تحقیق درمورد ابزارهای اندازه گیری و راهبردهای یادگیری

دانلود پایان نامه

سبک یادگیری یک رفتار عادتی و متمایز برای کسب دانش، مهارتها یا نگرشها از طریق مطالعه یا تجربه میباشد و یا به عنوان شیوهای است که فراگیران در یادگیری مطالب درسی خود به سایر شیوهها ترجیح میدهند. سبک‌های یادگیری برخلاف هوش و استعداد که توانایی هستند، توانایی به حساب نمیآیند و به این که یادگیرنده، چگونه یاد میگیرد اشاره دارد نه به اینکه به چه خوبی از عهده یادگیری بر میآید(بارز، 2014؛ مارکویک، 2012؛ اس . آکرمن، 2011؛ مشتاقی،1391؛ پناهی،1390؛ پازارگادی،1389).


15
سبک‌های یادگیری، باورها، رجحانها و رفتارهاییاند که افراد به منظور یادگیری در یک موقعیت معین بکار میبرند. این سبک‌ها از سویی بر اساس تفاوتهای فردی و از سوی دیگر نیز تحت تأثیر محیط شکل میگیرند. سبک‌های یادگیری فردی به طور مستقیم انعکاسی از عوامل متعدد روانی و شناختیاند و همچنین این سبک‌ها روی آورد فرد را برای پاسخ به محرکهای یادگیری، مشخص میکند(جسیت، 2014؛ پناهی، 1390؛ همایونی، 1385؛الهی، 1383).
سبک یادگیری ترکیبی از ویژگیهای شناختی، عاطفی و جسمانی است که از تعامل نحوه ادراک و پاسخ دهی یادگیرنده به محیط شکل میگیرد؛ زیرا رشد انسان و تجارب فرهنگی او از طریق خانه، مدرسه و جامعه در قالب ریزی ساختار عمیق نظام عصبی و شخصیتی فرد، نقش سازندهای دارد. سبک یادگیری همچنین روشی است که یادگیرنده در یادگیری خود، آن را به روشهای دیگر ترجیح میدهد(اف . پوئل،2005؛ نوابی،1392؛ غیبی،1391؛ یزدی،1388؛ نجفی کلیانی،1388؛ ولی زاده،1385 )
سبک یادگیری، مجموعه عوامل شناختی، عاطفی، شخصیتی و روانی است که به عنوان شاخصهایی نسبتأ پایدار و ثابت به منظور تعیین چگونگی ادراک یادگیرنده و تعامل او با محیط یادگیری به کار میرود(ما، 2014؛ آنتونیو، 2013؛ غیبی، 1391؛ امینی، 1389؛ نجفی کلیانی، 1388؛ ولی زاده،1385؛ سلیمی، 1389).
سبک یادگیری به راهکارهای شناختی افراد گفته میشود که در طول فرآیند اجتماعی شدن، شکل گرفته و متناسب با سن، جنس و فرهنگ در افراد مختلف، متفاوت عمل میکنند. این متغیر، ترکیبی از خصیصههای شناختی، عاطفی و عوامل روانشناختی است که به عنوان شاخصی، جهت فهم چگونگی یادگیری افراد و نحوه دریافت، پردازش و استفاده از اطلاعات در حل مسائل بکار میرود. این تمایل ذاتی برای یادگیری، با تحول فرد همراه است و با تجربه شروع، با تفکر و اندیشه ادامه یافته و به فعالیت و رفتار ختم میشود و به شدت تحت تأثیر آموزش، تربیت، محیط و فرهنگ قرار دارد.
16
این ویژگی همراه با رشد فرد به تدریج به صورت ویژگی پایدار شخصیت او درآمده و سبب تفاوتهای فردی در حوزههای شناختی، اجتماعی، روابط بین فردی، یادگیری، کسب مهارت و مفاهیم جدید و در کل پاسخدهی به رویدادهای زندگی میشود. این مفهوم روانشناختی بر جنبههای درونی شخصیت تمرکز یافته و باعث تفاوت در مدل فهمیدن و پردازش اطلاعات میشود، چنان که بسیاری از افراد در یادگیری خود از تواناییهای بین فردی و فضای مشارکتی بهره میگیرند و برخی دیگر، یادگیری به صورت انفرادی را ترجیح میدهند(قربانی ولیک چالی، 1391؛ فتحی آشتیانی، 1388).
سبک یادگیری را به عنوان روش ترجیحی فکر کردن، پردازش و درک اطلاعات تعریف میکند که افراد بر اساس آن به دریافت اطلاعات و استفاده از آن در یادگیری و حل مسایل میپردازد(آر . لورنزو،2013؛ ویوریکا – توری، 2013؛ حموزاده،1390؛ مختاری،1389).
سبک یادگیری، به شیوههایی اطلاق میشوند که فرد براساس آنها به گونههای متفاوتی میاندیشد، میآموزند، عمل خاصی را انجام میدهد و به منظور حل مسئله یا تأثیر بر روی محیط خود از آنها استفاده میکند(رحمتیان، 1389).
سبک یادگیری، سه بعد متفاوت شناختی (دریافت، پردازش، رمزگذاری و رمزگشایی اطلاعات ) احساسی (انگیزه، توجه، علایق، تمایل به ریسک، مسئولیت، …) جسمانی (جنبه حسی، شنوایی، دیداری، لمسایی، ویژگی محیطی/سطح صدا، نور، گرمای اتاق….) دارد(مختاری، 1389).
