دانلود مقاله آیه شریفه و سوره کهف

دانلود پایان نامه

3 – 27- 1 . به اعتبار ذکر طرفین ( مصرّحه ، مکنیّه ) :
درآیه شریفه مستعارٌله « توجّهوا بهلکتنا » به معنی به هلاک شدن ما توجه کنید به مستعارٌمنه « یاویلنا » یعنی وای برحال ما تشبیه شده و مستعارٌله در آیه ذکرنشده بلکه مستعارٌمنه به صراحت ذکرشده ، به همین خاطر بدان استعاره مصرحّه یا تصریحیّه گویند .
3 – 27 – 2 . به اعتبار واقع درماده ی طرفین (تحقیقیّه،تخییلیّه):
دراین آیه مستعارٌله «توجّهوا بهلکتنا » یعنی به هلاک شدن ما توجه کنید موضوعی خیالی و وهمی نیست بلکه امری معقول می باشد به همین بدان استعاره ی تحقیقیّه یا محقّقه گویند.
3 – 27 – 3 . به اعتبار لفظ مستعار ( اصلیّه ، تبعیّه ) :
لفظ مستعار در این آیه « یاویلنا » اسم است پس به اعتبار اسم بودن ، بدان استعاره ی اصلییّه گویند.
3 – 27 – 4 . به اعتبار جامع یا وجه شبه ( عامیّه ، خاصیّه ) :
مستعارٌله « توجّهوا بهلکتنا » یعنی به هلاک شدن ما توجه کنید و مستعارٌمنه « یا ویلنا » یعنی وای بر حال ما وجامع آن دو ( هلاک شدن ) ، موضوعی است که می توان به راحتی آن را تشخیص داد و نیاز به تفکر و اندیشیدن ندارد ، به همین خاطر بدان استعاره عامیّه گویند.
3 – 27 – 5 . استعاره ی مصرّحه به اعتبار طرفین ( عنادیّه و وفاقیّه ) :
مستعارٌله « توجّهوا بهلکتنا » یعنی به هلاک شدن ما توجه کنید و مستعارٌمنه « یا ویلتنا » یعنی وای بر حال ما هردو امور معنوی هستند و با هم در یک جا جمع می شوند به همین خاطر بدان ، استعاره ی وفاقییّه گویند.
3 – 27 – 6 . استعاره به اعتبار ملائمات ( مطلقه ، مرشّحه ، مجرّده ) :
ملائمات مستعارٌله « توجّهوا بهلکتنا » یعنی به هلاک شدن ما توجه کنید و مستعارٌمنه « یا ویلتنا » یعنی وای بر حال ما در آیه یافت نشد به همین خاطر بدان استعاره ی مطلقه گویند.
* پس نتیجه می گیریم که در آیه ی49 از سوره ی کهف استعاره ی مصرّحه ، محقّقه ، اصلییّه ، عامیّه ، وفاقییّه و مطلقه وجود دارد.

3-28- سوره کهف آیه 63
قَالَ أَرَأَیْتَ إِذْ أَوَیْنَا إِلَى الصَّخْرَهِ فَإِنِّی نَسِیتُ الْحُوتَ وَمَا أَنسَانِیهُ إِلَّا الشَّیْطَانُ أَنْ أَذْکُرَهُ وَاتَّخَذَ سَبِیلَهُ فِی الْبَحْرِ عَجَبًا
گفت:« دیدى؟ وقتى به سوى آن صخره پناه جستیم، من ماهى را فراموش کردم و جز شیطان، [کسى] آن را از یاد من نبرد تا به یادش باشم، و به طور عجیبى راه خود را در دریا پیش گرفت».
در کلام خداوند متعال که فرموده « أرأیت » رؤیت عاریه گرفته شده برای معرفت تام و مشاهده کامل که آن استعاره صریح تبعی است چون رؤیت اجراء شده در فعل و مشبه هم حذف شده و مشبهٌ به جانشین آن شده و استفهام در ارأیت برای تعجب میباشد مثل این که چاره جوئی میکند تحریک تعجب در نفس موسی را ، از آن معجزههایی که دیده آن هم معجزههایی که به ذهن نمیآید.
و عقل نمیتواند بپذیرد که برای این موارد را میتوان به تفسیرهای مطول و روایات منقول مراجعه نمود ، چون از روش کتاب ما خارج است و ما در آینده اکتفا خواهیم کرد ، به تحقیق قصه ملاقات موسی و خضر در حالی که اعتماد میکنیم به نص حدیث و تحلیل منطقی ومعقول. (الدرویش ،2009،ج 4 : 517 – 518)