و کاهش در خواست کمک از دیگران دست یافت.
دراین فرضیه به علت عدم توانایی کافی برای آگاهی از علایم هشداردهنده جسمانی و ذهنی نتوانست آزمودنی ها در رسیدن به سازگاری اجتماعی یاری کند.
در فرضیه چهارم، مقدار F سازگاری اجتماعی برابر با 56/5 می باشد که این مقدار در سطح (02/0=p) معنی دار می باشد. یعنی بین دو گروه از نظر سازگاری اجتماعی در مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری وجود دارد ومیانگین سازگاری اجتماعی در مرحله پس آزمون نسبت به پیش آزمون در گروه آزمایش کاهش داشته است. این موضوع (کاهش میانگین سازگاری اجتماعی) نشان دهنده ی اثر متغیر مستقل (آموزش ارتباط موثر با دیگران) است. با توجه به آن چه مطرح شد فرضیه پژوهش مبنی بر اثر آموزش ارتباط موثر با دیگران بر سازگاری اجتماعی- تایید می شود. این یافته با یافته های زیر همخوانی دارد.
کمبل و باکستر (2006) در پژوهشی تأثیر آموزش مهارت های زندگی را بر موفقیت دانشجویان مورد بررسی قرار داده و به این نتیجه دست یافتند که آموزش مهارت های زندگی در انتقال موفقیت امیز دانشجویان از دانشگاه به محیط کار، تأثیر مثبت و معنادار ایجاد می کند.
شجمن، زیپورا لوی و میدا ( 2005) در پژوهشی؛ تأثیر آموزش مهارت های زندگی را بر ارتقای عزت نفس و ادراک معلمان از محیط کار، مورد برسی قرار داده، نشان دادند که این آموزش ها منجر به بهبود و ادراک از محیط کار و ارتقای عزت نفس معلمان شده است.
مژگان سپاه منصور (1387) در تحقیقی که بر روی 40 نفر از دانشجویان دانشگاه ازاد اسلامی واحد تهران انجام داد به این نتیجه رسید که آموزش مهارتهای زندگی، در ارتقای میزان انگیزه پیشرفت، خود احترامی و سازگاری اجتماعی موثر است.
در تحقیق ساجدی(1386) آموزش مهارت های زندگی بر عزت نفس و ابراز وجود دختران نابینای مرکز فاطمه زهرا(س) اصفهان تأثیر مثبت و معنادار داشته است.
قاسمی هرند (1376) در تحقیقی که بر روی 60 نفر از دختران و پسران نوجوان تحت پوشش سازمان بهزیستی استان اصفهان انجام داد، تأثیر آموزش مهارت های زندگی را برای بالا بردن میزان رشد اجتماعی تأیید کرد.
اصول برقراری ارتباط با دیگران در محیط های مختلف اجتماعی ودر عین حال شناخت موانع برقراری ارتباط می تواند راه گشای فرد در سازگاری اجتماعی باشد. مهارت گوش دادن، صحبت کردن و مهارت غیر کلامی در رشد اجتماعی فرد و افزایش خود احترامی مؤثر می باشد.
دراین پژوهش با بررسی سه مهارت زندگی(خود آگاهی، مقابله با استرس، ارتباط مؤثر) به صورت جداگانه تأثیر هریک را در افزایش سازگاری اجتماعی مورد بررسی قرار داده ایم.
3-5 محدودیت ها:
در نمونه مورد مطالعه به دلیل کم بودن تعداد مادران دارای کودک کم توان ذهنی امکان مقایسه تأثیر آموزش بین آن ها نداشته است.