منابع پایان نامه با موضوع آمادگی جسمانی، تربیت بدنی، اوقات فراغت

دانلود پایان نامه

ر تستهای آمادگی جسمانی(استقامت قلبی- تنفسی، استقامت عضلانی، انعطاف پذیری،) کسب میکند.
– استقامت قلبی- تنفسی: توانایی بدن برای مقاومت در برابر خستگی در ورزش های طولانی مدت و همچنین بازیافت سریع تر بعد از تمرین یا مسابقه است(44).
در این تحقیق استقامت قلبی- تنفسی رکوردی است که هر شرکت کننده در دوی 540 متر کسب می کند.
– استقامت عضلانی: توانایی عضله یا گروه عضلانی برای تکرار اجرا یا تحمل انقباض عضلانی زیر بیشینه در دوره ای از زمان است (44، 8).
منظور از استقامت عضلانی در تحقیق حاضر امتیازی است که هر شرکت کننده از طریق تعداد دراز و نشست با پای جمع در یک دقیقه وکشش بارفیکس بدست میآورد.
– انعطافپذیری: توانایی حرکت آزادانه، بدون محدودیت و بدون درد در سرتاسر دامنه ی حرکتی یک مفصل یا گروهی از مفاصل است(44).
منظور از انعطافپذیری در این تحقیق، امتیازی است که هریک از شرکت کنندگان در آزمون استاندارد نشستن و رسیدن اصلاح شده، بدست میآورند.
– ترکیب بدن: چگونگی ساختار بدن از نظر عضله، استخوان، چربی و مواد دیگر است(44).
منظور از ترکیب بدنی در پژوهش حاضر نمرهای است که شرکت کنندگان در تستهای مربوط به BMI، دور کمر(WC)، دور باسن، و WHR با استفاده از فرمول نسبت دور کمر به دور باسن بدست می آورد.
– کیفیت زندگی: کیفیتزندگی، پندارهای فرد از وضعیت زندگیاش با توجه به فرهنگ و نظام ارزشی که در آن زندگی میکند و ارتباط این دریافتها با اهداف، انتظارات و استانداردها است(89).
در این پژوهش کیفیتزندگی مقادیری است که شرکت کنندگان در پاسخ به پرسشنامهی 26 سؤالی کیفیت زندگی(QOL) کسب می کنند.
– اضطراب: اضطراب احساس نگرانی همراه با انگیختگی فیزیولوژیک است و ممکن است ناشی از یک یا چند احساس تهدید شدن عزت نفس براثر شکست، خطر جسمانی، ابهام، برهم خوردن زندگی روزانه و ارزیابی اجتماعی باشد(53).
منظور از اضطراب در پژوهش حاضر نمرهای است که شرکت کنندگان مورد مطالعه در پاسخ به پرسشنامهی 21 سؤالی اضطراب بک20( BAI) کسب میکنند.

