منبع مقاله با موضوع اختلال استرس پس از سانحه

دانلود پایان نامه

را در خطاب به خود که ترجیح می دهد آن را باور داشته باشد، بر می گزیند. عبارت باید در بر گیرنده یک احساس کنترل درونی باشد مانند من شخص مفیدی هستم یا می توانم موفق شوم. در این مرحله درمانگر از شخص می خواهد تا با بهره گرفتن از مقیاس اعتبار شناخت تعیین کند، باور مثبتش بر روی این مقیاس از (1 تا 7) تا چه حد درست است. هم چنین در خلال مرحله ارزیابی، عواطف منفی (ترس، اضطراب) و احساسات جسمانی (دل پیچه، دستان سرد) را که با موضوع هدف تداعی می- کند، مشخص سازد و شدت اختلال را براساس 0 تا 10 درجه بندی کند (شاپیرو و فارست، 1997) .
مراحل یک تا سه، اساس را بر درمان جامع و پردازش مجدد حوادث قرار می دهند. گرچه حرکات چشم در خلال سه مرحله ی بعدی به کار گرفته می شود، این حرکات فقط یک جزء از این درمان پیچیده هستند. به کارگیری قدم به قدم این رویکرد هشت مرحله ای به درمانگر آموزش دیده و مجرب اجازه می دهد کارایی درمان را در یک الگوی استاندارد و منطقی افزایش دهد. هم چنین این رویکرد هم به مراجع و هم به درمانگر اجازه می دهد بر پیشرفت درمان در خلال هر جلسه نظارت کنند (شاپیرو و فارست، 1997).

