دانلود مقاله با موضوع جرایم علیه اخلاق و عفت عمومی و کنوانسیون حقوق کودک

دانلود پایان نامه

در پایان، ذوالقرنین با نهایت ادب چنین اظهار داشت: «قالَ هَذَا رَحْمَهٌ مِن رَّبی»گفت: این از رحمت پروردگار من است (اگر علم و آگاهی دارم و به وسیله آن می توانم چنین گام مهمی بردارم از ناحیه خداست».


3-6- پیشگیری کیفری
منظور از پیشگیری کیفری بهره گیری از جنبه های ارعاب آمیز و هراس انگیز مجازات ها برای جلوگیری از وقوع جرم است. با این بیان که مجازات ها ذاتاً رنج آور و آزار دهنده هستند و درد و ناراحتی جسمی و روحی طاقت فرسایی را بر مجرم تحمیل می کنند. هیچ عاقلی با اراده و اختیار از تحمل چنین رنج و المی استقبال نمی کند. به علاوه، مجازات ها رسوا کننده و تحقیر کننده هستند؛ چون حاکی از این است که مجرم عمل زشت و ناپسندی را که فطرت پاک هر انسانی از آن تنفر دارد، انجام داده و ارزش های اجتماعی مورد قبول همگان را لگدمال کرده است. همچنین امنیت جامعه را مختل نموده و خبث باطن و حقارت و کاستی شخصیت خویش را به معرض نمایش گذاشته است. از این رو، مجازات ها حیثیت فردی و اجتماعی مجرم را از بین می برند. لکه ننگ و رسوایی بعضی از مجازات ها، همانند قصاص طرف و قطع دست، تا ابد در بدن مجرم باقی می ماند و او را انگشت نما می کند. به دلیل همین دو ویژگی رسواگری و رنج آوری مجازات ها، همه افراد از گرفتار شدن در دام آنها می ترسند و مجازات جنبه رعب آوری پیدا می کند و اعمال آن، هم مجرم را از ارتکاب مجدد جرم منصرف می کند و هم موجب عبرت گیری و بازدارندگی سایر افراد می شود که بالقّوه اندیشه ارتکاب جرم را در سر می پرورانند. به هر اندازه که احتمال اعمال ضمانت اجراهای کیفری بیشتر شود، به همان نسبت جرم شیوع کمتری خواهد داشت؛ یک رابطه مستقیم ریاضی بین افزایش ارعاب و کاهش جرم حاکم است. بدین ترتیب، کیفر عامل پیشگیری کننده از جرم محسوب می شود. قرآن با جرم انگاری برخی از رفتارها همچون قتل، سرقت، ضرب و جرح، زنا و … و تعیین مجازات عادلانه برای مرتکبان آنها، جامعه بشری را به پیشگیری کیفری از جرم رهنمون کرده است. از جمله، درباره مجازات زنا می فرماید: «الزَّانیهُ وَ الزّانی فَاجْلِدوُا کُلَّ وَاحدٍ مِنْهُما مِئهَ جَلْدَهٍ وَ لا تَأخُذُکُم بِهِما رَأفهٌ فِی دِینِ اللهَ إِن کُنتُمْ تُؤمِنونَ بِاللهِ وَ الیَومِ الْآخر وَ لیشْهَدْ عَذَابَهُما طَائفَهٌ مِنَ المؤمِنینَ»زن و مرد زناکار را هر یک صد تازیانه بزنید. هرگز نباید در اجرای این حد الهی گرفتار رأفت (و محبت کاذب) شوید، اگر به خدا و روز جزا ایمان دارید. و باید گروهی از مؤمنان حضور داشته باشند و مجازات آن دو را مشاهده کنند.
در این آیه، تأکید می کند که در اجرای این حد الهی نباید گرفتار محبت ها و احساسات بی مورد شد؛ چون نتیجه ای جز فساد و آلودگی اجتماع به بار نخواهد آورد. برای خنثی کردن تأثیرات این گونه احساسات و ترحم بی جا، مسئله ایمان به خدا و روز جزا را پیش می کشد، چرا که بارزترین نشانه ایمان به این دو، تسلیم مطلق در برابر دستورات او است. ایمان به خداوند عالم حکیم سبب می شود که انسان بداند هر حکمی فلسفه و حکمتی دارد و بی دلیل تشریع نشده، و ایمان به معاد سبب احساس مسئولیت انسان در برابر تخلف ها می شود.
قرآن برای اینکه کیفر نقش بیشتری در پیشگیری مجرمان و سایر افراد جامعه از ارتکاب جرم ایفا کند، راهکارهایی را ارائه داده است؛ از جمله اینکه مجازات به صورت علنی اجرا شود. اگر مجازات به صورت مخفیانه انجام شود، هر چند درد و رنج جانکاهی را بر مجرم تحمیل می کند، ولی فاقد ویژگی رسواکنندگی است و تأثیر چندانی در عبرت آموزی و بازدارندگی خود بزهکار و سایر افراد مستعد برای ارتکاب جرم ندارد. این واقعیت را نیز از نظر نباید دور داشت که بسیاری از مردم برای حیثیت و آبروی خود بیش از مسئله تنبیهات بدنی اهمیت قایلند. برای اینکه این هدف مهم و مورد انتظار از کیفر محقق گردد، باید مجازات به صورت علنی اجرا شود تا همه افراد از نزدیک شاهد درد و رنج و افتضاح و تحقیر ناشی از مجازات مجرم باشند و این حقیقت تلخ را با تمام وجود دریابند که اگر روزی دست از پا خطا کنند، چنین سرنوشت شومی در انتظار آنها نیز خواهند بود. به همین دلیل، قرآن می فرماید: «وَلْیَشْهَدْ عَذَابَهُما طَائفَهٌ مِنَ المؤمِنِینَ».