فصل دوم
سابقه موضوع و پیشینه پژوهش

2-1. مقدمه
آمادگی جسمانی21، یکی از اجزای تشکیل دهندهی آمادگی عمومی و از موضوعاتی است که برای انسانها از جهت زندگی سالم اهمیت بسزایی دارد. نتایج مطالعات نشان میدهد همچنان که افراد بالغ، به آگاهی بیشتری درباره اهمیت آمادگی جسمانی دست مییابند، برای رسیدن به آن بیشتر تلاش میکنند(22، 44). یادداشتهای تاریخی نیز بیانگر ارتباط بین فعالیت جسمانی و سلامت مناسب بوده و فقدان تمرینات منظم را به عنوان عاملی در ضعف آمادگی جسمانی تأیید میکنند(43).
در شرایط زندگی ماشینی کنونی نیز آمادگیجسمانی از مقولههایی است که توجه کامل متخصصان علوم ورزشی را به خود جلب کرده است. افراد جامعه با شرکت در  فعالیتهای سلامتیبخش چون دویدن نرم و آهسته، تمرینات موزون و هوازی در تلاشند تا آمادگی جسمانی خود را بهبود بخشند و در نهایت کیفیت زندگی و طول عمر خود را افزایش دهند. بعضی از متخصصین تربیتبدنی معتقدند که همهی افراد جامعه به ویژه نوجوانان باید آمادگیجسمانی را مدنظر داشته باشند، چرا که با این عمل به پیشگیری از بسیاری بیماریها و اختلالات اسکلتی- عضلانی کمک خواهند کرد. همچنین متخصصین تربیتبدنی برعناصری چون عملکرد قلبی– عروقی، ترکیب بدنی و انعطافپذیری به منظور کسبآمادگی جسمانی مرتبط با تندرستی تأکید میکنند(2). با این حال، به نظر میرسد که تعداد زیادی از نوجوانان، برای دستیابی به مزایای مرتبط با آمادگی جسمی، به اندازهی کافی فعال نیستند. با توجه به اینکه عادات خوب بهداشتی فراگرفته شده به وسیله نوجوانان میتواند یک اثر طولانی مدت بر سلامت آنها داشته باشد. همچنین، فعالیتهای جسمانی مناسب می‌تواند علاوه بر اثرات مثبت و مزایایی که در ترکیب بدنی نوجوانان دارد، سبب کاهش اضطراب و افزایش کیفیت زندگی شده و توانائی جسمی و روانی آنها را افزایش دهد.

2-2-0. چارچوب نظری پژوهش
یافتههای پژوهشی بر این نکته تأکید دارند که فعّالیتهای ورزشی از دوران کودکی تا بزرگسالی، توسعهی مهارتهای عصبی- عضلانی و توسعهی توانمندیهای جسمانی، روانی و شناختی- اجتماعی را به دنبال خواهد داشت. ایجاد عادات ورزشی، فرصت مناسب برای انجام فعالیتهای ورزشی در مراحل بعدی زندگی را فراهم می آورد و بدین ترتیب شانس زندگی سالم برای افراد افزایش می یابد و به کیفیت زندگی آنها افزوده میشود(101).
سازمان بهداشت جهانی نیز، آمادگی جسمانی را توانایی اجرای کار عضلانی به صورت رضایت بخش تعریف کرده است(44). نکتهی قابل توجه در تعریف آمادگی جسمانی این است که همهی افراد برای انجام امور روزمره ی خود نیازمند آمادگی جسمانی هستند، بنابراین، هر شخص متناسب با سطح کاری خود به این آمادگی نیاز دارد. انجام فعالیت ها باید با علاقه و انگیزه باشد. این امر جز با داشتن سطح مطلوبی از آمادگی جسمانی میسر نیست. همچنین، برای جلوگیری از ایجاد خستگی، کسب آمادگی جسمانی و توانمندی درسطح مورد نظر لازم است. زیرا خستگی زمانی به وجود میآید که فرد از نظرجسمانی قادر به انجام کار و فعالیت مورد نظر نباشد. بنابراین، زمانی شخص میتواند برای تمام فعالیت های خود، حتی اوقات فراغت انرژی داشته باشدکه بدن وی انرژی را بهینه مصرف نماید
. این امر در سایهی کسب آمادگی جسمانی مطلوب و مناسب امکان پذیراست. از همه مهم تر اینکه، هر چقدر فرد از سطح آمادگی بالاتری برخوردار باشد، به حفظ و ارتقاء سلامتی او کمک شایانی خواهد کرد که حاصل آن یک زندگی خوب و مناسب و بدون رفتارهای ناصحیح است(8).
از نظر صاحب نظران علوم ورزشی، ورزش میتواند موجبات رشد فردی، رفاه جمعی، تحکیم پایههای زندگی جمعی، گسترش آرمانهای دموکراتیک و ایجاد تفاهم میان افراد انسانی را فراهم نماید. در این رابطه، آموزش افراد در زمینهی بعد جسمانیشان برای عملکرد موثر به عنوان یک انسان و برای به فعلیت رساندن قوا و توانایی هایشان از اهمیت برخوردار است(54). جایگاه ورزش به مثابه یک پدیدهی اجتماعی به اندازهای است که امروزه به عنوان یک حوزهی اثربخش در فرهنگ و رفتارهای اجتماعی و اقتصادی شناخته شده و یکی از گونههای برجستهی فعالیت انسانی است که تنها از رهگذر افراد، گروه ها و چهارچوبهای اجتماعی، با همه درون مایه ها و برون دادهای آن، پیدایش می یابد(43).