2-10-4-مرحله چهارم: حساسیت زدایی
این مرحله به این علت حساسیت زدایی نامیده می شود که بر عواطف اختلال زا و احساساتی که با مقیاس بخش های ذهنی اختلال اندازه گیری شده اند، تمرکز می کند. این مرحله تمام پاسخ های فرد را پوشش می دهد (شامل خاطرات، بینش ها و تداعی هایی که ممکن است در خلال جلسات برانگیخته شوند) هم چنان که هدف تغییر می یابد و عناصر ناراحت کننده آن حل می شوند. فرایند تداعی خودکار فرصتی می-دهد تا حوادث مشابهی که ممکن است حادث شده و مرتبط با حادثه هدف باشند، مشخص شده و حل شوند. مراجع ممکن است فراتر از اهداف اولیه اش برود و بهبودیش فراسوی انتظاراتش باشد. در خلال حساسیت زدایی درمانگر مجموعه های حرکت چشم فرد را هدایت می کند (با تمرکز به دگرگونی ها و تغییرات مناسب) تا این که شدت احساس مراجع بر روی مقیاس بخش های ذهنی اختلال به صفر کاهش پیدا کند یا اگر مناسب است به 1 یا 2 کاهش یابد (شاپیرو و فارست، 1997).
2-10-5-مرحله پنجم: کار گذاری
هدف این مرحله کار گذاشتن و افزایش قدرت باور مثبت است که مراجع آن را مشخص ساخته تا جانشین باور منفی اصلی شود. برای مثال مراجع ممکن است با تصویر ذهنی کتک خوردن به وسیله پدرش و باور منفی «من ناتوانم» شروع کند. در خلال مرحله ی حساسیت زدایی وحشت از حوادث دوران کودکی را پردازش مجدد می کند و کاملا متوجه است که اکنون به عنوان فردی بالغ، قدرت انتخاب دارد، یعنی آن چیزی که در زمان کم سن و سالی نداشت. در خلال مرحله پنجم درمان، شناخت مثبت او «من حالا بر اوضاع مسلطم» قدرت گرفته و جا می افتد. این که چگونه مراجع عمیقا شناخت مثبتش را باور دارد با به کارگیری مقیاس اعتبار شناخت سنجیده می شود. هدف این است که مراجع صحت کامل عبارت مثبت خطاب به خود را در سطح هفت (کاملا درست) بپذیرد. خوش بختانه، حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد، نمی تواند احساسات منفی مناسب مراجع را کنار بیاندازد، هم چنین نمی تواند مردم را به باور مثبتی که مناسب نیست، متقاعد سازد. اگر مراجع آگاه باشد که نیاز به یادگیری پاره ای از مهارت های جدید هم چون آموزش دفاع از خود به منظور مسلط شدن بر شرایط را دارد، اعتبار باور مثبتش فقط متناسب با سطح مقیاس اعتبار شناخت بالا خواهد رفت (شاپیرو و فارست، 1997).
2-10-6-مرحله ششم: وارسی بدنی
بعد از این که شناخت مثبت قوت گرفت و نصب شد درمانگر از مراجع می خواهد حادثه اصلی را به ذهن آورد و ببیند آیا تنشی را در بدنش متوجه می شود. اگر چنین است این احساسات جسمانی باید مورد پردازش مجدد قرار گیرند (شاپیرو و فارست، 1997).
2-10-7-مرحله هفتم: انسداد
مراجعین در پایان هر جلسه باید در مقایسه با شروع آن در شکل بهتری جلسه را ترک کنند. اگر پردازش حادثه آسیب زای مورد هدف در یک جلسه کامل نشود درمانگر مراجع را در به کارگیری گونه ای فنون خود آرام سازی یاری می کند تا او دوباره حس تعادل خود را بدست آورد. در سراسر جلسه حساسیت- زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد، مراجع بر اوضاع کنترل داشته (برای مثال به او آموزش داده می-شود که بهتر است دست خود را به علامت توقف، در زمانی که می خواهد بالا آورد) و مهم است که این کنترل خارج از مطب درمانگر ادامه یابد (شاپیرو و فارست، 1997).
2-10-8-مرحله هشتم: ارزیابی مجدد
این مرحله در شروع هر جلسه درمان بعد از نخستین جلسه انجام می گیرد. درمانگر در این مرحله بررسی می کند تا مطمئن شود که نتایج مثبت بدست آمده (نمره پایین بر روی مقیاس بخش های ذهنی اختلال، نمره بالا بر روی مقیاس اعتبار شناخت و عدم وجود تنش بدنی) باقی مانده اند. درمانگر هر زمینه جدیدی را که نیازمند درمان است شناسایی می کند و عوامل ناراحت کننده باقی مانده را از میان بر می دارد و به پردازش تسهیل کننده اهداف اضافی دیگر ادامه می دهد. اگرچه مراجعین ممکن است فورا با به کارگیری حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد، احساس کنند از مشکل خلاص شده اند اما مهم است هشت مرحله درمان را کامل کنیم (شاپیرو و فارست، 1997).
2-11-مطالعات انجام شده
تاثیر این روش در تحقیقات مختلف مورد تایید قرار گرفته است. ساریچلو (1375) در تحقیقی نشان می- دهد که اعمال روش درمانی EMDR موجب کاهش معنی داری در شدت علایم اختلال استرس پس از سانحه، برآشفتگی ذهنی (SUD)، اضطراب و افسردگی شده است و میزان اعتماد به شناخت واره مثبت (VOC) را افزایش داده است (ساریچلو، 1375).
روتبام (1997) در تحقیقی بدین نتیجه رسید که پس از سه جلسه حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد، 90 درصد شرکت کنندگان به طور کامل از علائم اختلال استرس پس از سانحه رهایی یافتند.
تایلور و ون اتان (1998) در یک فراتحلیل به بررسی اثربخشی 14 نوع مطالعه مختلف درمانی بر روی PTSD پرداختند (216 = n). نتایج این بررسی نشان داد که 13 گروه از این مطالعات، روش درمانی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد را به خوبی رفتاردرمانی مؤثر و کارآمد یافتند و 4 مطالعه به کارآمدی EMDR در بازداری مجدد (برگشت) سروتونین اشاره کردند.
اسپیتس و کوساک (1999) در مطالعه ای با عنوان به کار گیری شناختی از درمان حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد اختلال استرس پس از سانحه، به 27 نفر درمانجو درمان حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد و یا صرفا درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم را ارائه نمودند. تحلیل واریانس دو عاملی نشان داد که هر دو روش تاثیر معنی داری در کاهش علایم اختلال و سایر متغیرهای مورد سنجش در جریان درمان دارد.
نتایج پنج ساله پیگیری 13 رزمنده شرکت کننده در جنگ با اختلال استرس پس از سانحه مزمن که با روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد درمان شده بودند، نشان داد که در مقایسه با گروه شاهد، گروه آزمایش بهبودی متوسطی نشان داند (مک لین و همکاران، 2000).
در مطالعه ای EMDR موجب کاهش معنادار برآشفتگی ذهنی و خاطره های آزاردهنده و افزایش میزان اعتماد به شناخت واره مثبت شد (دولت آبادی، 1999).
اشنایدر و همکارانش (1995) در تحقیقی موردی نشان دادند که بعداز درمان EMDR، بهبودی معنی داری در متغیرهای اضطراب و افسردگی بیمارستانی و علایم اختلال استرس پس از سانحه همراه با حملات تشنج حاصل می شود.
نتایج بیشتر مطالعات نمایانگرآن است که روش حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد، کارایی بیشتری از فنون درمان شناختی رفتاری دارد. در این راستا مطالعه راجرز و همکاران (1999) نشان می دهد گروهی که با روش حساسیت زدایی از طریق حرکات چشم و پردازش مجدد درمان شده بودند ، با بهره گرفتن از مقیاس شدت حادثه و سطوح واحدهای ذهنی ناخوشایند ، بهبودی بیشتری در مقایسه با گروهی که با مواجهه سازی درمان شده بودند، نشان دادند. هم چنین مطالعه روتبام (1997) نشان می دهد که روش EMDR مواجهه سازی اثرات درمانی سریع تری دارد.
لیپکی (1994) در مطالعه ای از 445 متخصص دوره دیده که بیش از ده هزار مراجع را معالجه نموده بودند، نظرخواهی به عمل آورد و مشخص گردید 76 در صد آنها تاثیرات مثبت روش حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد را بر سایر روش هایی که استفاده می کردند، ترجیح دادند و تنها 4 درصد از آنها تاثیرات مثبت کمتری را با روش حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد گزارش نمودند.
مطالعه ارنسون (2002) نشان می دهد که EMDR در مقایسه با CBT کارآمدی بیشتری در درمان اختلال استرس پس از سانحه دارد.
شاپیرو (2002) در مطالعات خود بدین نتیجه رسید که درمان اختلال استرس پس از سانحه به روش حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد کارآمدتر از سایر درمان ها می باشد.
یازده مطالعه کارایی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد را با کنترل لیست انتظار و دیگر درمان ها مقایسه کرده اند و در هر یازده مطالعه، کارایی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد در مقایسه با بی درمانی چشم گیر می باشد (رهنمودهای NICE، 2005).
مطالعه گسترده اخیر UK نشان داد که مابین حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد و درمان شناختی ـ رفتاری کوتاه مدت تفاوت وجود ندارد، اما بهبودی در حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد سریع است و به جلسات کمتری نیاز دارد (رهنمودهای NICE، 2005).
در مطالعه ای از روش درمانی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد اورژانسی به عنوان درمان اولیه برای کاهش علایم ناشی از تجاوز جنسی استفاده شد. در این مطالعه طی یک جلسه، 17 زن قربانی تجاوز جنسی در عرض 78 ـ 24 ساعت پس از تجاوز تحت درمان قرار گرفتند. پیگیری 4 هفته و نیز 6 ماه بعد، برای بررسی و اندازه گیری اثر این حمایت روان شناختی بر روی نشانه های پس از آسیب و نیز اختلالات روان شناختی انجام شد. نتایج نشان دادند که نه تنها علایم ناشی از تجاوز کاهش داشته بلکه در عرض 4 هفته و نیز 6 ماه بعد از درمان این نتایج ثابت ماندند.
در یک مطالعه موردی، کارایی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد برای مشخص کردن اتفاقات گذشته ای که اساس و پایه بدکارکردی را تشکیل می دادند، شرایط و رویدادهای حاضری که پریشانی را فرا می خواندند و مهارت های که برای کارکرد انطباقی لازم بود، تشریح گردید (شاپیرو و ماکس فیلد، 2002).
آیرونسون، فروند، استراوس و ویلیامز(2002) در یک مطالعه مبتنی بر جامعه نشان دادند که هم حساسیت- زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد و هم روش مواجهه سازی طولانی مدت در کاهش اختلال استرس پس از سانحه و نشانه های افسردگی معنی دار هستند ولی نتایج نشان دادند که 70 درصد شرکت کنندگان در سه جلسه فعال حساسیت زدایی به حرکات چشم و پردازش مجدد، بهبودی بهتری را کسب کردند در حالی که این رقم در مورد مواجهه سازی طولانی مدت 29 درصد بود و علاوه بر آن افت آزمودنی در حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد کمتر بود.
در مطالعه دیگر لی، گاوریل و همکاران (2002)، گزارش کردند که هم حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد هم تلقیح استرس به اضافه مواجهه سازی طولانی مدت در اختلال استرس پس از سانحه، بهبودی معنی داری را ایجاد کردند ولی اثربخشی حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد، در کاهش نشانه های افکار مزاحم اختلال استرس پس از سانحه، بیشتر بود.
بیست و یک مراجع مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه زلزله بم در گروه آزمایشی قرار گرفتند (وضعیت حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد). یازده مراجع بهبودی بیشتری را نشان دادند (بر اساس کاهش نمرات اختلال استرس پس از سانحه، در نتایج سه اندازه گیری)، هفت مراجع بهبودی متوسط را نشان دادند (براساس کاهش نمرات اختلال استرس پس از سانحه، در نتایج دو اندازه گیری بعدی) و سه مراجع در نتایج، تغییرات کمی داشتند. در حالی که در گروه کنترل لیست انتظار تغییرات بهتر، متوسط، خفیف به ترتیب دو مراجع، یک مراجع، هفده مراجع بود. این هفده مراجع بعداز درمان با حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد بهبود پیدا کردند (عباس نژاد و همکاران، 1385).
فصل سوم
روش پژوهش

