نسبت فروش به کل دارایی ها و شرکت پذیرفته شده در بورس

دانلود پایان نامه

Y= عدد افشا
A= عرض از مبدا
= دارایی ها
= حاشیه سود (درصد)
= ماهیت صنعت (نوری‌فرد، 1377، 132)
نتایج حاصله از این تحقیق به شرح زیر می‌باشد:
1- رابطه بین اندازه شرکت (کل دارایی ها) و عدد افشای شرکت مثبت و از لحاظ آماری معنادار بوده است.
2- رابطه بین حاشیه سود و عدد افشای شرکت مثبت و از نظر آماری معنی‌دار تخصیص داده شده است.
3- اندازه شرکت (کل دارایی ها) یک رابطه بهتر از حاشیه سود با میزان افشا دارد.
4- بین نوع صنعت شرکت و عدد افشای شرکت هیچ گونه رابطه معنی‌داری وجود نداشت. یعنی ماهیت صنعت هیچ گونه تأثیری بر میزان افشا در گزارشگری سالیانه ندارد.
5- در این تحقیق، سه عامل مورد توجه قرار گرفته است: میزان دارایی، حاشیه سود و ماهیت صنعت. از میان این عوامل می‌توان دریافت که اندازه (کل دارایی ها) مهمترین عاملی است که بر افشا تأثیر می‌گذارد (نوری فرد، 1377، 138-137).
سیدآبادی و ملکیان (1383) تحقیقی تحت عنوان “بررسی تأثیر اندازه و نسبت های مالی بر افشای کامل صورت های مالی در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران” انجام داده است . این تحقیقگر در این تحقیق به دنبال بررسی تاثیر اندازه شرکت و برخی نسبت های مالی ( نسبت بدهی ها به حقوق صاحبان سهام و نسبت سود قبل از مالیات به فروش خالص ) بر سطح افشای کامل پرداخت. در واقع وی به دنبال این پاسخ برای این پرسش بود که آیا بین افشای کامل و متغیرهای مذکور رابطه ای وجود دارد یا نه ؟ وی در این تحقیق برای بررسی فرضیات تحقیق از معادله رگرسیون سه متغیره استفاده کرده است. روش و ابزار گردآوری داده ها نیز شامل تنظیم چک لیست موارد افشا از طریق بررسی استانداردهای حسابداری ایران بوده است که تعداد موارد افشا در این چک لیست 168 مورد افشا کامل که از میان 21 استاندارد حسابداری ایران استخراج شده است .وی دریافت بین تمامی متغیرهای فوق‌الذکر و افشای کامل رابطه معناداری وجود دارد.
ارزیتون (1383) تحقیقی تحت عنوان “بررسی تأثیر ساختار مالی و ویژگی های عملکردی شرکت با سطح افشای آن در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران” انجام داد. فرضیات اخص این تحقیق شامل موارد زیر بود:
1- بین ویژگی های ساختار مالی با سطح افشای کافی در صورت های مالی رابطه معنادار وجود دارد.
2- بین ویژگی های عملکردی شرکت ها با سطح افشای کافی در صورت های مالی رابطه معنادار وجود دارد.
در این تحقیق سطح افشا به افشای کافی، ویژگی های ساختار مالی به اندازه شرکت ( جمع دارایی ها )، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام و نسبت بدهی به جمع دارایی ها و ویژگی های عملکردی شرکت ها به نسبت سود قبل از مالیات به فروش خالص، نسبت سود قبل از مالیات به حقوق صاحبان سهام و مبلغ فروش تعریف شده است.
روش و ابزار گردآوری داده ها نیز شامل تنظیم چک لیست موارد افشا از طریق بررسی استانداردهای حسابداری ایران بوده است که تعداد موارد افشا در این چک لیست 248 مورد که از میان 21 استاندارد حسابداری ایران استخراج شده است. نمونه آماری این تحقیق شامل50 شرکت از میان شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می باشد. این تحقیقگر نیز در این تحقیق برای محاسبه میزان افشا از شاخص کوک بهره برده است. با توجه به مطالب فوق نتایج ذیل حاصل گردیده است:
1- بین ویژگی های ساختار مالی و عملکردی شرکت ها با سطح افشای کافی در صورت های مالی رابطه معنادار وجود دارد.
2- بین ویژگی های عملکردی شرکت ها با سطح افشای کافی در صورت های مالی رابطه معنادار وجود دارد.
