مقاله درباره ارتقای عملکرد و بیمارستان

دانلود پایان نامه

i


2 درصد در 50 سال (سطح خطر 2)
p
o
n
m
در بهسازی مبنا باید سطح عملکرد k و در بهسازی مطلوب باید سطوح عملکرد p, k هر دو با هم تأمین گردد. در بهسازی ویژه باید سطوح عملکرد p, k هر دو با هم به علاوه یکی از سطوح
j, n , f , b, I, e ,a تأمین گردد. (تأمین یکی از سطوح m, n, o به تنهایی نیز بهسازی ویژه محسوب می‌شود) در بهسازی محدود می‌تواند سطح عملکرد p به طور جداگانه تأمین گردد. تأمین سطوح عملکرد c, g, d, h, l متناظر با بهسازی محدود است.
3-5-1- بهسازی مبنا
براساس دستورالعمل، در بهسازی مبنا انتظار می‌رود که تحت زلزله « سطح خطر -1» ایمنی جانی ساکنان تأمین گردد.
براساس تفسیر دستورالعمل بهسازی، در بهسازی مبنا هدف ارتقای عملکرد ساختمان به حداقل مورد قبول بر اساس آیین‌نامه‌های طرح ساختمان‌ها در برابر زلزله است انتظار می‌رود میزان خرابی و خسارت جانی در ساختمان‌های بهسازی شده براساس این بند قدری بیش از ساختمان‌های جدیدی باشد که بر اساس آیین‌نامه‌های زلزله و با کیفیت خوب اجرا می‌شوند.
3-5-2- بهسازی مطلوب
براساس دستورالعمل بهسازی، در بهسازی مطلوب انتظار می‌رود که هدف بهسازی مبنا تأمین شده و علاوه بر آن تحت زلزله « سطح خطر – 2 » ساختمان فرو نریزد.
بر اساس تفسیر دستورالعمل بهسازی، در بهسازی مطلوب دو سطح عملکرد برای ساختمان در نظر گرفته می‌شود، در زلزله « سطح خطر – 1 » ایمنی جانی ساکنین تأمین گردد و در زلزله شدید « ‌سطح خطر – 2 » ساختمان فرو نریزد. در این حالت عملکرد ساختمان تحت زلزله شدید نیز باید بررسی شود.
3-5-3- بهسازی ویژه
بر اساس دستورالعمل بهسازی، در بهسازی ویژه نسبت به بهسازی مطلوب عملکرد بالاتری برای ساختمان مدنظر قرار می‌گیرد. بدین منظور سطح عملکرد بالاتری برای ساختمان تحت همان سطوح خطر زلزله مورد استفاده در بهسازی مطلوب در نظر گرفته یا با حفظ سطح عملکرد مشابه بهسازی مطلوب، سطوح خطر زلزله بالاتری در نظر گرفته می‌شود.
براساس تفسیر دستورالعمل بهسازی، برای ساختمان‌های مهم مانند بیمارستان‌ها، نیروگاه‌ها و غیره هنگام زلزله عملکرد بهتری نسبت به ساختمان‌های عادی در نظر گرفته می‌شود، زیرا در این گونه ساختمان‌ها لازم است خدمت رسانی پس از زلزله بدون وقفه انجام شود. برای رسیدن به این هدف باید سطوح عملکرد بالاتری برای ساختمان در نظر گرفت.
3-5-4- بهسازی محدود
براساس دستورالعمل بهسازی، در بهسازی محدود عملکرد پایین‌تری از بهسازی مبنا در نظر گرفته می‌شود، به گونه‌ای که حداقل یکی از اهداف زیر برآورده شود:
تحت زلزله خفیف تر از زلزله « سطح خطر – 1 » ایمنی جانی ساکنان تأمین گردد (سطح عملکرد 3-C)
تحت زلزله‌ای برابر یا خفیف تر از « سطح خطر – 1 » سطوح عملکردی C-4، D-4، E-4، C-5، D-5، E-5 یا D-6 تأمین گردد.
براساس تفسیر دستورالعمل بهسازی، در صورتی که به دلیل محدودیت‌های مالی یا اجرایی، بهسازی مبنا میسر نباشد، ممکن است بهسازی در سطح عملکرد پایین‌تری در نظر گرفته شود یا به ازای سطح عملکرد مورد نظر زلزله ضعیف تری انتخاب شود.
3-5-5- بهسازی موضعی
بر اساس دستور العمل بهسازی، بهسازی موضعی بخشی از یک طرح بهسازی کلی است که به دلایلی در شرایط موجود فقط بخشی از آن اجرا می‌شود. در این حالت، بهسازی باید به گونه‌ای پیش بینی و اجرا شود که هدف بهسازی بخش‌های دیگر در مراحل بعدی برآورده شود. بهسازی مو ضعی باید با توجه به موارد زیر انجام شود:
– بهسازی موضعی ساختمان نباید منجر به پایین آمدن سطح عملکرد قبلی ساختمان موجود شود و باعث افزایش نیروهای ناشی از زلزله در اعضایی که وضعیت بحرانی دارند، نشود.
– بهسازی موضعی نباید منجر به نامنظم شدن یا افزایش نامنظمی ساختمان شود.
براساس تفسیر دستورالعمل بهسازی، در صورتی که به دلیل محدودیت‌های مالی یا اجرایی، بهسازی تمام ساختمان میسر نباشد، عملیات بهسازی ممکن است در چند مرحله انجام شود. در آن صورت بهسازی در هر مرحله نباید اخلالی در سطح عملکرد کل ساختمان یا ادامه عملیات بهسازی ایجاد کند. بهسازی موضعی در هر مرحله ممکن است در سطح مبنا، ویژه یا محدود انجام شود.