مقاله با موضوع مدیریت برداشت و ضرایب همبستگی

دانلود پایان نامه

در تجزیه مرکب دو نوع برداشت: تفاوت میانگین دو نوع برداشت برای صفت درصد ADF در سطح 1 درصد معنیدار بود. میانگین کل درصد ADF در برداشت مکرر(2چین) و حفاظت شده به ترتیب 93/42 و 37/44 درصد بود که نمایانگر بالاتر بودن درصد ADF ژنوتیپ ها در برداشت حفاظت شده (یک چین) بود. بالا بودن درصد ADF در مدیریت حفاظت شده به این دلیل است که با افزایش سن گیاه و افزایش طول ساقه به منظور استحکام به درصدADF افزوده میشود. با توجه به عملکرد علوفه برای مدیریت برداشت مکرر (2چین) ژنوتیپ های 774P7، 240M، 1360P8 و 1755M برای برداشت حفاظت شده (یک چین)1755M ، 685P11، 774P7 و 774P4 در مجموع دو نوع برداشت ژنوتیپ های 301P1، 240M، 1755M بعنوان ارقام دو منظوره با عملکرد بال و فیبر کم برای هر دو نوع برداشت معرفی شدند.
آژیر و همکاران (1389) در بررسی ای بر روی Agropyron cristatum بیان کردند که با توجه به اینکه میانگین کمتر درصد توجه به اینکه میانگین کمتر درصد ADF در کیفیت علوفه اهمیت دارد، بنابراین اکوتیپهای 1722m و 208p8 با دامنه ای بین 35/41 تا 95/43 درصد، کمترین ADF را در دو شرایط آبی و دیم داشتند. رحمانی و همکاران (1384) در پژوهشی بر روی علف گندمی بیان کردند که تفاوت میان ژنوتیپها برای صفت درصد ADF معنیدار بود که نشاندهنده تنوع فنوتیپی ارزشمندی برای صفات کیفی در اکوتیپ های مورد استفاده می باشد (جدول 4-2).
ارزانی و همکاران (1385) نیز نشان دادند که کیفیت علوفه بر اثر پیشرفت مراحل رشد تغییر مییابد و بیشترین کیفیت علوفه مربوط به مرحله رشد رویشی و کمترین مقدار مربوط به مراحل پایانی دوره رشد است. عناصر معدنی نیز نقش مهمی در افزایش کیفیت علوفه دارند. یکی از روشهای تخمین عناصر معدنی اندازه گیری خاکستر کل است. ناصری راد (1383) همبستگی مثبت و معنی داری میان مؤلفه های کیفی از قبیل درصد هضم پذیری، درصد قندهای محلول و درصد پروتئین خام با خاکستر کل گزارش نمود و توصیه کرد که یکی از روشهای بهبود کیفیت گیاهان علوفه ای افزایش املاح معدنی گیاه است. رحمانی و همکاران (1384) در پژوهشی بر روی علف گندمی بیان کردند که از لحاظ درصد خاکسترکل، اکوتیپهای 208M و 1727M بیشترین درصد خاکستر را به ترتیب در شرایط دیم و آبی دارا بودند در تجزیه مرکب داده ها، اکوتیپ های 1727M و 4056P1 به ترتیب کمترین و بیشترین درصد خاکستر را در دو محیط داشتند.
رحمانی و همکاران (1384) در پژوهشی بر روی علف گندمی بیان کردند که تفاوت میان ژنوتیپها برای صفت فیبر خام معنیدار بود. نتایج مقایسه تیمارها برای درصد فیبرخام نشان داد که 529M و 1727M کمترین درصد فیبرخام به ترتیب در محیط دیم و آبی را دارا بودند. آژیر و همکاران (1389) در بررسی ای بر روی Agropyron cristatum بیان کردند که ضرایب همبستگی بین درصد ADF با قابلیت هضم و بین کربوهیدراتهای محلول با پروتئین خام منفی و معنیدار بود و به عبارت دیگر برای افزایش صفات کیفی لازم است از ارقامی که فیبر کمتری دارند استفاده شود .
به طور کلی مقایسه میانگین ژنوتیپهای مورد بررسی از نظز کلیه صفات نشان داد که از نظر وضعیت شادابی گیاه ژنوتیپهای 1755p4 و 301m دارای بیشترین و کمترین مقدار هستند. ژنوتیپ 1755m از نظر صفات عملکرد علوفه و قابلیت هضم از مقادیر بیشتری نسبت به سایر ژنوتیپها بر خوردار بود. از نظر میزان کربوهیدراتهای محلول نیز ژنوتیپ 774p15 برتر از سایر ژنوتیپها بود. بیشترین میزان پروتئین نیز در ژنوتیپ 301p1 مشاهده گردید. از سوی دیگر ژنوتیپهای 774p7 و 240p15 به ترتیب دارای AFD و میزان خاکستری در مقایسه با سایر ژنوتیپها بودند (جدول 4-3). بنابراین با توجه به نتایج حاصله از این مقایسهها میتوان از ژنوتیپهای برتر از نظر هر صفت به عنوان والدین در برنامههای اصلاحی استفاده نماید.
جدول 4-1- خلاصه تجزیه واریانس مرکب بین برداشت یک چین و دو چین برای صفات اندازه گیری شده در 17 ژنوتیپ آگروپایرون النگاتوم در منطقه دماوند
منابع تغییرات درجه
آزادی وضعیت
شادابی عملکرد
علوفه درصد
قابلیت هضم کربوهیدرات
محلول درصد
پروتئین خام درصد
ADF درصد
خاکستر
تیمار برداشت 1 84/4** 86524266** 6/269** 4/203** 74/151** 99/52** 05/76**
خطای1 4 42/0 377589 54/0 42/0 46/0 77/0 11/0
ژنوتیپ 16 19/0 478715** 81/1** 18/0 15/0 16/2** 04/0
شرایط در ژنوتیپ 16 37/0 631811* 5/0 26/0 23/0* 63/0 06/0