3-1- مقدمه
در این فصل توصیفی کلی از روش پژوهش، مراحل اجرا و شیوه تجزیه و تحلیل داده ها ارائه شده است. مباحثی که در این فصل ارائه می شوند به ترتیب عبارتند از: طرح کلی پژوهش، جامعه آماری، نمونه پژوهش، روش نمونه گیری، روش اجرای پژوهش، روش تجزیه و تحلیل داده ها، ابزارهای اندازه گیری، فرآیند درمان، خلاصه شرح حال آزمودنی ها، فرآیند درمان و ملاحظات اخلاقی پژوهش.
3-2- طرح پژوهش
این پژوهش در چارچوب طرح آزمایشی و طرح پایه A-B-A تک موردی اجرا شده است. متغیر مستقل در این پژوهش درمان حساسیت زدایی با حرکات چشم و پردازش مجدد و متغیر وابسته، تغییرات درمانی حاصل از کاربرد این روش درمانی در جلسات درمان است. در این گونه طرح ها شرایط آزمایشی به دقت کنترل می شود و متغیر مستقل نیز به طور منظم در مورد آزمودنی اعمال می گردد. از این رو طرح های آزمایشی تک موردی نسبت به بررسی های موردی از نظر کنترل شرایط ناخواسته مناسب ترند (هایمن، 1998؛ به نقل از حمید پور، 1382).
3-3- جامعه آماری و نمونه مورد مطالعه
زنان مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از تجاوز جنسی مراجعه کننده به پزشک قانونی شهر تبریز، جامعه مورد نظر را تشکیل می دهند. نمونه این پژوهش، سه نفر از زنان مراجعه کننده به پزشک قانونی شهر تبریز با ملاک های زیر بوده اند:
الف ) ملاک های ورود بیماران به پژوهش عبارت بوده اند از :
دارا بودن ملاک های تشخیصی اختلال استرس پس از سانحه ناشی از تجاوز جنسی با بهره گرفتن از مصاحبه بالینی ساخت یافته برای تشخیص اختلالات محور I بر مبنای DSM-IV به تشخیص روانپزشک و روان شناس بالینی.
عدم دریافت درمان های روان شناختی قبل از ورود به پژوهش.

