مقاله درباره دینامیکی و ارزیابی

دانلود پایان نامه

3-6- اجزایی سازه‌ای و غیرسازه‌ای


سطح عملکرد ساختمان براساس سطح عملکرد اجزای سازه‌ای و غیرسازه‌ای آن تعیین می‌شود. در جدول 3-3 میزان خسارت احتمالی برای چهار سطح عملکرد مختلف ساختمان ارائه شده است. همچنین برای آشنایی و انتخاب بهتر سطوح مختلف عملکرد ساختمان میزان خسارت وارد بر اعضای اصلی و غیراصلی و همچنین میزان تغییر مکان جانبی گذرا و ماندگار پیش‌بینی شده برای هر یک از سطوح عملکرد و میزان خسارت به اعضای غیرسازه‌ای در جداول 3-4 تا 3-7 ارائه شده است. این جداول صرفاً برای تجسم عملکرد ساختمان در سطوح مختلف ارائه شده و نباید مبنای ارزیابی ساختمان قرار داده شود. منظور از تغییر مکان جانبی گذرا تغییر مکان نسبی جانبی طبقات است که پیش‌بینی می‌شود در طول وقوع زلزله طرح در ساختمان ایجاد شود. منظور از تغییر مکان جانبی ماندگار حداکثر تغییر مکان نسبی جانبی طبقات است که پس از وقوع زلزله به دلیل رفتار خمیری یا ترک خوردگی در سازه باقی می ماند.
جدول 3-3)[2]
جدول 3-4) سطح عملکرد و خرابی پیش‌بینی شده برای اعضای قائم سازه‌ای [2]
ادامه جدول 3-4) سطح عملکرد و خرابی پیش بینی شده برای اعضای قائم سازه‌ای [2]
ادامه جدول 3-4) سطح عملکرد و خرابی پیش بینی شده برای اعضای قائم سازه‌ای [2]
جدول 3-5) سطح عملکرد و خرابی پیش بینی شده برای اعضای افقی سازه‌ای [2]
جدول 3-6) سطح عملکرد و خرابی اعضای سازه‌ای (اجزاء معماری) [2]
جدول 3-7) سطح عملکرد و خرابی اعضای غیرسازه‌ای (اجزاء تأسیسات مکانیکی و برقی) [2]
3-7- اعضای سازه‌ای اصلی و غیراصلی:
اعضای سازه‌ای که در سختی جانبی و یا توزیع نیروها در سازه موثرند و یا در اثر تغییر مکان جانبی سازه تحت تأثیر نیرو قرار می‌گیرند به دو گروه اصلی و غیراصلی تقسیم می‌شوند. اعضای اصلی اعضایی هستند که برای مقابله با فروریزش ساختمان در اثر زلزله در نظر گرفته شده‌اند. سایر اعضایی که برای تحمل بار جانبی در مقایسه با اعضای اصلی در نظر گرفته نشده‌اند به عنوان اعضای غیراصلی شناخته می‌شوند. این اعضا نیز ممکن است تحت تأثیر بار جانبی قرار بگیرند.
3-8- روش بدست آوردن تغییرمکان هدف براساس دستورالعمل بهسازی
در طراحی و بهسازی سازه‌ها بر اساس عملکرد سازه تحت یک سری نیروهای جانبی کشیده می‌شود. با افزایش جابه‌جایی جانبی، نیروهای موجود در اعضای سازه نیز افزایش می‌یابند تا حدی که در بعضی از نقاط سازه نیروهای موجود از مقدار نیروهای حد تسلیم فراتر می‌روند و مفاصل پلاستیک در سازه ایجاد می‌شوند. با توجه به سطح عملکردی که برای ساختمان انتخاب شده است سازه باید بتواند حد معینی از جابه‌جایی جانبی را بدون این که تغییر شکل در منحنی
Force-Deformation اعضا از یک حد مجاز فراتر رود تحمل کند.
مقدار این تغییرمکان برای یک سطح عملکرد معین،مشخص است. این تغییرمکان در FEMA-356 و دستورالعمل بهسازی تغییر مکان هدف (Target Displacement) نامیده می‌شود.
براساس FEMA-356 و دستورالعمل بهسازی تغییر مکان هدف برابر است با:
.
در این رابطه:
زمان تناوب اصلی موثر ساختمان در جهت مورد بررسی، بر حسب ثانیه.
.
= براساس دستورالعمل بهسازی تناوب اصلی ساختمان با فرض رفتار خطی و براساس FEMA-356 زمان تناوب اصلی ساختمان به دست آمده از یک تحلیل دینامیکی الاستیک، بر حسب ثانیه.
= سختی جانبی الاستیک ساختمان در جهت مورد بررسی
= سختی جانبی موثر ساختمان در جهت مورد بررسی
روش به دست آوردن براساس مدل رفتار دو خطی منحنی پوش‌آور سازه در قسمت 3-8-1 به صورت کامل توضیح داده شده است.
ضریب اصلاح برای ارتباط تغییرمکان طیفی سیستم یک درجه آزادی به تغییرمکان بام سیستم چند درجه آزادی. ضریب به صورت تقریبی می‌تواند برابر با یکی از موارد زیر در نظر گرفته شود.
-ضریب مشارکت مود اول در تراز نقطه کنترل
-ضریب مشارکت مودی در تراز نقطه کنترل که با استفاده از شکل بردارهای منطبق بر تغییر شکل ساختمان در تغییر مکان هدف به دست می‌آید. از این روش هنگام اعمال الگوی بارگذاری هم گام با تغییر شکل‌های ایجاد شده در سازه، باید استفاده شود. (این روش برای بدست آوردن ضریب C0 در نقطه FEMA-356 ذکر شده است، ولی در دستورالعمل بهسازی از این روش برای به دست آوردن ضریب C0 هنگام اعمال بارگذاری، همگام با تغییر شکل‌های ایجاد شده در سازه، صرف نظر شده است).