و با این بیان، این سؤال روشن می شود که چرا اسلام اجازه می دهد موجبات آبروریزی انسانی در حضور جمع فراهم گردد؟ پاسخ این است: مادام که گناه آشکار نگردیده و به دادگاه اسلامی کشیده نشده باشد، خداوند «ستار العیوب» راضی به پرده دری نیست، اما بعد از ثبوت جرم و بیرون افتادن راز از پرده استتار، و آلوده شدن جامعه و کم شدن اهمیت جرم، باید مجازات به گونه ای اعمال شود که اثرات منفی جرم خنثی شود و عظمت و قبح جرم به حال نخستین بازگردد.
اصولاً در یک جامعه سالم باید «تخلف از قانون‌» با اهمیت تلقی شود. مسلماً اگر تخلف تکرار گردد، آن اهمیت شکسته می شود و تجدید آن تنها با علنی شدن کیفر متخلفان است که به نوبه خود ترمز نیرومندی در برابر هوس های سرکش همه اقشار جامعه است.
با مطالبی که بیان شد لزوم بازدارندگی از گناه و فحشا و مقدمات و مقومات آن از دید آیات و روایات بررسی گردید. با توجه به اینکه فیلترینگ از لوازم پیشگیری از فحشا و گناه است لذا رابطه دو متغیر منطقی و مبانی فقهی فیلترینگ نیز تشریح گردید.
فصل چهارم
مصادیق قانونی مجازات فحشا در فضای مجازی
4-1- جرایم علیه اخلاق و عفت عمومی
عفت لغتی است عربی از ریشه عفف به معنای مناعت و پاکدامنی و چشم پاکی و در واقع حاصل شدن حالتی برای نفس و جان آدمی است که به وسیله آن از غلبه و تسلط شهوت جلوگیری می شود. در تعریف اخلاق گفته اند: اخلاق، جمع خلق است و خلق، حالتی برای نفس است که بدون تفکر و اندیشه، او را به کارهایی سوق می دهد. در ترمینولوژی حقوق، عمل منافی عفت چنین تعریف شده است: «هر کاری مربوط به امور جنسی است که بر حسب عرف و احساسات عمومی شرم آور باشد و قانون آن را مجرم شمارد». جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی با جرایم هتک ناموس و منافیات عفت فرق کلی دارد؛ زیرا اعمالی که تحت عنوان هتک ناموس و منافیات عفت، مورد بحث واقع می شود در واقع اقداماتی هستند که در ارتباط با شخص ارتکاب می یابند، ولی جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی، بیان عبارات و اشارات و تصاویری است که مخالف اخلاق حسنه و اخلاق عمومی شناخته شده اند. به نظر می رسد با توجه به جرایمی که قانون گذار ذیل فصل هجدهم آورده است، هر نوع عمل، رفتار و گفتاری که بر خلاف عفت و پاکدامنی جامعه باشد، اعم از روابط نامشروع با جنس مخالف دون زنا، تظاهر به عمل حرام، جریحه دار کردن عفت عمومی، عرضه و خرید و فروش صور قبیحه و … جرایم علیه عفت و اخلاق عمومی تلقی می شوند.
در تعریف جرایم علیه اخلاق و عفت عمومی رایانه ای می توان گفت: به هر گونه انتشار، توزیع، معامله و ارسال محتویات مستهجن، تحریک، ترغیب، تهدید یا تطمیع و فریب افراد، تسهیل دستیابی به امور یاد شده توسط سامانه های رایانه ای یا مخابراتی را جرایم علیه اخلاق و عفت عمومی رایانه ای می گویند. مصداق قانونی فیلترینگ فساد و فحشا و هرزه نگاری است. لذا در این فصل به مصادیق قانونی این جرم خواهیم پرداخت.
4-2- هرزه نگاری در فضای غیرمجازی
هرزه نگاری که تعریف آن پیش تر گذشت جرمی است که از عناصری تشکیل شده است، این عناصر به قرار زیر است.
4-2-1- عنصر قانونی
در مقام تبیین متون قانونی مرتبط با هرزه نگاری، تحلیل مواد دو سند بین المللی ضروری است؛ نخست، ماده 34 کنوانسیون حقوق کودک و دیگری شق «ج» از بند 1 ماده 3 پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک، که کشورهای عضو را به جرم انگاری هرزه نگاری کودک و سایر رفتارهای مرتبط با آن الزام نموده است. کشور ایران به هر دو سند بین المللی پیوسته است؛ بر این اساس حکم موضوع این مواد، تکلیفی قانونی برای قانونگذار ایران محسوب می شود. مواد قانونی مربوط به تعیین عنوان مجرمانه و مجازات های مرتبط با هرزه نگاری در نظام حقوقی کنونی ایران به شرح زیر است:
الف) ماده 640 قانون مجازات اسلامی مصوب 2/3/1375 و مواد 742 و 743 قانون مجازات اسلامی مصوب 5/3/1388؛
ب) مواد 3، 5، 8 و 10 قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت های غیرمجاز می نمایند، مصوب 16/10/1386؛
ج) ماده 28 قانون مطبوعات، مصوب 22/12/1364؛
د) مقررات و ضوابط شبکه های اطلاع رسانی رایانه ای مصوب 1380، شورای عالی انقلاب فرهنگی.
هر یک از قوانین و مقررات مذکور در خصوص ارکان و عناصر اختصاصی جرم هرزه نگاری، متضمن احکامی هستند که در تحلیل عنصر مادی و روانی به آنها می پردازیم.
4-2-2- عنصر مادی
در ابتدا هر یک از اجزای ضروری برای تحقق عنصر مادی جرم هرزه نگاری به تفکیک بررسی می شود: