دانلود مقاله با موضوع مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی و محارب و مفسد فی الارض

دانلود پایان نامه

6- پورنوگرافی یا هرزه نگاری رایانه ای که هرگونه نوشته، فیلم، تصویر و مطلب مربوط به امور جنسی است. یکی از جرایم مرتبط با محتویات که در فضای مجازی واقع می شود. این جرم در محیط سنتی، هم در اسناد بین المللی و هم در قوانین داخلی بیان شده بود، ولی در مورد پورنوگرافی رایانه ای تنها سند بین المللی، کنوانسیون جرایم سایبر مصوب 2001 شورای اروپاست که مادّه 9 آن به پورنوگرافی رایانه ای پرداخته است. با وجود نپیوستن کشور جمهوری اسلامی ایران به این کنوانسیون، کشورمان با الهام از آن، قانون جرایم رایانه ای را در سال 1388 تصویب کرد و معضل خلأ قانونی را حل کرد. مادّه 14 این قانون به پورنوگرافی رایانه ای اختصاص یافت؛ این مادّه ناسخ ماده 10 قانون نحوه مجازات شاخصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیرمجاز می نمایند است. مادّه 14، پورنوگرافی رایانه ای محض به شمار نمی آید، بلکه حتی پورنوگرافی از راه سیستم های مخابراتی را نیز در برمی گیرد که از این نظر با عنوان قانون مغایرت دارد.
همچنین قانون جرایم رایانه ای با وجود اینکه از اسناد بین المللی الهام گرفته است و باید به پورنوگرافی رایانه ای کودکان توجه خاص نشان دهد، برخلاف این اسناد، هیچ توجهی به آنان نشان نداده است.
قانون جرایم رایانه ای قانون خاص است و جرایم ارتکابی در چنین محیطی در سطح گسترده صورت می گیرد، ولی در مقایسه با قوانین دیگر از جمله قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیر مجاز می کنند با ملایمت بیشتری با مرتکبین پورنوگرافی برخورد کرده است که به نظر نمی رسد بازدارندگی چشمگیری داشته باشد. لذا به نظر می رسد مؤثرترین راه پیشگیری از جرایم مذکور فیلترینگ سایت های غیراخلاقی و خلاف عفت عمومی باشد و بنابر آنچه گذشت مشروعیت فیلترینگ طبق مبانی فقهی ثابت می گردد.
7- مطالعه هرزه نگاری در حقوق کیفری ایران نشان می دهد که سیاست جنایی تقنینی ایران، رویکرد ممنوعیت و جرم انگاری کامل را در قبال هرزه نگاری برگزیده است. بدین ترتیب که تلاش کرده است با به کار بردن واژه ها و عباراتی کلی چون «جریحه دار کردن عفت عمومی»، «افساد»، «صور قبیحه» تمامی اشکال و صور احتمالی هرزه نگاری را جرم انگاری نماید؛ اما بررسی دقیق و موشکافانه قوانین موجود نشان می دهد که قانونگذار در این زمینه آن چنان که باید و شاید موفق نبوده است؛ چرا که هنوز هم موارد و مصادیق مهمی وجود دارند که مرتکبان آنها قابل مجازات نیستند. به عبارت دیگر در برخی از مصادیق هرزه نگاری، محاکم با خلأ قانونی مواجه هستند، این امکان وجود دارد که برای پاسخگویی به تقاضای افکار عمومی یا به هر دلیل دیگر، به ارائه تفسیرهای موسع از قوانین کیفری مبادرت نموده و مرتکبان را به هر طریق ممکن، مجازات کنند. ضمن آنکه، قانونگذار ایران در خصوص شروع به جرم، معاونت در جرم و نیز مسئولیت کیفری اشخاص حقوقی، آن گونه که در توافقات بین المللی ویژه پروتکل اختیاری کنوانسیون حقوق کودک متعهد شده، مقررات ویژه ای را وضع نکرده است.
قانونگذار پاسخ های کیفری شدیدی را در قبال هرزه نگاری در نظر گرفته است. در برخی موارد برای این جرم، مجازات افساد فی الارض (اعدام) پیش بینی شده است؛ مجازاتی که در برخی دادنامه های صادره نیز انعکاس یافته است. آن گونه که گاه محارب و مفسد فی الارض بودن متهمان از این طریق احراز شده است که متهم با هدف فروپاشی اهداف نظام مبادرت به هرزه نگاری کرده است. در پاره ای دیگر چنین استدلال شده است که شبکه های مذکور، اهداف ضد اخلاقی و ضد دینی و مخالف با نظام سیاسی را به صورت حلقه های پیوسته ای دنبال می کنند.