در صورت مصرف دارو، امکان ثابت نگه داشتن نوع و میزان داروی مصرفی طی مدت پژوهش با موافقت روانپزشک.
داشتن سن حداقل 15 سال و حداکثر 30 سال.
گذشتن کمتر از یکسال از واقعه تجاوز به عنف.
موافقت بیمار برای شرکت در پژوهش، پس از امضای رضایت نامه کتبی.
ب ) ملاک های خروج از پژوهش عبارت بوده اند از :
داشتن اختلال سایکوتیک و سوء مصرف مواد.
دارا بودن ملاک های کامل اختلال شخصیت در محور II
وجود مخاطراتی برای بیمار ، مثل داشتن افکار جدی در مورد خودکشی که امکان عدم دریافت دارو و ثابت نگه داشتن آن را ناممکن می سازد .
3-4- روش نمونه گیری
نمونه این پژوهش به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف و بر اساس نمونه در دسترس انتخاب شد. روانپزشک ارجاع دهنده، براساس ملاک های ذکر شده که به صورت مکتوب در اختیار ایشان بود، بیماران واجد شرایط را به درمانگر ارجاع می کرد. درمانگر، بیمار را در جریان پژوهش قرارداده و فرم رضایت آگاهانه را در اختیارشان قرار می داد. در صورت اعلام موافقت و امضای فرم مذکور، بیمار به عنوان نمونه پژوهش وارد درمان می گردید. مصاحبه تشخیصی ساختار یافته در مورد هر سه بیمار اجرا شد. براساس ملاک های فوق، 3 زن مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از تجاوز جنسی انتخاب گردیدند که با روش پله ای وارد درمان شدند.

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

3-5- روش اجرای پژوهش
پس از اینکه آزمودنی ها (3 زن مبتلا به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از تجاوز جنسی) وارد طرح درمانی شدند، آزمودنی اول، دوم و سوم ابزارهای پژوهش را به ترتیب در چهار، سه و دو نوبت به فاصله زمانی یک هفته تکمیل نمودند. در هر جلسه، پرسشنامه های اختلال استرس پس از سانحه میسی سی پی و نیز پرسشنامه SCL-90-R اجرا گردید. در این جلسات، هیچ نوع مداخله درمانی صورت نگرفت. هنگامی که خطوط پایه با شیب نسبتا ثابت برای همه آزمودنی ها در مورد ابزارهای فوق تشکیل شد، درمان توسط درمانگر با فواصل یک هفته ای آغاز گردید و بیماران به طور تصادفی به ترتیب وارد طرح درمان شدند. برای

دیدگاهتان را بنویسید