2-2-1. آمادگی جسمانی22
هرچند فعالیتهای بدنی23 و ورزش24 سطح انرژی را افزایش میدهند و سلامتی جسمی، ذهنی و روانشناختی ایجاد میکنند. اما آمادگی جسمانی با دو هدف تأمین تندرستی و کسب مهارتهای حرکتی صورت میگیرد. بنابراین، در مباحث تندرستی، منظور از آمادگی جسمانی، توسعهی کیفیتهای موردنیاز برای اجرای خوب عملکرد و همچنین، حفظ شیوهی زندگی سالم میباشد(44).

2-2-1-1. تاریخچه آمادگی جسمانی
به نظر می رسد بحث آمادگی جسمانی به عنوان موضوعی مستقل از تربیت بدنی از سال 1925 به میان آمده است و آن زمانی است که فردریک راند راجرز25 مدیر بخش بهداشت و تربیت بدنی مستقر در دپارتمان آموزش و پرورش ایالات نیویورک آزمون شاخص آمادگی جسمانی26(PFI) را معرفی کرد و برنامه آن را در مدارس ایالت نیویورک به اجرا گذاشت. این ازمون که دو عنصر اصلی را می سنجید دختران و پسران قوی و ضعیف را از هم متمایز می کرد، لذا معلمان تربیت بدنی موظف شدند که سطح آمادگی جسمانی دانش آموزان ضعیف تر را ارتقا دهند. در آغاز پیدایش تربیت بدنی، آمادگی جسمانی تنه هدف تربیت بدنی بود. ارزش آمادگی جسمانی در ابتدا آماده سازی افراد برای دفاع از کشور و استفاده ازآن در طب پیشگیری بوده است. پس از آن آمادگی جسمانی تنها در جنبه بهداشت و آمادگی جسمانی گسترش یافت(44)
آزمون شاخص آمادگی جسمانی نیز که مشتمل بر ارزیابی دو قابلیت قدرت و استقامت عضلانی توسط راجرز27 معرفی گردید. در اواخر قرن نوزدهم، معلمان تربیت بدنی اروپا نیز برای تقویت و آمادهسازی دانشآموزان، روشی به نام ورزش سوئدی یا لینگ28 را به کار میگرفتند. البته، انجمن سلامت، تربیت بدنی، تفریحات سالم وحرکات موزون امریکا (ایفرد29) را میتوان یکی از پیشگامان آمادگیجسمانی، بخصوص در زمینهی آزمونها در بخش تربیتبدنی درمانی و اصلاحی دانست. در سال 1988، مؤسسهی ایفرد؛ آزمون آمادگی جسمانی و تربیتی با عنوان برتریجسمانی30 را جایگزین آمادگی مرتبط با سلامتی نمود. امروزه، با به بوجودآمدن و گسترش شاخهی فیزیولوژی ورزش، آمادگیجسمانی و آزمونهای مرتبط با آن رشد چشمگیری پیدا کردند.
در ایران، اولین اقدام برای علمیکردن ورزش و نیز تدوین نورمهای استاندارد به سال 1350 باز میگردد. در این زمان، بحث آمادگیجسمانی با بروز رشتههای مختلف ورزشی در کشور همگام و همزمان شد. هرچند تا آن زمان بحث آمادگی جسمانی کاملاً بر اصول علمی متکی نبود. اما در سال 1351 با تأسیس رشتهی تربیت بدنی، واحد آمادگیجسمانی جزء واحدهای اصلی قرار گرفت و بدین ترتیب توجه به موضوع آمادگیجسمانی به صورت آکادمیک آغاز شد. درحال حاضر، ضمن توجه به آمادگی جسمانی، به ویژه جنبهی سلامتی آن، آزمونهای آمادگی جسمانی و نورمهای استاندارد برای ارزیابی درس تربیت بدنی و نیز سنجش قابلیتهای آمادگیجسمانی در کشور تدوین گردیده است(8).
از بعد پژوهشی، درگزارش مرکز جراحی عمومی و در خصوص فعالیتهای جسمانی که در سال 1996 به چاپ رسید، بر روی ارتباط بین فعالیت جسمانی و سلامت مناسب تا 5 قرن قبل از میلاد بررسی شده است. در این گزارش بحث ارتباط سلامت و تمرین از یونان باستان تا عصر حاضر پیگیری و یادداشتهای اولیهای که فعالیت را به عنوان امری مفید، برای سلامتی بیان می کند، اکنون به عنوان اسنادی معتبر شناخته می شوند. مدارکی وجود دارند که فقدان تمرینات منظم را به عنوان عاملی در ضعف آمادگی جسمانی تأیید میکنند. مدارک علمی اخیر نیز، به صورت خلاصهشده از گزارش مرکز جراحی عمومی و همین طور دیگر مدارک جدید، پیشنهاد می کنند که” با یک روش زندگی سالم، بیش از هر عاملی دیگری می توان به تندرستی مطلوب رسید. این بدان معناست که هر کس میتواند در سبک زندگی خود برای تقویت آمادگی جسمانی در طول عمر، تغییراتی را بوجود آورد و کیفیت زندگی خود را بهبود بخشد(43).