سیاست جنای تقنینی ایران در قبال هرزه نگاری، بسیار پراکنده است. این امر بدان جهت است که قانونگذار در قوانین مختلف معترض هرزه نگاری شده و در هر یک از این متون قانونی، مصادیقی را ذکر کرده و احکامی را مقرر نموده است. این امر موجب می شود که محاکم در خصوص هر پرونده با مشکل تشخیص قانون حاکم مواجه باشند و این که قلمرو اجرایی هر یک از این قوانین چیست؟ کدام یک از این احکام قانونی نسخ شده اند و کدام ها به قوت خود باقی اند؟
پیشنهادات
بر اساس آنچه گفته شد، پیشنهاد می شود قانونگذار ایران نخست یک عنوان مجرمانه جدید را با عنوان «هرزه نگاری» به تصویب رساند. سپس با ارائه تعریفی دقیق، جامع و بدون ابهام و بدون استفاده از واژگان چندپهلو تفسیربردار، این عنوان مجرمانه را تعریف نماید. تعریفی که در آن، ویژگی های فرهنگی و سنتی و مذهبی جامعه ایران نیز لحاظ شده باشد.
قانونگذار در اقدام بعدی باید یکی از فصل قانون مجازات اسلامی را به «هرزه نگاری» اختصاص داده و در نخستین ماده آن، تعریف مذکور از هرزه نگاری را درج و آن را جرم انگاری نماید. سپس در موارد بعدی، ابتدا مجازات هرزه نگاری به معنای خاص یعنی تولید آثار هرزه نگارانه را مشخص کرده و در ادامه، جرایم در حکم هرزه نگاری از قبیل توزیع و انتشار و نگه داری و تبلیغ را نیز جرم انگاری و برای آنها تعیین مجازات کند. در سایر مواد این فصل نیز تکلیف مجازات های تکمیلی، موارد تخفیف و تشدید مجازات، شروع به جرم، معاونت در جرم، تعدد و تکرار جرم را روشن نماید.
قانونگذار باید در اقدام بعدی تمامی قوانین راجع به هرزه نگاری در کشور را نسخ صریح نموده و به ابهام ها و تعارض های قوانین و بحث های متعدد راجع به ناسخ و منسوخ بودن این قوانین و تعیین قلمرو اجرای هر یک از آنها خاتمه داده و تمامی موارد و مصادیق هرزه نگاری را مشمول مواد قانونی مندرج در همان فصل جدید قانون مجازات اسلامی یعنی «هرزه نگاری» قرار دهد. حتی اگر قانونگذار بر این امر اصرار دارد که برخورد متفاوتی با هرزه نگاری های خاصی چون هرزه نگاری سمعی و بصری رایانه ای و مطبوعاتی داشته باشد، باید در همان فصل قانون مجازات اسلامی به این امور اشاره کرده و برای برخی از آنها مجازات های متفاوتی را در نظر گیرد.
فیلترکردن سایت های غیراخلاقی در دستور کار همه نهادهای مسئول قرار گرفته و روز به روز بر کنترل آن افزوده گردد.
* قرآن کریم. منابع و مآخذ
آزادفلاح، راحله، جرایم کامپیوتری، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد واحد تهران، واحد علوم تحقیقات، 1387.
ابن مسکویه، احمدبن محمد، تهذیب الاخلاق و تطهیر الاعراق حکمت عملی، تصحیح و ترجمه مهدی نجفی افرا، تهران، انتشارات نورالثقلین، 1382.
باستانی، برومند، جرایم کامپیوتری جلوه ای نوین از بزهکاری، تهران، انتشارات بهنامی، 1383، چاپ اول.
بای، حسین علی و پورقهرمان، بابک، بررسی فقهی حقوقی جرایم رایانه ای، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، پاییز 88، چاپ اول.
تاج زمان، دانش، مجرم کیست؟ انتشارات کیهان، تهران، 1368.
تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، غرر الحکم و دررالکلم، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1366.
جعفری لنگرودی، محمدجعفر، ترمینولوژی حقوق، تهران، گنج دانش، 1378.
جلالی فراهانی، امیرحسین، و باقری اصل، رضا، 1386، پیشگیری اجتماعی از جرائم و انحرافات سایبری، نشریه مرکز پژوهش های مجلس، شماره 55.
حاجی ده آبادی، محمدعلی، پیشگیری از جرم، در: دانشنامه امام علی (ع)، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی، 1380.
حرعاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه، مکتب اسلامی تهران، 1397 ه. ق
خراسانی، علیرضا، ابزاری بین المللی برای جرم، روزنامه جام جم، ویژه نامه تپش، 9 بهمن 1381.
خسروشاهی، قدرت الله، پیشگیری از جرم در آموزه های قرآنی، بصیرت، ش 30-31، ص 55-73.