سبک یادگیری شرایطی است که موجب میشود یادگیرندگان آنچه را که سعی در یادگیری آن دارند، ادراک، پردازش، ذخیره و یادآوری کنند(جیمز و گاردنر،1995؛ به نقل از رحمانی، 1391).
امیدوار (2012) سبک یادگیری را به عنوان ” ثبات منحصر به فرد در ادراک، حافظه، تفکر و قضاوت در شرایط محرک و تأثیرگذار است.
17
سبک یادگیری را به معنی روشی که هر فرد بر اطلاعات جدید تمرکز، پردازش، درونیسازی و حفظ میکند، اطلاق میشود( سیلر ،2011)
سبک‌های یادگیری را به طور کلی به عنوان ” رفتارهای خاص شناختی، عاطفی و روانی قلمداد میکند که به صورت شاخصهای نسبتأ پایداری از نحوه ادراک فراگیران، تعامل و واکنش با محیط یادگیری است( تاوی ،2011).
سبک‌های یادگیری رفتارهای نسبتأ پایدار یا طرز عملکردهایی است که نشانگر چگونگی ادراک و تعامل فراگیر با محیط یادگیری است. سبک‌های یادگیری دارای ویژگیهای شناختی، عاطفی، روانی و شخصیتیاند. کاری، مفهومی استعارهای از سبک یادگیری مطرح میکند. مبنی بر اینکه سبک یادگیری همچون پیازی چند لایه است. برخی لایهها ثابت و برخی قابل تغییرند. اولین لایه، متشکل از ترجیحات آموزشی و محیطی است که ثابت نیستند؛ دومین لایه ترجیحات پردازش اطلاعات است؛ لایه بعدی به عنوان ثابتترین لایه متشکل از ویژگیهای شخصیتی سبک است. ترکیب حاصل از این لایهها تعیین کننده ترجیحات یادگیری فراگیر است(کلمنت، 438:2014، رویما، 102:2014).
سبک یادگیری به عنوان ماهیت و ترکیب راهبردهای یادگیری است که فرد مایل و قادر به استفاده از آن است. سبک یادگیری ترکیبی از راهبردهای یادگیری است که فرد از دیدگاه خودش میتواند و مایل است، بکار گیرد. به عبارت دیگر سبک یادگیری تمایل به یادگیری به شیوه خاص است که حاصل ترکیب ترجیحات و قابلیتهای ادراک شده است. فرد ترکیب فعالیتهای یادگیری را با هر موقعیت، به گونهای متفاوت انطباق میدهد، این ترکیب خاص، راهبرد یادگیری بالفعل نامیده میشود. همانطور که در تصویر ذیل مشاهده میکنید، این دو عامل با یکدیگر تعامل دارند( اف . پوئل، 2005)
18
سبک یادگیری، روش ثابت یادگیرنده برای پاسخگویی و بکارگیری محرک‌های موجود در موقعیت یادگیری است. همه نظریه پردازان با وجود نظریه‌ها و مدل‌های متفاوت در زمینه سبک‌های یادگیری توافق دارند که افراد به شیوه‌های متفاوت اطلاعات و تجارب را ادراک، سازمان دهی، تحلیل و پردازش می‌کنند، یعنی افراد یکسان به جهان نمی‌نگرند و هر فرد در مقایسه با دیگری ممکن است، علایق و تمایلاتی متفاوت در سبک یادگیری داشته باشد(سروقد،۱۳۸۹ ).
بنابراین با توجه به تعاریف ارائه شده از سبک یادگیری می‌توان، چهار رویکرد به سبک یادگیری را نام برد: رویکرد اول وابستگی و عدم وابستگی به حوزه یادگیری را بررسی می‌کند. در این رویکرد، سبک‌های یادگیری به صورت ویژگی‌های فردی تعریف می‌شوند و شیوه‌های ثابتی را منعکس می‌کنند. لذا سبک در این رویکرد در دسته بندی‌شناختی جای می‌گیرد. رویکرد دوم، شیوه‌ای را در نظر می‌گیرد که فرد در یادگیری خود از طریق آن اطلاعات را بدست می‌آورد و آن‌ها را بکار می‌بندد. سبک یادگیری در این رویکرد به صورت قابل تغییر معرفی می‌شود و در شیوه یادگیری تجربی جای می‌گیرد. رویکرد سوم، سبک یادگیری را برحسب موقعیت آن، چگونگی شرایط و چرایی و زمان آن می‌سنجد. رویکرد چهارم مربوط به بعد اجتماعی – عاطفی سبک یادگیری است و مفاهیمی از قبیل انگیزه را در بر می‌گیرد. سبک یادگیری کلب در رویکرد دوم و سوم جای می‌گیرد(رحمتیان، ۱۳۸۹).
2-1-4. نظریه کاری
کاری (۱۹۸۳) می‌گوید، تمام ابزارهای اندازه گیری سبک‌های‌شناختی – یادگیری را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد. تقسیم به این دسته‌ها، مانند لایه‌های یک پیاز است. رفتار یادگیری اصولأ به وسیله مغز یا لایه مرکزی پیاز که بعد مرکزی شخصیت است، کنترل می‌شود. از طریق لایه میانی ابعاد پردازش اطلاعات تغییر می‌یابد و از طریق خارجی‌ترین لایه با عوامل محیطی تعامل می‌کند و رفتار نهایی تعیین می‌گردد. طبق نظر کاری، خارجی‌ترین لایه پیاز و قابل مشاهده‌ترین سبک، چیزی است که او آن را «ترجیح آموزشی» می‌نامد.
19