2-2-1-2. مفهوم آمادگی جسمانی
آمادگی جسمانی، اصطلاحی با مفاهیم وسیع است که برای افراد مختلف، معنای متفاوت دارد در نتیجه بیان یک تعریف دقیق از آن کار ساده ایی نیست. تعاریف مختلفی توسط مراکز و سازمان های ورزشی و غیر ورزشی ارائه شده است که به مهم ترین آنها اشاره می شود (22، 44).
آمادگی جسمانی به طور خاص، توانایی بدن برای فعالیت مؤثر و کارآمد است. آمادگی جسمانی با توانایی فرد در کارکردن مؤثر، لذت بردن از اوقات فراغت، سالم بودن و قدرت مواجهه با وضعیت های فوق العاده در طول زندگی ارتباط دارد. بدین معن
ی که فرد در صورت داشتن آمادگیجسمانی، توانایی انجام فعالیتهای روزانه با قدرت، هوشیاری، بدونخستگی و با انرژی فراوان و لذت بردن از سرگرمیهای اوقات فراغت و توانایی رو به رو شدن با موارد اضطراری پیش بینی نشده را دارد. از آنجا که زندگی امروزی، به هزینهی انرژی بسیارکمی نیاز دارد و انسان نیز اوقات فراغت خود را به صورت غیرفعال میگذراند، بعضی محققان غیر از موارد اشاره شده در بالا، سه دلیل دیگر را نیز برای برخورداری از آمادگیجسمانی بیان داشته اند. یکی کمک برای پیشگیری از بیماریهایی مانند بیماری های قلبی، فشار خون، دیابت، پوکی استخوان و مانند آنها که ناشی از کم تحرکی است. دوم، رسیدن به حداکثر ظرفیت های ذهنی؛ و سوم، داشتن احساس خوشایند، پرانرژی و سبک بال بودن است. بنابراین، آمادگی جسمانی برخورداری از یک انرژی پویا وسرزنده است که نشان دهنده سلامت سیستم های مختلف بدن و کارکرد خوب آنهاست به نحوی که شخص قادر است فعالیت های روزانه و سرگرمیهای فعال اوقات فراغت را بدون خستگی بی مورد حتی در موارد اضطراری پیش

دیدگاهتان را بنویسید