نوروش و حسینی ( 1387) تحقیقی تحت عنوان “بررسی رابطه بین کیفیت افشا ( قابلیت اتکا و به موقع بودن ) و مدیریت سود” با استفاده از داده های تاریخی سال های 1386- 1381 مربوط به 51 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، انجام داده اند. در این تحقیق عنوان شده است از آنجایی که بهبود کیفیت افشای شرکتی باعث کاهش عدم تقارن اطلاعاتی می گردد و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی، مدیریت سود کمتر را به همراه دارد، فرض اصلی این تحقیق آن است که بهبود کیفیت افشای شرکتی با مدیریت سود رابطه منفی دارد. در این تحقیق برای اندازه گیری کیفیت افشا از دو معیار به موقع بودن و قابلیت اتکا استفاده گردیده و مدیریت سود شرکت ها با استفاده از مدل تعدیل شده جونز برآورد گردیده است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که بین کیفیت افشای شرکتی و مدیریت سود رابطه منفی معنی دار وجود دارد. همچنین یافته های تحقیق آنها حاکی از وجود رابطه منفی معنی دار بین به موقع بودن افشای شرکتی و مدیریت سود می باشد.
ریحانی ١389 تحقیقی تحت عنوان” بررسی ارتباط بین نسبت های فعالیت و میزان افشای اطلاعات درصورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بازار بورس تهران” انجام داد. در این تحقیق در مرحله اول، به منظور تعیین میزان افشا صورت های مالی در راستای تعیین مقدار متغیر وابسته چک ‌لیست کفایت افشاء براساس استانداردهای حسابداری ایران تنظیم و برای هر شرکت یک نمره یا شاخص افشا تعریف شد. در مرحله دوم متداول ترین نسبت های فعالیت (شاخص های استفاده از دارایی ها) یعنی نسبت فروش به سرمایه در گردش، نسبت فروش به دارایی های ثابت ، نسبت فروش به کل دارایی ها و نسبت فروش به حقوق صاحبان سهام (ارزش ویژه) محاسبه و استخراج گردید. سپس از تحلیل رگرسیونی مقطعی جهت بررسی رابطه بین میزان افشاء در صورت های مالی با نسبت های متداول فعالیت در سال های ١382 لغایت ١387 استفاده شد.نمونه تحقیق شامل 65 شرکت پذیرفته شده در بورس تهران در بازه زمانی 5 ساله بود.
فرضیه اصلی تحقیق این بود که بین نسبت های فعالیت و میزان افشای کافی در صورت های مالی رابطه معناداری وجود دارد. یافته ها نشان داد که به طور کلی بین میزان افشاء در صورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران با نسبت های متداول فعالیت رابطه معناداری وجود دارد.
حسنعلی سینایی و عبدالله داودی 1388 در تحقیقی با عنوان بررسی رابطه شفا ف سازی اطلاعات مالی و رفتار سرمایه گذاران در بورس اوراق بهادار تهران به سنجش رابطه شفاف سازی اطلاعات مالی با رفتار سرمایه گذاران بورس اوراق بهادار تهران به منظور بیان شرایط مناسب برای بهبود عملکرد و سلامت معاملات در بازار بورس کشور انجام شده است. آنها بیان داشتند که در دهه گذشته شفافیت بازارهای مالی به عنوان یکی از موثرترین متغیرها بر تعیین استراتژی سرمایه گذاری در بازارهای مالی مطرح بوده است. به همین دلیل پژوهش آنها به بررسی ادراکات ازشفافیت در بین سرمایه گذاران در بورس اوراق بهادار تهران انجام شده است. تحقیق حاضر دارای سه فرضیه است وتمامی این فرضیات در سطح 95 درصد موردآزمون قرارگرفته اند. نتایج نشان می دهد که هر سه بعد شفافیت یعنی افشای اطلاعات مالی و شفافیت ساختار مالکیت و شفافیت ساختار هیئت مدیره بر رفتار سرمایه گذاران در بورس تأثیرگذار است البته سرمایه گذاران بیش از هر چیز به افشای اطلاعات مالی اهمیت میدهند. هم چنین نتیجه گیری شد که ادراک سرمایه گذاران از ابعاد شفافیت با توجه به متغیرهای جمعیت شناختی آنها متفاوت است.
علی شفیع زاده (1375) ارتباط بین ریسک سیستماتیک و بازده سهام را در بورس اوراق بهادار تهران مورد بررسی قرار داد. برای انجام این پژوهش 40 شرکت از ابتدای 1370 تا پایان 1374 محاسبه گردید نتایج به دست آمده نشان از آن دارد که رابطه غیرخطی بهتر از رابطه خطی قادر است ارتباط بین ریسک سیستماتیک و بازده سهام را تبیین کند. این بدان معناست که فرض خطی بودن ارتباط بین ریسک سیستماتیک و بازده سهام را رد می کند (شفیع زاده، 1375، 1).
جدول شماره 1-2- خلاصه تحقیقات خارج از کشور
تاریخ